پاورپوینت کامل قاعده قبول قول ذی الید

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قاعده قبول قول ذی الید دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قاعده قبول قول ذی الید،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قاعده قبول قول ذی الید :

منبع: پاورپوینت کامل قاعده قبول قول ذی الید

مقالات مرتبط: ذو الید.

قاعد قبول قول ذی الید از قواعد فقهی به معنای اینکه گفت کسی که چیزی را در تصرّف دارد، نسبت به شئون آن چیز پذیرفته می‌شود.
از آن در باب طهارت و نیز بعضی کتاب‌های دربر دارند قواعد فقهی سخن گفته‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – مفاد
۲ – شرایط
۳ – گستره
۴ – اماره یا اصل
۵ – تعارض بیّنه و قول ذوالید
۶ – مستند
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – مفاد

مراد از «ید» در قاعده استیلا و سلطه بر چیزی است. به صاحب استیلا و سلطه «ذوالید» گفته می‌شود.
سلطه بر چیزی یا سلطه بر عین آن است، مانند سلط مالک بر ملک خود، یا بر منافع آن، مانند سلط مستاجر بر منافع عین اجاره‌ای، یا بر انتفاع از آن، از قبیل سلط عاریه گیرنده بر عین عاریه‌ای، یا بر نگهداری آن، مانند سلط امین بر مال امانتی، یا بر تربیت آن، مانند سلط پدر و مادر بر کودکشان و یا غیر آن از انواع سلطه‌ها. در گستر عنوان ذوالید تفاوتی میان نوع سلطه نیست.

[۱] موسوی بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، ج۱، ص۱۳۳.

[۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۶، ص۱۷۹-۱۸۰.

[۳] نجم‌آبادی، ابوالفضل، کتاب القضاء، من تقریر بحث الآقا ضیاء‌الدین العراقى، ص۳۰۴.

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، القواعد الفقهیه، ج۲، ص۱۰۳.

[۵] اصفهانی، ابوالحسن، وسیله النجاه، ص۱۱۱.

مقصود از قاعده آن است که آنچه تحت تصرف و سلط کسی قرار دارد، گفت او نسبت به شئون مختلف آن از طهارت و نجاست گرفته تا کریت، قبله، حلّیت و حرمت، مالکیت و غصبیت پذیرفته است.

[۶] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، القواعد الفقهیه، ص۲۳.

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، القواعد الفقهیه، ج۲، ص۱۰۳.

[۸] مصطفوی، سیدمحمدکاظم، مائه قاعده فقهیه، ص۱۴۰.

۲ – شرایط

عقل و بلوغ در ذوالید شرط است، بنابراین، گفت ذوالیدِ دیوانه و نابالغ پذیرفته نیست، مگر نابالغی که نزدیک به بلوغ باشد. در این صورت، برخی قول وی را نیز پذیرفته می‌دانند.

[۹] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۲، ص۴۳۴.

[۱۰] طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۱۶۰.

بعضی در خبر دادن کودک ممیّز مطلقا، خواه نزدیک به بلوغ باشد یا نه، رعایت احتیاط را لازم دانسته‌اند.

[۱۱] خمینی، سیدروح‌الله، تحریر الوسیله، ج۱، ص۱۲۳.

[۱۲] سیفی مازندرانی، علی‌اکبر، دلیل تحریر الوسیله، (احکام الاسره)، ص۲۴۴.

آیا در ذوالید اسلام شرط است یا نه‌؟ مسئله اختلافی است. بنابر شرط بودن، قول ذوالیدِ کافر پذیرفته نیست.

[۱۳] خوئی، سیدابوالقاسم، موسوعه الخوئی، ج۳، ص۱۸۰.

[۱۴] حکیم، سیدمحسن، مستمسک العروه، ج۱، ص۴۶۴.

[۱۵] اصفهانی، ابوالحسن، وسیله النجاه، ص۱۱۱.

[۱۶] بهجت، محمدتقی، وسیله النجاه، ص۱۵۵.

[۱۷] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، القواعد الفقهیه، ص۲۴.

آیا در پذیرش قول ذوالید شرط است که خبر دادن وی از نجاست چیزی – مثلا – پیش از استفاده از آن توسط دیگری باشد؟ بعضی آن را شرط دانسته‌اند، بنابراین، به اِخبار ذوالید پس از استعمال اعتنا نمی‌شود، مانند کسی که با آبی وضو بگیرد، سپس ذوالید از نجاست آن خبر دهد. بنابر شرط بودن، حکم به بطلان وضو نمی‌شود،

[۱۸] علامه حلی، تذکره الفقهاء، ج۱، ص۲۴.

[۱۹] موسوی قزوینی، سیدعلی، ینابیع الاحکام، ج۱، ص۴۷۱.

[۲۰] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۶، ص۱۷۷-۱۷۹.

[۲۱] طباطبایی یزدی، سیدمحمدکاظم، العروه الوثقی، ج۱، ص۱۶۱.

لیکن بسیاری این شرط را نپذیرفته و قول ذوالید را مطلقا حجّت دانسته‌اند، بنابراین، وضو محکوم به بطلان می‌باشد.

[۲۲] حکیم، سیدمحسن، مستمسک العروه، ج۱، ص۴۶۵.

[۲۳] آملی، محمدتقی، مصبا