پاورپوینت کامل کانَ و اخوات آن (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کانَ و اخوات آن (صرف و نحو) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کانَ و اخوات آن (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل کانَ و اخوات آن (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل کانَ و اخوات آن (صرف و نحو)

کانَ و اخوات آن از اصطلاحات ادبیات عرب، افعال ناقصه و از مجموع نواسخ‌اند. این افعال بر سر جمل اسمیّه در مى‌آیند؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازند و دلالت بر ثبوت یا تغییر حالت می‌نمایند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – انواع اخوات کان
۳ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۴ – شواهد قرآنی
۴.۱ – اَصْبَحَ (ملک/سوره۶۷، آیه۳۰)
۴.۲ – ظَلَّ (نحل/سوره۱۶، آیه۵۸)
۴.۳ – کَانَ (آل عمران/سوره۳، آیه۶۷)
۴.۴ – فَمَا زَالَت (انبیا/سوره۲۱، آیه۱۵)
۴.۵ – لَا اَبْرَحُ (کهف/سوره۱۸، آیه۶۰)
۴.۶ – تَصِیرُ (سوره شوری/سوره۴۲، آیه۵۳)
۴.۷ – دُمْتُ (سوره مریم/سوره۱۹، آیه۳۱)
۴.۸ – یَزَالُونَ (سوره هود/سوره۱۱، آیه۱۱۸)
۴.۹ – تَفْتَاُ (سوره یوسف/سوره۱۲، آیه۸۵)
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – تعریف

کانَ و اخوات آن در اصطلاح ادبیات عرب، افعال ناقصه و از مجموع نواسخ‌اند. این افعال بر سر جمل اسمیّه در مى‌آیند؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازند و دلالت بر ثبوت یا تغییر حالت می‌نمایند.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

[۲] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۴۱.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۲.

[۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۶.

[۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۲۰.

۲ – انواع اخوات کان

«اخوات کان» به سه دسته تقسیم می‌شوند:

۱. فعل‌هایى که به صورت کامل صرف می‌شوند: أَصْبَحَ، أَضْحَی، أَمْسَی، باتَ، صارَ، ظَلَّ، کانَ.

۲. فعل‌هایى که به صورت ناقص صرف می‌شوند: ما انْفَکَّ، ما بَرِحَ، ما زالَ، ما فَتِئَ.

۳. فعل‌هایى که اصلا صرف نمی‌شوند: لَیْسَ و مادامَ.

[۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۲.

[۸] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۴۱.

[۹] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۶.

۴. این افعال به «اخوات کان» می‌پیوندند: اِرْتَدَّ،

[۱۰] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۶.

اِسْتَحالَ،

[۱۱] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۶.

آضَ،

[۱۲] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۹.

اِنْقَلَبَ، تَبَدَّلَ، تَحَوَّلَ،

[۱۳] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۱۳۶.

حارَ، راحَ، رَجَعَ،

[۱۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۶.

عادَ،

[۱۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۸۷.

غَدا.

[۱۶] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۱۵.

آن‌چه از افعال ناقصه مشتق شود، عمل افعال ناقصه را انجام می‌دهد.

۳ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. افعال ناقصه و از مجموع نواسخ‌اند و بر سر جمل اسمیّه درمى‌آیند؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کنند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازند:

[۱۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

[۱۸] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۴۱.

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۲.

[۲۰] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۶.

[۲۱] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۲۰.

«کانَ زَیْدٌ قائِماً» (زید ایستاده بود).

۲. همه این افعال بدون هیچ شرطی عمل می‌کنند به جز:

[۲۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

(۱) «دامَ»، که واجب است «ما»ی مصدری بر آن مقدم شود:

[۲۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

«أَحْسِنْ ما دُمْتُ حَیّاً» (تا زنده‌ام نیکی کن).

(۲) «انْفَکَّ»، «بَرِحَ»، «زالَ»، «فَتِئَ»، که واجب است پیش از آن‌ها، نفی (در لفظ یا معنا)، دعا، نهی یا استفهام انکاری قرار گیرد:

[۲۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

«ما زالَ التّلمیذُ مُجْتَهِداً» (دانش‌آموز همواره