پاورپوینت کامل مجازات شمر

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مجازات شمر دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مجازات شمر،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مجازات شمر :

منبع: مقتل جامع سیدالشهداء

مقالات مرتبط: پیامدهای قیام عاشورا.

پاورپوینت کامل مجازات شمر، یکی از مباحث مرتبط به پیامدهای تکوینی و حوادث خارق‌العاده پس از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) است. یکی از مسائل مهم و قابل تامّلِ پس واقعه عاشورا سرنوشت کسانی است که با امام حسین (علیه‌السّلام) جنگیدند. آنان، نه تنها در آخرت، به میزان جرم خود، مجازات خواهند شد، بلکه بخشی از کیفر آنها در همین جهان، دامن‌گیرشان گردید. در منابع شیعی و سنی روایات فراوانی درباره گرفتـار شـدن جنایت‌کاران کربلا به عقوبتهای عجیب دنیوی، پس از شهادت امام حسین (علیه‌السّلام) به چشم می‌خورد. یکی از این افراد شمر بن ذی الجوشن است.

فهرست مندرجات

۱ – جنایات شمر در کربلا
۲ – مرگ زودرس و دردناک
۳ – مبتلا شدن به نفرین امام
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – جنایات شمر در کربلا

شمر بن ذی الجوشن از روز نخست قیام امام حسین (علیه‌السّلام)، از سردمداران مخالفت با آن حضرت بود و از جمله افرادی بود که از طرف عبیداللّه‌ بن زیاد، حاکم کوفه، مامور شد مردم را از اطراف مسلم بن عقیل پراکنده سازد. او در سخنانی مسلم را فتنه‌گر نامید و کوفیان را از سپاه شام ترساند.

[۱] ابو‌مخنف کوفی، لوط بن یحیی، وقعه الطف، ص۱۲۴.

[۲] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۴، ص۲۷۶.

[۳] ابن اثیر جزری، ابن ‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۴۲.

[۴] مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۵۲.

پس از آن‌که امام حسین به کربلا رسید، عمر بن سعد، فرمانده لشکر کوفه، قصد جلوگیری از جنگ و خونریزی داشت و به دنبال راه حل مسالمت‌آمیز بود،

[۵] ابومخنف الازدی، لوط بن یحیی، مقتل الحسین (علیه‌السّلام)، ص۱۰۰.

[۶] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۴، ص۳۱۳.

[۷] شمس‌الدین ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۱۸.

[۸] ابوالقاسم ابن‌عساکر، علی‌ بن حسن، تاریخ مدینه الدمشق، ج۴۵، ص۵۱.

[۹] ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۱، ص۵۲۷.

[۱۰] مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۸۷-۸۸.

اما شمر، ابن‌ زیاد را، به جنگ با امام تشویق کرد.

[۱۱] ابومخنف الازدی، لوط بن یحیی، مقتل الحسین (علیه‌السّلام)، ص۱۰۱.

[۱۲] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۴، ص۳۱۳.

[۱۳] شمس‌الدین ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۱۱۸.

[۱۴] ابوالقاسم ابن‌عساکر، علی‌ بن حسن، تاریخ مدینه الدمشق، ج۴۵، ص۵۱.

[۱۵] ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۱، ص۵۲۷.

[۱۶] ابو‌مخنف الازدی، لوط بن یحیی، وقعه الطف، ص۱۸۷-۱۸۸.

[۱۷] مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۸۸.

سرانجام، ابن‌ سعد دستور ابن‌ زیاد مبنی‌ بر اخذ بیعت از امام حسین یا جنگ با او را پذیرفت و شمر سردار بزرگ سپاه او گردید.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری باعلام الهدی، ص۴۵۴.

[۱۹] مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج۲، ص۸۹.

[۲۰] ابو‌مخنف الازدی، لوط بن یحیی، وقعه الطف، ص۱۸۹.

[۲۱] ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۱، ص۵۲۸.

[۲۲] ابوالقاسم ابن‌عساکر، علی‌ بن حسن، تاریخ مدینه الدمشق، ج۴۵، ص۵۲.

[۲۳] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۴، ص۳۱۴.

[۲۴] ابن اعثم کوفی، ابومحمد احمد بن اعثم، الفتوح، ج۵، ص۹۰.

او که در شهادت برخی از اصحاب امام حسین (علیه‌السّلام) مستقیما نقش داشت،

[۲۵] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۹۷.

[۲۶] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۱-۴۴۲.

[۲۷] ابن ‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ،، ج۴، ص۷۲.

[۲۸] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۸.

[۲۹] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۹۴.

[۳۰] سماوی، محمد بن طاهر، ابصار العین، ج۱، ص۱۷۹-۱۸۱.

[۳۱] محلاتی، ذبیح الله، فرسان الهیجاء، ج۱، ص۲۵۳.

[۳۲] محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه امام حسین (علیه‌السّلام) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، صج۶، ص۳۳۴.

[۳۳] ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۸، ص۱۹۷.

[۳۴] ابو‌مخنف کوفی، لوط بن یحیی، وقعه الطف، ص۱۲۴.

در عصر عاشورا قصد حمله به خیمـه هـای‌امـام حسین را داشت که با نهیب امام حسین (علیه‌السّلام) از آن منصرف شد.

[۳۵] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴۵، ص۵۱.

[۳۶] محمدی ری‌شهری، محمد، الصّحیح من مقتل سیّد الشّهداء و اصحابه (علیهم‌السّلام)، ج۱، ص۹۰۲.

[۳۷] سماوی، محمد بن طاهر، ابصار العین فی انصار الحسین (علیه‌السّلام)، ص۳۷.

[۳۸] سید ابن طاووس، علی بن موسی، اللهوف، ص۱۷۱.

[۳۹] خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسین (علیه‌السلام)، ج۲، ص۳۸.

[۴۰] ابن اعثم کوفی، ابومحمد احمد بن اعثم، الفتوح، ج۵، ص۱۱۷.

[۴۱] ابن‌ طاووس، علی بن موسی، الملهوف فی قتلی الطفوف، ص۱۷۱.

[۴۲] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۰.

برخی منابع او را قاتل امام حسین (علیه‌السّلام) دانسته‌اند؛

[۴۳] سبط ابن جوزی، یوسف بن قزاوغلی، تذکره الخواص، ص۲۵۶.

[۴۴] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم فی تاریخ الامم والملوک، ج۵، ص۳۳۷.

[۴۵] ابن شهرآشوب، محمد بن علی‌، مناقب آل ابی‌ط