پاورپوینت کامل مَشکُور (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَشکُور (لغات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَشکُور (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَشکُور (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل مَشکُور (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: شکر (مفردات‌قرآن)، شکر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شکر.

مَشکُور:

(کَانَ سَعْیُهُم مَّشْکُورًا)

[۱] إسراء/سوره۱۷، آیه۱۹.

مَشکُور: از مادّه «شکر» به معنى «پاداش داده و پذیرفته شده» است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص ۴۶۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۳، ص۳۵۳.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر مَشکُور
۱.۱ – مَشکُور (آیه ۱۹ سوره اسراء)
۱.۲ – مَشکُور در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – مَشکُور در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر مَشکُور

به موردی از کاربرد مَشکُور در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – مَشکُور (آیه ۱۹ سوره اسراء)

(وَ مَنْ أَرَادَ الآخِرَهَ وَ سَعَى لَهَا سَعْیَهَا وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِکَ کَانَ سَعْیُهُم مَّشْکُورًا)

[۴] إسراء/سوره۱۷، آیه۱۹.

(و هر کس که سراى آخرت را بطلبد، و براى آن سعى و کوشش کند، در حالى که ایمان داشته باشد، چنین کسانى سعى و تلاش آن‌ها، از سوى خدا پاداش داده خواهد شد.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۸۴.

۱.۲ – مَشکُور در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: معناى جمله‌

(فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُوراً)

این است که خداوند عمل چنین کسانى را به بهترین وجه قبول نموده و کوشش آنان را مى‌ستاید و ستایش خدا در برابر عمل بنده، عبارت است از تفضل او بر بنده‌اش.
آرى همین که خداوند پاداش نیک به بنده‌اش مى‌دهد، تفضلى است بر بنده‌اش و گرنه وظیفه بنده، بندگى مولاى خویش است، و نباید خود را طلبکار مولایش بداند، پس ثواب دادن، تفضل مولا است، و ثنا خواندنش بر بنده، تفضلى دیگر است.

(وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ‌)

[۶] آل عمران/سوره۳، آیه۷۴.

[۷] طباطبایی، سید