پاورپوینت کامل لُبْس (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لُبْس (مفردات‌قرآن) دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لُبْس (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل لُبْس (مفردات‌قرآن) :

منبع: لُبْس (قاموس قرآن (جلد ۶))

مقالات مرتبط: لباس (لغات‌قرآن)، لُبْس (مفردات‌نهج‌البلاغه)، لباس.

لُبْس (به ضم لام و سکون باء) از واژگان قرآن کریم به معنای پوشاندن شی‌ء است.
مشتقات لُبس که در آیات قرآن به کار رفته است عبارتند از:

لَبْس (به فتح لام و سکون باء) به معنای خَلط و مشتبه کردن؛
لِبْس (به کسر لام و سکون باء) به معنای لباس و پوشیدنی؛
لِباس (به کسر لام) به معنای پوشیدنی؛
لَبوس (به فتح لام) به معنای زره می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لُبْس
۲ – کاربردها
۲.۱ – لُبْس
۲.۱.۱ – یَلْبَسُونَ‌ (آیه ۳۱ سوره کهف)
۲.۲ – لَبْس
۲.۲.۱ – تَلْبِسُوا (آیه ۴۲ سوره بقره)
۲.۲.۲ – لَلَبَسْنا – یَلْبِسُونَ‌ (آیه ۹ سوره انعام)
۲.۲.۳ – لَبْسٍ‌ (آیه ۱۵ سوره ق)
۲.۳ – لباس
۲.۳.۱ – لِباسُهُمْ‌ (آیه ۲۳ سوره حج)
۲.۳.۲ – لِباسٌ‌ (آیه ۱۸۷ سوره بقره)
۲.۳.۳ – لِباسُ‌ (آیه ۲۶ سوره اعراف)
۲.۳.۴ – لِباسَ‌ (آیه ۱۱۲ سوره نحل)
۲.۳.۵ – لِباساً (آیه ۴۷ سوره فرقان)
۲.۴ – لَبوس
۲.۴.۱ – لَبُوسٍ‌ (آیه ۸۰ سوره انبیاء)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای لُبْس

لُبْس

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۷۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۳۴.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۱۰۲.

لبس در اصل به معنی پوشاندن شی‌ء است چنانکه در اقرب الموارد و مفردات گفته است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۲۲.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۳۴.

معانی دیگر متفرّع بر آن است و اصل معنی یکی است.
لِباس و لِبْس و لَبوس به معنای لباس و پوشیدنی هستند.

۲ – کاربردها

به موردی از لُبْس که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – لُبْس

لُبْس به معنی لباس پوشیدن است و فعل آن از باب عَلِمَ یَعْلَمُ آید.

۲.۱.۱ – یَلْبَسُونَ‌ (آیه ۳۱ سوره کهف)

(وَ یَلْبَسُونَ‌ ثِیاباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ‌)

[۶] کهف/سوره۱۸، آیه۳۱.

(و لباسهایى فاخر به رنگ سبز، از حریر نازک و ضخیم، در بر مى‌کنند.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۷.

[۸] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۲۲.

[۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۰۵.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۵۶.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۲۱.

۲.۲ – لَبْس

لَبْس:به معنی خَلط و مشتبه کردن است و فعل آن از باب ضَرَبَ یَضْرِبُ آید، چنانکه در صحاح و مصباح تصریح کرده

[۱۲] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۳، ص۹۷۳.

[۱۳] فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ص۵۴۸.

و آیات قرآن نیز شاهد آن است:

۲.۲.۱ – تَلْبِسُوا (آیه ۴۲ سوره بقره)

(وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَکْتُمُوا الْحَقَّ وَ اَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌)

[۱۴] بقره/سوره۲، آیه۴۲.

«حق را با باطل خلط نکنید و حق را به باطل مشتبه ننمائید و حق را با آنکه می‌دانید کتمان نکنید.»

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۵۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۱۱.

«تَلْبِسُوا» از باب ضَرَبَ یَضْرِبُ به معنی خلط و آیه خطاب به اهل کتاب است.
منظور آن است که نبوّت حضرت رسول (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) را کتمان نکنید و دلائل آن را که در کتاب شماست مشتبه نگردانید.

۲.۲.۲ – لَلَبَسْنا – یَلْبِسُونَ‌ (آیه ۹ سوره انعام)

(وَ قالُوا لَوْ لا اُنْزِلَ عَلَیْهِ مَلَکٌ وَ لَوْ اَنْزَلْنا مَلَکاً لَقُضِیَ الْاَمْرُ ثُمَّ لا یُنْظَرُونَ • وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَکاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَ لَلَبَسْنا عَلَیْهِمْ ما یَلْبِسُونَ‌)

[۱۷] انعام/سوره۶، آیه۸- ۹.

«و گفتند چرا بر او ملکی نازل نمی‌شود؟ اگر ملک نازل می‌کردیم -و آنها ایمان نمی‌آوردند- کار پایان می‌یافت و به آنها مهلت داده نمی‌شد و اگر پیغمبر را از ملک می‌فرستادیم، آن را مردی قرار داده و بر آنها مشتبه می‌کردیم آنچه را که مشتبه می‌کنند.»

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۸.

[۱۹] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۷، ص۲۶.

[۲۰] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۰.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۰.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۲۹.

لَبْس در هر دو به معنی خلط و مشتبه کردن است.

در این دو آیه چند مطلب هست:
۱- کفّار می‌گفتند باید فرشته‌ای بر او نازل شود؛ منظورشان این بوده که فرشته او را تصدیق کند چنانکه در جای دیگر آمده:

(لَوْ لا اُنْزِلَ اِلَیْهِ مَلَکٌ فَیَکُونَ مَعَهُ نَذِیراً)

[۲۳] فرقان/سوره۲۵، آیه۷.

(چرا لااقل فرشته‌اى بر او نازل نشده که همراه وى مردم را انذار کند.)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۰.

[۲۵] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۵۲.

[۲۶] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۸۳.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۸۴.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۳.

و ایضا:

(لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَیْهِ کَنزٌ أَوْ جَاء مَعَهُ مَلَکٌ إِنَّمَا أَنتَ نَذِیرٌ)

[۲۹] هود/سوره۱۱، آیه۱۲.

(چرا گنجى بر او نازل‌نشده و یا چرا فرشته‌اى همراه او نیامده است؟!» نگران مباش! چرا که تو فقط بیم دهنده‌اى)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۲۲.

[۳۱] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۲۳۶.

[۳۲] طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۶۰.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۹.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۲۱.

و به احتمال ضعیف منظورشان آن بوده که ملک عذاب موعود را بیاورد.

۲- راجع به این اقتراح و درخواست دو جواب گفته شده:

اوّل‌: «وَ لَوْ اَنْزَلْنا مَلَکاً لَقُضِیَ الْاَمْرُ ثُمَّ لا یُنْظَرُونَ

[۳۵] انعام/سوره۶، آیه۸.

یعنی اگر ملک نازل می‌کردیم -و آنها ایمان نمی‌آوردند- کار تمام می‌شد، نابودی همه را می‌گرفت و مهلت داده نمی‌شدند، حال آنکه مقصود ما مهلت است تا مجالی برای تفکّر و توبه داشته باشند، یا اگر ملک را با عذاب نازل می‌کردیم همه از بین می‌رفتند و دیگر مجالی و مهلتی نمی‌ماند با آنکه نظر ما زیستن در مهلت است.

دوم‌: «وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَکاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَ لَلَبَسْنا عَلَیْهِمْ ما یَلْبِسُونَ‌»

[۳۶] انعام/سوره۶، آیه۹.

یعنی: چون اینها انسان و مادّی‌اند لازم بود ملک را به صورت انسان در آوریم تا بتوانند با او انس بگیرند و گفت و شنود داشته باشند در این صورت می‌گفتند: این انسان است و به دروغ می‌گوید من فرشته‌ام و پیغمبر». یعنی همان را که درباره این پیغمبر می‌گویند درباره او هم می‌گفتند.

«لَلَبَسْنا عَلَیْهِمْ» یعنی ما به آنها مشتبه می‌کردیم؛ ظاهرا این غایت ارسال ملک به