پاورپوینت کامل مخالفت ابوهره ازدی با رفتن امام حسین به عراق

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مخالفت ابوهره ازدی با رفتن امام حسین به عراق دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مخالفت ابوهره ازدی با رفتن امام حسین به عراق،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مخالفت ابوهره ازدی با رفتن امام حسین به عراق :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: مخالفان رفتن امام حسین به عراق.

پاورپوینت کامل مخالفت ابوهره ازدی با رفتن امام حسین به عراق، از مباحث مرتبط به رفتن امام حسین (علیه‌السلام) به سمت عراق است. از سرگذشت و احوال او در کتب رجالی ذکری به میان نیامده است. به گفته برخی منابع ابوهره ازدی، فردی از اهالی کوفه بود که در منزل ثعلَبِیَّه به ملاقات امام حسین (علیه‌السّلام) رسید و با طرح پرسش از علت خروج امام از مدینه و مکه سعی کرد تا به صورت ضمنی خطر سفر به کوفه را گوشزد کرده و امام را از رفتن به کوفه منصرف نماید.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی اجمالی
۲ – شرح واقعه
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معرفی اجمالی

از سرگذشت و احوال او در کتب رجالی ذکری به میان نیامده است. به گفته برخی منابع ابوهره ازدی، فردی از اهالی کوفه بود که در منزل ثعلَبِیَّه به ملاقات امام حسین (علیه‌السّلام) رسید. صدوق همین گزارش را در منزل رُهَیمه به شخصی به نام ابوهرم کوفی نسبت داده است.

۲ – شرح واقعه

بنابر گزارش برخی منابع، در منزلگاه ثعلبیه مردی کوفی با کنیه ابوهِرّه ازدی به ملاقات امام حسین (علیه‌السّلام) رسید و با طرح پرسش از علت خروج امام از مدینه و مکه سعی کرد تا به صورت ضمنی خطر سفر به کوفه را گوشزد کرده و امام را از رفتن به کوفه منصرف نماید.

• باتَ الحُسَینُ (علیه‌السّلام) فِی المَوضِعِ ای الثَّعلَبِیَّهِ، فَلَمّا اصبَحَ، فَاِذا هُوَ بِرَجُلٍ مِن اهلِ الکوفَهِ یُکَنّی ابا هِرَّهَ الاَزدِیَّ، فَلَمّا اتاهُ سَلَّمَ عَلَیهِ، ثُمَّ قالَ: یَابنَ رَسولِ اللّه ِ، مَا الَّذی اخرَجَکَ مِن حَرَمِ اللّه ِ وحَرَمِ جَدِّکَ رَسولِ اللّه ِ صلی الله علیه و آله؟ «فَقالَ الحُسَینُ (علیه‌السّلام): وَیحَکَ یا ابا هِرَّهَ! انَّ بَنی اُمَیَّهَ اخَذوا مالی فَصَبَرتُ، وشَتَموا عِرضی فَصَبَرتُ، وطَلَبوا دَمی فَهَرَبتُ، وَایمُ اللّه ِ! لَتَقتُلُنِّی الفِئَهُ الباغِیَهُ، ولَیُلبِسَنَّهُمُ اللّه ُ ذُلّاً شامِلاً، وسَیفا قاطِعا، ولَیُسَلِّطَنَّ اللّه ُ عَلَیهِم مَن یُذِلُّهُم، حَتّی یَکونوا اذَلَّ مِن قَومِ سَبَاٍ؛ اذ مَلَکَتهُمُ امرَاَهٌ مِنهُم، فَحَکَمَت فی اموالِهِم ودِمائِهِم حَتّی اذَلَّتهُم.»

[۱] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ج۵، ص۱۸۴.

[۲] ابن طاووس، علی بن موسی، الملهوف علی قتلی الطفوف، ج۱، ص۱۳۲.

[۳] ابن نما حلی، محمد بن جعفر، مثیر الاحزان، ج۱، ص۴۶.

[۴] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۶۸.

[۵]