پاورپوینت کامل لَبْس (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل لَبْس (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل لَبْس (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل لَبْس (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل لَبْس (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: لَبْس (مفردات‌قرآن)، لَبْس (لغات‌قرآن).

لَبْس (به ضم لام و سکون میم) از واژگان نهج البلاغه به معنای خلط و مشتبه کردن است.
از مشتقات این واژه که در «نهج‌البلاغه» آمده اِلتِباس به معناى اشتباه است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای لَبْس
۲ – کاربردها
۲.۱ – لَبَّسَ – حکمت ۳۹۵ (توصیه به عمار)
۲.۲ – لَبَّسْتُ – خطبه ۱۰ (درباره خودشان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای لَبْس

لَبْس

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۲۹.

به فتح اوّل به معنى خلط و مشتبه کردن باشد و فعل آن از باب ضرب یضرب آید.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۱۰۳.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دارالقلم، ص۷۳۵.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – لَبَّسَ – حکمت ۳۹۵ (توصیه به عمار)

امام (صلوات‌الله‌علیه) آنگاه که شنید عمّار بن یاسر با مغیره بن شعبه سخن مى‌گوید فرمود:
«دَعْهُ یَا عَمّارُ، فَإِنَّهُ لَمْ یَأْخُذْ مِنَ الدّینِ إِلاّ ما قارَبَتْهُ الدُّنْیا، وَ عَلَى عَمد لَبَّسَ عَلَى نَفْسِهِ، لِیَجْعَلَ الشُّبُهاتِ عاذِراً لِسَقَطاتِهِ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۷۸، حکمت ۳۹۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۲۵۰، حکمت ۴۰۵.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۴۷، حکمت ۴۰۵.

«اى عمّار! او را رها کن، چرا که او از دین به مقدارى اخذ کرده که به دنیا نزدیکش سازد، و عمداً حق را بر خود مشتبه ساخته، تا شبهات را بهانه لغزش‌ها و خلاف‌هایش قرار دهد.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۳۷، حکمت ۴۰۵.