پاورپوینت کامل مرگ معاویه

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مرگ معاویه دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مرگ معاویه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مرگ معاویه :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: امام حسین در حکومت معاویه.

پاورپوینت کامل مرگ معاویه، از مباحث مرتبط به دوره حضور امام حسین (علیه‌السّلام) در مدینه در عصر حکومت معاویه است. معاویه در سفر سال ۵۶ ه. در مسیر مکه به شام بیمار شد، تا جایی که همواره می‌لرزید و دهانش کج شد. با ورود او به شام بیماری‌اش شدت گرفت به نحوی که بسیار کابوس می‌دید و هذیان می‌گفت و هر چه آب می‌نوشید، سیراب نمی‌شد. او در آستانه مرگ از غصب حق امام علی (علیه‌السلام) و قتل حجر بن عدی و یارانش اظهار ندامت می‌کرد. او سرانجام در نیمه رجب سال ۶۰ هجری، بعد از ۱۹ سال و سه ماه حکومت، در ۷۸ سالگی در شهر دمشق از دنیا رفت. هنگامی که معاویه به بیماری منجر به مرگش گرفتار شد، یزید در دمشق نبود. او ضحاک بن قیس و مسلم بن عتبه را فرا خواند و وصیت خود به یزید را تسلیم آنان کرد. او به شدت نگران رهبران مخالف یعنی امام حسین (علیه‌السلام)، عبدالله بن زبیر، عبدالله بن عمر و عبدالرحمان بن ابی‌بکر بود.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی
۲ – زمان و مکان بیماری
۳ – پشیمانی از گذشته
۴ – تشدید بیماری
۵ – زمان مرگ
۶ – اطلاع یزید از مرگ
۷ – وصیت به یزید
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی اجمالی

معاویه بن ابوسفیان نخستین خلیفه اموی بود که در فتح مکه اسلام آورد و از طلقاء بود. او بـیـش از هـفـتـاد سـال عمر کرد و حـدود ۴۲ سـال حکومت راند. حـکـومـت معاویه ازسـال هـجـدهم هجری آغـاز شد زمانی کـه از سوی عمر به جای برادرش یزید بن ابوسفیان، که در طاعون معروف بـه «عـمـواس» مـرد، بـه عـنـوان والی دمشق تـعـیـیـن گـشـت. برخی مورخان از تسامح عمر نسبت به معاویه اظهار شگفتی کرده‌اند.

[۱] مختصر تاریخ دمشق، ابن منظور، محمد بن ‌مکرم، ج۲۵، ص۲۴.

عمر تمام شامات را به معاویه سپرد.

[۲] مختصر تاریخ دمشق، ابن منظور، محمد بن ‌مکرم، ج۲۵، ص۱۷.

[۳] مختصر تاریخ دمشق، ابن منظور، محمد بن ‌مکرم، ج۲۵، ص۱۸.

[۴] مختصر تاریخ دمشق، ابن منظور، محمد بن ‌مکرم، ج۲۵، ص۲۰.

[۵] الرسائل السیاسیه، رسائل جاحظ، جاحظ، عمرو بن بحر، ص۳۴۴.

معاویه می‌گفت: به خدا سوگند که او تنها با منزلتی که نزد عمر داشت این چنین بر مردم تسلط یافت.

[۶] مختصر تاریخ دمشق، ابن منظور، محمد بن ‌مکرم، ج۲۵، ص۱۸.

[۷] العقد الفرید،‌ ابن عبد ربه‌اندلسی، احمد بن محمد، ج۱، ص۱۵.

[۸] العقد الفرید،‌ ابن عبد ربه‌اندلسی، احمد بن محمد، ج۵، ص۱۱۴.

از‌ایـن مـدت (۴۲ سال حکومت) ۱۷ سـال را در کـل دوران خـلافـت ابوبکر و عـمـر والی، حـدود ۵ سـال را در دوران امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نـافـرمـان و یـاغـی بـود. پس از صلح امام حسن (علیه‌السلام) تا سال ۶۰ به مدت مـدت ۱۹ سـال و چـنـد مـاه بـر هـمـه سرزمین‌های اسلامی پادشاهی کرد. او می‌گفت: «من نخستین پادشاهم»

[۹] ابن کثیر، اسماعیل، البدایه و النهایه، ج۸، ص۱۳۵.

و «به پادشاهی آن جا (شام) خشنودم».

[۱۰] شبلی، محمد بن عبدالله، محاسن الوسائل فی معرفه الاوائل، ص۲۸۵.

او سـرانـجـام در سال شصت هجری مرد.

۲ – زمان و مکان بیماری

معاویه در مسیر مکه به شام بیمار شد. او در سفر سال ۵۶ ه. ق به حجاز، با نیرنگ از مخالفانش بیعت گرفت و هنگام بازگشت به شام، در ابواء (مکانی در نزدیکی مکه) بیمار شد. او نیمه شب در بیرون خیمه‌اش در چاهی افتاد و پیکرش خشک و فکش کج شد، به حدی که می‌لرزید و دهان او بسته نمی‌شد، تا وارد شام شد. هنگامی که مردم مکه به عیادتش می‌رفتند، نزد آنان به ریاکاری دست می‌یازید و می‌گفت: مؤمن گاه گرفتار بلا می‌شود. صالحان پیش از من نیز گرفتار بیماری شده‌اند؛ امیدوارم من نیز از آنان باشم. با این حال در خلوت بی‌تابی می‌کرد.

[۱۱] ابن اعثم، احمد، الفتوح، ج۴، ص۳۴۴.

۳ – پشیمانی از گذشته

مـعـاویـه هنگامی که در اثر بیماری ناتوان شد و در آستانه مرگ قرار گرفت؛ بـیـش از هر گناهی از غصب حق امام علی (علیه‌السلام) و قتل حجر بن عدی و یارانش‌اندوهگین بود. او در گفتگو با مروان که به بی‌تابی‌ در بیماری اعتراض کرده بود، گفت: به یاد چیزهایی افتادم که فراموش کرده بودم. پس از بهترین وضعی که داشتم، اکنون چنین گرفتار شده‌ام. می‌ترسم این مجازات دنیایی به سبب جلوگیری از حق علی بن ابی طالب و کردارم با حجر بن عدی و یارانش باشد. اگر محبتم به یزید نبود، اسباب هدایت خود را فراهم می‌آوردم و راه درست را تشخیص می‌دادم.

[۱۲] ابن اعثم، احمد، الفتوح، ج۴، ص۳۴۴.

۴ – تشدید بیماری

با ورود معاویه به شام، بیماری‌اش شدت گرفت به نحوی که، بسیار کابوس می‌دید و هذیان می‌گفت. وی هر چه آب می‌نوشید. سیراب نمی‌شد. گاهی دو روز بیهوش بود و هنگامی که به هوش می‌آمد، فریاد می‌زد: مرا با تو چه کار است، حجر! مرا با تو چه کار است عمرو! ( عمرو بن حمق خزاعی) مرا با تو چه کار است، علی! اگر مجازاتم کنی، در برابر گناهانم کیفر داده‌ای و اگر بگذاری، تو مهربانی. در این مدت، یزید همواره در کنارش بود. معاویه که در بستر به خود می‌پیچید، به خویشان و فرزندان می‌نگریست و می‌گفت: برایتان بسیار تلاش کردم و سخت کوشیدم و شما را از سفر کردن بی‌نیاز ساختم. گاه چنان بیهوش می‌شد که می‌پنداشتند در گذشته است، ولی دوباره چشمانش را باز می‌کرد.

[۱۳] ابن اعثم، احمد، الفتوح، ج۴، ص۳۴۴.

۵ – زمان مرگ

معاویه در نیمه رجب سال شصت هجری