پاورپوینت کامل مَیْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَیْط (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَیْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَیْط (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل مَیْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: ظُلْم (مفردات‌قرآن)، ظالِمین (لغات‌قرآن)، ظلم.

مَیْط (به فتح میم و سکون یاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای ظلم، دفع کردن و راندن است.
از مشتقات آن اَماطَه (به فتح الف و طاء) به معنای کنار شدن و کنار کردن است.
این ماده دو مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَیْط
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَمیطوا – خطبه ۱۸۷ (نصیحت)
۲.۲ – أَماطَ – خطبه ۲۱۴ (نصیحت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مَیْط

مَیْط

[۱] قرشی بنایی، سید علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۰۰۳.

به معنای ظلم، دفع کردن و راندن است.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۲۷۴.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۲۹۲.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَمیطوا – خطبه ۱۸۷ (نصیحت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در مقام نصیحت فرموده‌اند:
«وَ لا تَقْتَحِموا ما اسْتَقْبَلْتُمْ مِنْ فَوْرِ نارِ الْفِتْنَهِ، و أَمیطوا عَنْ سَنَنِها وَ خَلّو قَصْدَ السَّبیلِ لَها.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۳۲، خطبه ۱۸۷.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۵۰، خطبه ۱۸۲.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۷۷، خطبه ۱۸۷.

«وارد نشوید به آنچه در پیش رو دارید از فوران آتش فتنه و خود را از راه‌هاى آن کنار کنید، و وسط راه را براى آن واگذارید.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۳۱، خطبه ۱۸۷.

<