پاورپوینت کامل ک (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ک (صرف و نحو) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ک (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ک (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل ک (صرف و نحو)

ک (کاف) از اصطلاحات ادبیات عرب، حرف مبنی، قمری و صحیح محسوب شده و در نقش‌های مختلفی از جمله جر، خطاب، تشبیه، ضمیر و تأکید به کار می‌رود.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی
۳ – ویژگی‌های نحوی
۴ – شواهد قرآنی
۴.۱ – کَالْحِجَارَهِ (سوره بقره/سوره۲، آیه۷۴)
۴.۲ – ذَلِکَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۶۸)
۴.۳ – اِیَّاکَ (سوره حمد/سوره۱، آیه۵)
۴.۴ – کَذَلِکَ (سوره طه/سوره۲۰، آیه۱۲۶)
۴.۵ – کَمَا (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۳)
۴.۶ – وَعْدَکَ (سوره هود/سوره۱۱، آیه۴۵)
۴.۷ – مِّنکَ (سوره مائده/سوره۵، آیه۱۱۴)
۴.۸ – کَمِثْلِهِ (سوره شوری/سوره۴۲، آیه۱۱)
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – تعریف

ک (کاف) در اصطلاح ادبیات عرب، حرف مبنی، قمری و صحیح محسوب شده و در نقش‌های مختلفی از جمله جر، خطاب، تشبیه، ضمیر و تأکید به کار می‌رود.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۸۱۱.

۲ – ویژگی‌های صرفی

۱. حرفی مبنى، قمرى و صحیح است.

۲. در حساب ابجد معادل عدد ۲۰ است.

۳. جزو حروف بدون نقطه است.

۴. دارای شدّت (تلفظ تأکیدی) است.

۳ – ویژگی‌های نحوی

۱. حرف معنا است و مبنى بر حرکت خود بوده و محلّى از اعراب ندارد.

[۲] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۸۱.

۲. حرف جرّ است و به اسم ظاهر اختصاص دارد.

۳. حرف خطاب است و به اسم‌های اشاره «ذَلِک، تِلْک»، ضمیر منفصل منصوب «إیَّاک، إیَّاکُما» و اسم فعل «دُونَک، أَمامَک» می‌پیوندد.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۶.

[۴] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۸۱.

۴. حرف تشبیه است:

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۵.

[۶] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۸۱.

«وَجْهُکَ کَالْبَدْرِ» (صورتت مانند ماه کامل است).

۵. «ما»ی مصدری به آن ملحق می‌شود و در این صورت، با فعل پس از خود به تأویل مصدر مصدر می‌رود و در این حالت محلاًّ مجرور است:

«زارَنِی کَما تَزُورُ أَخاکَ» (همان‌گونه که برادرت را دیدار می‌کنی، مرا نیز دیدار کن).

۶. گاهی به معنی مثل می‌آید و در این صورت، اگر به جای اسم وضع شود، اعراب آن مانند اسم است:

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۵۳۶.

[۸] انصاری، ابن هشام، مغنی اللبیب، ج۱، ص۱۸۰.

«وَ ما قَتَلَ الأَحْرارِ کَالْعَفْوِ عَنْهُمْ» (و کشتن آزادگان مانند بخشیدن آنان نیست)؛ در مثال «کاف» فاعل است. در این مورد، نحویان اختلاف دارند.

۷. اگر به فعل متصل شود، حرف تفسیر و ضمیر منصوب است:

«رَأَیْتُکَ» (تو را دیدم).

۸. اگر به