پاورپوینت کامل متنازع فیه (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل متنازع فیه (صرف و نحو) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل متنازع فیه (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل متنازع فیه (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل متنازع فیه (صرف و نحو)

متنازع فیه از اصطلاحات ادبیات عرب، به کلمه‌ای اطلاق می‌شود که دو عامل نحوی بتوانند در آن به طور همزمان عمل کنند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – فِی الْکَلَالَهِ (سوره نسا/سوره۴، آیه۱۷۶)
۳.۲ – کِتَابِیَهْ(سوره حاقه/سوره۶۹، آیه۱۹)
۳.۳ – قِطْرًا(سوره کهف/سوره۱۸، آیه۹۶)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

متنازع فیه در اصطلاح ادبیات عرب، به کلمه‌ای اطلاق می‌شود که دو عامل نحوی بتوانند در آن به طور همزمان عمل کنند.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. تنازع عبارت است از: روى آوردن دو عامل به یک معمول؛ به گونه‌اى که معمول پس از عامل نخست حذف شود و پس از عامل دوم آشکار گردد:

[۱] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۱۹۱.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۲۷۳.

[۳] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۱۳۷.

[۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۳۷۳.

«نَبَّهْتُ و نَصَحْتُ زَیْدًا» (زید را آگاه کردم و پند دادم)؛ «زید» متنازع فیه و مفعول به فعل «نَصَحْتُ» است.

۲. حکم دو عامل این است که هر دو، فعل متصرّف یا دو اسم باشند که در تصریف، شبیه آن دو فعل‌اند.

۳. وضعیت دو عامل و اعراب متنازع فیه، چنین است:

(۱) دو عامل در طلب معمول اتّفاق دارند:

[۵] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۷۳.

[۶] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۶۰.

• معمول، فاعل آن‌هاست: «قامَ و قَعَدَ أَخَواکَ» (دو برادرت برخاستند و نشستند)، «قاما و قَعَدَ أَخواکَ» (دو برادرت برخاستند و نشستند).

• معمول، مفعول به آن‌هاست: «نَبَّهْتُ و نَصَحْتُ زَیْدًا» (زید را آگاه کردم و پند دادم).

[۷] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۷۳.

[۸] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۶۰.

• معمول، مجرور به آن‌هاست: «إسْتَنَرْتُ و ارْتَشَدْتُ بِعِلْمِکَ» (از علم تو روشنی یافتم و راه یافتم).

[۹] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۷۳.

(۲) دو عامل در طلب معمول اختلاف دارند:

• «هَجَوْتُ و مَدَحَنِی سَمیرٌ» (من هجو گفتم و سَمیر مرا ستود) – فاعل.

[۱۰] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۲۷۳.

[۱۱] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۶۰.

• «سَلَّمْتُ و سَلَّمَ عَلَىَّ الشَاعِرانِ» (من سلام کردم و دو شاعر بر من سلام کردند) – ف