پاورپوینت کامل کانَ (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کانَ (صرف و نحو) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کانَ (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کانَ (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل کانَ (صرف و نحو)

کانَ از اصطلاحات ادبیات عرب، فعل ماضی ناقص است که بر سر جمله اسمیه درمی‌آید و مبتدا را، به عنوان اسم خود مرفوع و خبر را منصوب می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – کَانَ (آل عمران/سوره۳، آیه۶۷)
۳.۲ – کَانَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۷)
۳.۳ – کَانَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۷۵)
۳.۴ – کَانَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۷۰)
۳.۵ – کَانَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۹۸)
۳.۶ – کَانَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۸۴)
۳.۷ – کَانَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۱۴)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

کانَ در اصطلاح ادبیات عرب، فعل ماضی ناقص است که بر سر جمله اسمیه درمی‌آید و مبتدا را، به عنوان اسم خود مرفوع و خبر را منصوب می‌کند.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

[۲] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۳۹.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۰.

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۰.

[۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۰۳.

[۶] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۶.

[۷] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ص۵۴.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. فعل ماضى ناقص است و بر سر جمل اسمیّه درمى‌آید؛ مبتدا را، به عنوان اسم خود، مرفوع مى‌کند و خبر را، به عنوان خبر خود، منصوب مى‌سازد:

«کانَ البَردُ قارِساً» (سرما شدید بود). این فعل، متصرّف تامّ است.

[۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۶.

[۹] خطیب، ظاهر یوسف، المعجم المفصل فی الأعراب، ص۳۳۹.

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۰.

۲. اگر به معناى صیرورت نباشد، فعل تامّ است:

[۱۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۵.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۱.

«کانَ بَرداً» (سرما بود).

۳. اسم کان، در لازم داشتن تاخیر، تانیث، افراد، تثنیه و جمع، مانند فاعل است. و اسم، همراه خبر، در معرفه و نکره بودن و تقدیم و تاخیر، مانند مبتدا و خبر است:

[۱۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۱، ص۱۲۲-۱۲۳.

[۱۴] الشرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۱، ص۵۴.

[۱۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۵۴۲.

«مجتهداً کانَ التّلمیذُ»، «کانَ مجتهداً التّلمیذُ».

۴. خبر کانَ به لحاظ صرفی و نحوی دارای احکام زیر است:

(۱) اگر خبر کان، فعل باشد واجب است مضارع بیاید: «کانَ التِّلْمیذُ یَجْتَهِدُ».

[۱۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۱.

گاهى خبر کان، فعل ماضى و با «قد» همراه است: «کانَ التِّلْمیذُ قَدْ نَجَحَ».

[۱۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۴۱.

(۲) اگر «کان» با نفی، همراه باشند، حرف «باء» به خبر آن‌ها اضافه مى‌شود:

[۱۸] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۳۴۹.

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۱۸۷.

[۲۰] فوال بابتی، عزیزه، ا