پاورپوینت کامل مَسّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مَسّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مَسّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مَسّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل مَسّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: مَسّ (مفردات‌قرآن)، مَسّ (لغات‌قرآن)، تماس.

مَسّ (به فتح میم و تشدید سین) از واژگان نهج البلاغه به معنای دست زدن، رسیدن و یافتن است.
از مشتقات این کلمه در «نهج البلاغه»، مُمَاسَّه (به ضم میم و فتح سین) به معنای دست‌زدن است.
مواردى از آن در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای مَسَّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُمِسُّنی – خطبه ۱۹۲ (تقرب به رسول)
۲.۲ – تَمَسُّ – نامه ۵۵ (توصیه به معاویه)
۲.۳ – تَمَسُّنَّ – نامه ۵۱ (توصیه به عاملان)
۲.۴ – ماسَّهً – نامه ۱۸ (توصیه به ابن عباس)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای مَسَّ

مَسَّ

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۷۷.

به معنای دست زدن، رسیدن و یافتن است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ص۷۶۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۴، ص۱۰۷.

طبرسی فرموده: مسّ نظیر لمس است، فرق‌شان آن است که لمس توأم با احساس است و اصل مسّ چسبیدن و شدت جمع شدن است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۵۱.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌ البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – یُمِسُّنی – خطبه ۱۹۲ (تقرب به رسول)

حضرت علی (علیه‌السّلام) درباره تقّربش به رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرموده:
«وَضَعَنی فی حِجْرِهِ وَ أَنا ولیدٌ یَضُمُّنی إِلَى صَدْرِهِ… وَ یُمِسُّنی جَسَدَهُ، وَ یُشِمُّنی عَرْفَهُ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۷۴، خطبه ۱۹۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۸۲، خطبه ۱۹۰.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۰۰، خطبه ۱۹۲.

«من بچه بودم که آن حضرت مرا در آغوش مى‌گرفت و در سینه‌اش مى‌فشرد، بدنش را به بدن من مى‌چسبانید و بوى خوشش را به مشام من مى‌رسانید.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۶۷، خطبه ۱۹۲.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۵۲۰.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۵۲۸.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۷، ص۴۹۹.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۲، ص۳۵.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۱۹۷.

)

۲.۲ – تَمَسُّ – نامه ۵۵ (توصیه به معاویه)

حضرت به معاویه مى‌نویسد:
«وَ احْذَرْ أَنْ یُصیبَکَ اللهُ مِنْهُ بِعاجِلِ قارِعَه تَمَسُّ الاَْصْلَ، وَ تَقْطَعُ الدّابِرَ.»

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۳۳، نامه ۵۵.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۲۴، نامه ۵۵.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۴۷، نامه ۵۵.

«بترس از آ