پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی

پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی (م بین ۵۱۸ ـ ۵۲۱ هـ.ق) شاعر بلندآوازه ایران در روزگار سلجوقیان بود.
او فرزند عبدالملک برهانی، «امیرالشعرای» سلطان ملکشاه سلجوقی بود.
وی پس از مرگ پدر با حمایت سلطان به مقام «ملک‌الشعرایی» رسید.
ایشان هم‌روزگار شاعران بزرگی چون انوری، سنایی، سوزنی، ادیب صابر و نظامی عروضی بود.
عوفی در بهره‌مندی از دولت و مکنت او را هم‌سنگ رودکی و عنصری دانسته است.
اثر او دیوان اشعار است که به تصحیح عباس اقبال چاپ شده است.
وی شعر خود را روان و مطبوع سرود، اما به گفته بدیع‌الزمان فروزانفر، از حیث نوآوری و معنای تازه، ضعیف و بیشتر مقلد شاعران پیشین چون عنصری و فرخی بود.
ایشان در عهد سلطان سنجر نیز مقام «ملک‌الشعرایی» خود را حفظ کرد.
او بر اثر تیری که سلطان در شکارگاه انداخت، زخمی شد و پس از مدتی بر اثر همان حادثه درگذشت.
مرگ او به روایات مختلف در مرو یا نیشابور رخ داده و مشهور آن است که میان سال‌های ۵۱۸ تا ۵۲۱ (هجری قمری) بوده است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی
۲ – معاصران
۳ – مقام امیرالشعرایی
۴ – جایگاه در منابع
۵ – دوران سلطان سنجر
۶ – آثار
۷ – نقد آثار
۸ – وفات
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل محمد بن عبدالملک معزّی

ابوعبداللّه محمد بن عبدالملک معزی نیشابوری معروف به معزی یا امیر معزی شاعر بلندآوازه ایران، اصل او از نیشابور بود.

[۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۰۶۹.

پدر او عبدالملک متخلص به بُرهانی، «امیرالشعرای» سلطان معزالدین ملک‌شاه سلجوقی (۴۶۵ ـ ۴۸۵ هـ.ق) بود.

[۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۰۶۹.

برهانی سفارش فرزند خود را به سلطان کرد.

[۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۰۷۰.

او بعد از مرگ پدر، در سایه حمایت سلطان، به مقام «امیرالامرا» و منصب «ملک‌الشعرا» ارتقا یافت و تخلص خود (معزی یا امیر معزی) را نیز از لقب ملک‌شاه اقتباس نمود.

[۴] عبدالرحیمیان، حسین‌علی، گنج سخن، ج۱، ص۲۳۵.

۲ – معاصران

معزی با شاعران بزرگی چون انوری، مسعود بن سعد بن سلمان، سنایی، سوزنی، ادیب صابر، سیدحسن غزنوی، رشیدالدین وطواط، رشیدی سمرقندی و نظامی عروضی معاصر بود.

[۵] فروزان فر، بدیع الزمان، سخن و سخنوران، ص۲۳۳ ـ ۲۳۴.

۳ – مقام امیرالشعرایی

ابوعبداللّه که عروضی درباره چگونگی دریافت عنوان امیرالشعرایی‌اش در چهار مقاله بیان کرده که چگونه با حمایت‌ها و تحسین‌های فراوان علاءالدوله امیرعلی، ندیم و داماد ملک‌شاه، تحسین سلطان را نیز برانگیخته و به آن مقام والا رسیده است.

[۶] عروضی، احمد بن ‌عمر، چهار مقاله (مقاله دوم)، ص۸۱ـ۸۶.

۴ – جایگاه در منابع

محمد بن عبدالملک که محمد عوفی از فضلای اواخر قرن ششم درباره‌اش می‌نویسد: «سه شاعر در سه دولت اقبال و مال تمام یافتند: رودکی در دولت سامانیان، عنصری در دولت غزنویا