پاورپوینت کامل محمد بن زکریای رازی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محمد بن زکریای رازی (مقاله‌دوم) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محمد بن زکریای رازی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محمد بن زکریای رازی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل محمد بن زکریای رازی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: محمد بن زکریای رازی.

محمد بن زکریای رازی (۲۵۱ ـ ۳۱۳ق)، دانشمند برجسته ایرانی، در شهر ری متولد شد. گفته می‌شود ابتدا به کیمیاگری یا موسیقی اشتغال داشت و سپس در حدود چهل سالگی به فراگیری علم طب روی آورد. وی برای کسب علم به بغداد سفر کرد و در پزشکی به چنان مهارتی دست یافت که به ریاست بیمارستان‌های ری و سپس بغداد منصوب شد.
رازی به عنوان پزشکی حاذق، پژوهشگری دقیق، و فردی مهربان و بخشنده با بیماران، به ویژه نیازمندان، شهرت داشت. روش تدریس منحصربه‌فردی داشت که بیماران ابتدا توسط شاگردان و سپس در صورت نیاز، توسط خود او معاینه می‌شدند. او آثار بسیاری در زمینه‌های مختلف از جمله طب، فلسفه و شیمی به نگارش درآورد که کتاب سترگ «الحاوی» در طب از مهم‌ترین آنهاست. رازی در اواخر عمر نابینا شد و در زادگاهش ری درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد بن زکریای رازی
۲ – کسب علم
۳ – فعالیت‌های پزشکی
۴ – شخصیت و ویژگی‌ها
۵ – آثار و تالیفات
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی محمد بن زکریای رازی

ابوبکر محمد بن زکریا رازی، در سال ۲۵۱ هجری در ری به دنیا آمد. گویند در آغاز، کیمیاگر

[۱] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۱۸۰۳۱.

یا نوازنده

[۲] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۶۲.

بود و پس از چهل سالگی به پزشکی روی آورد. (ممکن است منظور حدود چهل سالگی باشد).

۲ – کسب علم

رازی از کسانی چون ابوالحسن علی بن ربن طبری حکیم، طب

[۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۱۵۹.

و از ابوزید بلخی، فلسفه را فراگرفت.

[۴] ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۶۰.

وی برای دانش‌ اندوزی به بغداد رفت و در علم طب، چنان پیش رفت که مورد توجه همگان قرار گرفت در طب به مقام پیشوایی رسید.

۳ – فعالیت‌های پزشکی

ابوبکر رازی در طب کتاب‌های سودمندی نگاشت. او نخست ریاست بیمارستان ری را برعهده داشت و سپس در زمان المکتفی، رئیس بیمارستان بغداد شد.

[۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۱۵۷-۱۵۸.

برخی بر این باورند که وی پس از رسیدن به قله‌های علم و دانش، مدتی به زادگاه خود ری رفت و سرپرستی بیمارستان آن شهر را پذیرفت. رازی در موارد فراوانی از کتاب‌های خود به بیمارستان ری اشاره کرده است.

[۶] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۱۸۰۳۲.

او در ری به طبابت اشتغال داشت و در چگونگی مراجعه بیماران به وی نوشته‌اند که در مجلس می‌نشست و شاگردانش در جایگاهی پایین‌تر از او می‌نشستند. سپس شاگردان شاگردانش در جایگاه بعدتر قرار داشتند. هرگاه بیماری مراجعه می‌کرد، ابتدا بیماری خود را برای شاگردان شاگردان او مطرح می‌کرد و اگر آنان توان درمان بیمار را نداشتند، او را به شاگردان رازی ارجاع می‌دادند؛ درصورتی که آنان نیز از درمان وی ناتوان بودند، موضوع را با خود رازی در میان می‌گذاشتند.

۴ – شخصیت و ویژگی‌ها

وی انسانی بخشنده و خوش رفتار با مردم و مهربان با نیازمندان بود.

[۷] ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۶۰.

گروهی بر این باورند که وی دوران ابن عمید وزیر را درک کرد و ابن عمید سبب شد کتاب حاوی رازی به صورت صحیح و درست تنظیم شود؛ چون ابن عمید پس از درگذشت رازی، نوشته‌های وی را که نزد خواهرش بود، با پرداخت مبلغ هنگفتی گرفت و در اختیار شاگردان رازی قرار داد و آنان کتاب یاد شده را تنظیم و مرتب کردند. رازی دانشمندی تیزهوش، زیرک، مهربان با بیماران و بسیار جدی در درمان آنان بود. وی در بیشتر اوقات در حال مطالعه و پژوهش و بررسی کتاب‌هایی بود که دانشمندان گذشته درباره طب و فلسفه نگاشته بودند؛ آن چنان که می‌نویسند وی همواره در حال نسخه‌برداری و نگارش بود؛ یا به صورت پاک‌نویس یا پیش‌نویس.

[۸] ابن ابی اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، ص۴۱۶.

[۹] ابن ابی اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء فی طبقات الاطباء، ص۴۲۰.

دکتر ببریل الگود، رازی را همانند ابن سینا دانسته و ضمن مقایسه آن دو با یکدیگر می‌گوید:
از بسیاری جهات، این دو به گونه‌ای عجیب به هم شباهت دارند. کارها و زندگانی آنان با آزادگی و بلندی افکار و علایق مشخص می‌شود و فقط صنعت‌گران دوران رنسانس ایتالیا می‌توانند با آن دو برابری کنند. ابن سینا زمانی طب را آغاز کرد که پسربچه‌ای بیش نبود … ولی رازی ابتدا در رشته‌های غیر پزشکی مهارت یافت و سپس در میانه عمر به پزشکی روی آورد؛ ولی در چهل سالگی هر دوی آنان در رشته‌های طب، موسیقی، شیمی، زمین‌شناسی و فلسفه استاد و صاحب اعتبار بودند. نقش‌های اساسی این دو دانشمند در پیشرفت طب و علوم غیرپزشکی، آنان را در میان‌اندیشمندان و استادان هر یک از این رشته‌ها به جایگاه والایی رساند. ابتکار رازی بیشتر در طب عملی است؛ درحالی که ابن سینا بیشتر در طب نظری استعداد دارد. تجویز جیوه به عنوان ملین را نخست باید به رازی منسوب دانست؛ همچنین او نخستین کسی بود که واکنش مردمک چشم در برابر نور را تشخیص داد. نوعی قرص نیز برای درمان چشم وجود داشته که بانام «صابون عربی» یا «قرص رازی» شناخته می‌شد.

[۱۰] الگود، سیریل، تاریخ پزشکی ایران، ص۲۳۴.

۵ – آثار و تالیفات

برای رازی کتاب‌ها و مقاله‌های بسیاری در علوم گوناگون گزارش شده که برخی نوشته‌های وی را ۲۷۱ کتاب دانسته‌اند. ابوریحان بیرونی نیز درباره آثار و تالیفات رازی، کتابی نوشته که پول کراوس آن را در پاریس با نام رساله ابی ریحان فی فهرست کتب محمد بن زکریاء الرازی چاپ کرده است.

[۱۱] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۱۸۰۳۲.

کتاب‌ها و آثار رازی عبارت‌اند از:
البرهان؛ • الطب الروحانی؛ • ان الانسان خالقاً حکیما؛ • سمع الکیان؛ • المدخل الی المنطق وهوایا غوجی؛ • جمل معانی قاطیقوریاس؛ • جمل معانی انالوطیقاالاولی؛ • هیئه العالم؛ • الرد علی من استقل بفصول الهندسه؛ • اللّذه؛ • السبب فی قتل ریح السموم اکثرالحیوان؛ • فیما جری بینه وبین سیس المنانی؛ • الخریف والربیع؛ • الفرق بین الرؤیاالمنذره وبین سائر ضروب الرؤیا؛ • الشکوک علی جالینوس؛ • کیفیات الابصار؛ • الرد علی الناشی فی نقضه الطب؛ • صناعه الکیمیا الی الوجوب اقرب منها الی الامتناع؛ • الباه؛ • المنصوری فی الطب که آن را برای منصوربن اسماعیل سامانی نوشته؛ • الحاوی که الجامع الحاصر لصناعه الطب نیز نامیده شده و دارای دوازده بخش است؛ • استدراک ما بقی من کتب جالینوس معالم یذکره حنین ولاجالینوس فی فهرسته؛ • الطین المنتقل به فیه منافع؛ • الحمیه المفرطه تفّر بالابدان؛ • الاسباب الممیّله لقلوب الناس عن افاضل الاطباء الی اخائهم؛ • ما یقدم من الفواکه والاغذیه ومایؤخر؛ • علی احمدبن الطیب فیما رد علی جالینوس فی امر الطعم المر؛ • الرد علی المسمعی المتکلم فی رده علی اصحاب الهمیولی؛ • الرد علی جریرالطبیب فیما خالف فیه من امر التوت الشاهی بعقب البطیخ؛ • نقض کتاب انابوا الی فرفوریوس فی شرح مذاهب ارسطالیس فی العلم الالهی؛ • الخلاء والملاء وهما الزمان والمکان؛ • کتاب الصغیر فی العلم الالهی؛ • الهمیولی المطلقه والجزئیه؛ • الی ابی القاسم البلخی فی الزیاده علی جوابه وعلی جواب هذا الجواب؛ • الرد علی ابی القاسم البلخی فی نقضه المقاله الثانیه فی العلم الالهی؛ • الجدری والحصبه؛ • الحصی فی الکلی والمثانه؛ • من لایحضره طبیب؛ • الادویه الموجوده بکل مکان؛ • الطب الملوکی؛ • التقسیم والتشجیر؛ • اختصار کتاب النبض الکبیر لجالینوس؛ • الرد علی الجاحظ فی نقض الطب؛ • مناقضه الجاحظ فی کتابه فی فضیله الکلام؛ • الفالج؛ • اللقوه؛ • هیئه الکبد؛ • النقرس وعرق المدینی؛ • هیئه العین؛ • الانثیین؛ • هیئه القلب؛ • هیئه السماخ؛ • اوضاع المفاصل؛ • اقراباذین؛ • الانتقاد والتحریر علی المعتزله؛ • الخیارالمر؛ • کیفیه الاغتذا؛ • ابدال الادویه؛ • خواص الاشیا؛ • الهمیولی الکبیر؛ • سبب وقوف الارض وسط الفلک؛ • سبب ت