پاورپوینت کامل لُطْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لُطْف (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لُطْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لُطْف (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل لُطْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: لُطْف (مفردات‌قرآن)، لطیف (لغات‌قرآن)، لطف (مقالات مرتبط).

لُطْف (به ضم لام و سکون طاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای رفق، مدارا و نزدیکى است.
از مشتقات لطف که موارد زیادی از آن در «نهج‌البلاغه» آمده، لَطیف (به فتح لام) به معناى مداراگر است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لُطْف
۲ – کاربردها
۲.۱ – لَطیفِ – نامه ۵۳ (خطاب به مالک اشتر)
۲.۲ – لَطیفِ – خطبه ۶۴ (علم خداوند)
۲.۳ – لَطیفاً – خطبه ۱۹۸ (اطاعت خدا)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای لُطْف

لُطْف

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۳۹.

به ضمّ اول به معنى رفق و مدارا و نزدیکى است.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۱۱۹.

«لَطَفَ‌ لُطْفاً: رفق و دنا.»

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۵۸.

و به فتح اول به معنى نازکى و صافى است.
«لَطُفَ‌ لُطْفاً و لَطافَهً‌: صغر و دقَّ‌.»

[۴] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۵۸.

در لغت آمده: «لَطفَ الله بنا.» یعنى خدا با ما مدارا کرد.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – لَطیفِ – نامه ۵۳ (خطاب به مالک اشتر)

«لَطیف» از اسماء حسنی به معنى مداراگر است و موارد زیادى از آن در «نهج‌البلاغه» آمده است.
آن حضرت به مالک اشتر مى‌نویسد:
«وَ لا تَحْقِرَنَّ لُطْفاً تَعاهَدْتَهُمْ بِهِ وَ إِنْ قَلَّ، … وَ لا تَدَعْ تَفَقُّدَ لَطیفِ أُمورِهِمُ اتِّکالاً عَلَى جَسیمِها، فَإِنَّ لِلْیَسیرِ مِنْ لُطْفِکَ مَوْضِعاً یَنْتَفِعونَ بِهِ، وَ لِلْجَسیمِ مَوْقِعاً لا یَسْتَغْنونَ عَنْهُ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۰۷، نامه ۵۳.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۰۲، نامه ۵۳.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۳۳، نامه ۵۳.

یعنى «هیچ مدارائى را کوچک مشمار که درباره آنها مى‌کنى و از بررسى کارهاى جزئیشان غفلت نکن به علت آن‌که کارهاى بزرگشان را زیر نظر دارى زیرا که براى مداراى جزئى محلى هست که از آن بهره‌مند مى‌شوند و براى دقّت در کار بزرگ محلى هست که از آن بى‌نیاز نیستند.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۷۷، نامه ۵۳.

[۹] بحرانی، ابن میثم، تر