پاورپوینت کامل لکِنَّ به تشدید نون (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لکِنَّ به تشدید نون (صرف و نحو) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لکِنَّ به تشدید نون (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لکِنَّ به تشدید نون (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل لکِنَّ به تشدید نون (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: لکنّ (مفردات‌قرآن).

لکِنَّ از اصطلاحات ادبیات عرب، حرف معنا و مبنی بر فتحه است. «لکِنَّ» از حرف مشبّهه بالفعل و از اخوات «إنّ‌» است و محلّی از اعراب ندارد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – لَکِنَّ (سوره نمل/سوره۲۷، آیه۷۳)
۳.۲ – لَکِنَّ (سوره دخان/سوره۴۴، آیه۳۹)
۳.۳ – لَکِنَّ (سوره قصص/سوره۲۸، آیه۵۶)
۳.۴ – لَکِنَّ (سوره انعام/سوره۶، آیه۳۳)
۳.۵ – لَکِنَّ (سوره انفال/سوره۸، آیه۱۷)
۳.۶ – لَکِنَّ (سوره روم/سوره۳۰، آیه۶)
۳.۷ – لَکِنَّ (سوره مائده/سوره۵، آیه۸۱)
۳.۸ – لَکِنَّ (سوره منافقون/سوره۶۳، آیه۸)
۳.۹ – لَکِنَّهُ (سوره اعراف/سوره۷، آیه۱۷۶)
۳.۱۰ – لَکِنَّهُمْ (سوره توبه/سوره۹، آیه۵۶)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

لکِنَّ در اصطلاح ادبیات عرب، حرف معنا و مبنی بر فتحه است. «لکِنَّ» از حرف مشبّهه بالفعل و از اخوات «إنّ‌» است و محلّی از اعراب ندارد.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. حرف معنا و مبنى بر فتحه است و محلّى از اعراب ندارد، و همچنین حرف مشبّهه بالفعل از اخوات «إنّ‌» است.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۸۵.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۵۸۰.

[۳] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۳۶.

[۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۷۷.

[۵] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۲۹۰.

۲. بر سر جمل اسمیه درمى‌آید، مبتدا را، به عنوان اسم خود، منصوب مى‌کند و خبر را، به عنوان خبر خود، مرفوع مى‌سازد:

[۶] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۸۸.

[۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۶۲.

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۸۰.

«لَکِنَّ لُبْنانَ عَزیزٌ» (اما لبنان عزیز است).

۳. هرگاه «ما»ى زاید به آن بپیوندد، آن را از عمل باز مى‌دارد:

[۹] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۸۸.

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۸۰.

«لَکِنَّما لُبْنانُ عَزیزٌ» (هوس نفهمید).

۴. «لَکِنَّ» براى استدراک به کار مى‌رود:

[۱۱] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۸۸.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۸۰.

[۱۳] سیوطی، جلال الدین، البهجه المرضیه علی الفیه ابن مالک، ص۱۱۸.

[۱۴] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۲۹۰.

«زَیْدُ ذَکِىٌّ لَکِنَّهُ شَیْطانٌ» (زید باهوش است، اما او شیطان است).

۳ – شواهد قرآنی

د