پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌قرآن) دارای ۶۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل قُرْب (مفردات‌قرآن) :

منبع: قُرْب (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: مَقْرَبَه (لغات‌قرآن)، قُرْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، تقرب.

قُرْب (به ضم قاف و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای نزدیکی است.
قَریب‌ از اسماء حسنی است و سه بار در قرآن مجید آمده است.
مشتقات قُرْب که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

لا تَقْرَبا (به فتح تاء و سکون قاف) به معنای نزدیک نشوید؛

لا تَقْرَبُوا (به فتح تاء و سکون قاف) به معنای نزدیک نشوید؛

اقْتَرَبَ‌ (به کسر الف، سکون قاف و فتح تاء) به معنای نزدیک شده؛

اقْتَرَبَتِ‌ (به کسر الف، سکون قاف و فتح تاء) به معنای نزدیک شد؛

قَرِیبٌ‌ (به فتح قاف و کسر راء) به معنای نزدیک؛

الْقُرْبی‌ (به ضم قاف و سکون راء) به معنای خویشاوندان؛

الْاَقْرَبُونَ‌ (به فتح الف، سکون قاف و فتح راء) به معنای خویشاوندان؛

مَقْرَبَهٍ (به فتح میم، سکون قاف و فتح راء) به معنای خویشاوندان؛

قُرُباتٍ‌ (به ضم قاف و راء) به معنای تقرب؛

الْمُقَرَّبُونَ‌ (به ضم میم، فتح قاف و راء) به معنای مقربان‌اند؛

الْمُقَرَّبِینَ‌ (به ضم میم، فتح قاف و راء) به معنای مقرّبان؛

اَقْرَبُ‌ (به فتح الف، سکون قاف و فتح راء) به معنای نزدیک‌تر ایم؛

قُرْبَهٌ (به ضم قاف و سکون راء) به معنای تقرّب است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قُرْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – لا تَقْرَبا (آیه ۳۵ سوره بقره)
۲.۲ – لا تَقْرَبُوا (آیه ۱۵۲ سوره انعام)
۲.۳ – اقْتَرَبَ‌ (آیه ۱ سوره انبیاء)
۲.۴ – اقْتَرَبَتِ‌ (آیه ۱ سوره قمر)
۲.۵ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۱۰۹ سوره انبیاء)
۲.۶ – الْقُرْبی‌ (آیه ۸۳ سوره بقره)
۲.۷ – الْاَقْرَبُونَ‌ (آیه ۷ سوره نساء)
۲.۸ – مَقْرَبَهٍ (آیه ۱۵ سوره بلد)
۲.۹ – الْمُقَرَّبُونَ‌ (آیه ۱۰ سوره واقعه)
۲.۱۰ – الْمُقَرَّبُونَ‌ (آیه ۱۷۲ سوره نساء)
۲.۱۱ – الْمُقَرَّبِینَ‌ (آیه ۴۲ سوره شعراء)
۲.۱۲ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۵۶ سوره اعراف)
۲.۱۳ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۱۸۶ سوره بقره)
۲.۱۴ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۶۱ سوره هود)
۲.۱۵ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۵۰ سوره سباء)
۲.۱۶ – اَقْرَبُ‌ (آیه ۱۶ سوره ق)
۲.۱۷ – قُرْبَهٌ (آیه ۹۹ سوره توبه)
۲.۱۸ – الْقُرْبی‌ (آیه ۲۳ سوره شوری)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قُرْب

قُرْب

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۹۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۶۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۱۴۲.

به معنای نزدیکی است.
قُرْب به تصریح راغب

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۶۳.

چند قسم است:

• قرب مکانی
• قرب زمانی
• قرب نسبی
• قرب مقام و منزلت
• قرب رعایتی

قَریب‌ از اسماء حسنی است و سه بار در قرآن مجید آمده است.
قُرْبت مایه تقرب است و جمع آن قُرُبات می‌باشد.
قُرْبَی خویشان و اهل قرابت است.

۲ – کاربردها

به مواردی از قُرْب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – لا تَقْرَبا (آیه ۳۵ سوره بقره)

(وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَهَ فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ‌)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۳۵.

«به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران می‌گردید.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۲۰۰.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۳۰.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۳۳.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۹۴.

مراد نهی از خوردن است به دلیل‌

(فَاَکَلا مِنْها فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما)

[۱۰] طه/سوره۲۰، آیه۱۲۱.

(سرانجام هر دو از آن خوردند و لباس بهشتى آن‌ها فرو ریخت و عورتشان آشکار گشت.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۰.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۳۱۰.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۲۲.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۸۲.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۵۵.

و گرنه می‌فرمود «فقرّبا منها فبدت» ولی نهی به لفظ

(لا تَقْرَبا)

ابلغ از «لا تاکلا» است.

۲.۲ – لا تَقْرَبُوا (آیه ۱۵۲ سوره انعام)

(وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتِیمِ)

[۱۶] انعام/سوره۶، آیه۱۵۲.

(و به مال یتیم نزدیک نشوید.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۹.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۵۱۸.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۷۵.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۴.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۹۲.

۲.۳ – اقْتَرَبَ‌ (آیه ۱ سوره انبیاء)

(اقْتَرَبَ‌ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ‌)

[۲۲] انبیاء/سوره۲۱، آیه۱.

(حساب مردم به آنان نزدیک شده.)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۲.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۳۴۲.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۴۴.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۹۶.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۶۲.

۲.۴ – اقْتَرَبَتِ‌ (آیه ۱ سوره قمر)

(اقْتَرَبَتِ‌ السَّاعَهُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ)

[۲۸] قمر/سوره۵۴، آیه۱.

(قیامت نزدیک شد و ماه از هم شکافت.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۸.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۸۸.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۵۵.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۹.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۱.

۲.۵ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۱۰۹ سوره انبیاء)

(وَ اِنْ اَدْرِی اَ قَرِیبٌ‌ اَمْ بَعِیدٌ ما تُوعَدُونَ‌)

[۳۴] انبیاء/سوره۲۱، آیه۱۰۹.

(و هر چند نمى‌دانم این وعده عذاب که به شما داده مى‌شود نزدیک است یا دور.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۳۱.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۶۸.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۳۲.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۷۴.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۰۷.

۲.۶ – الْقُرْبی‌ (آیه ۸۳ سوره بقره)

(وَ ذِی‌ الْقُرْبی‌ وَ الْیَتامی‌)

[۴۰] بقره/سوره۲، آیه۸۳.

(و به خویشاوندان و یتیمان نیکى کنید.)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۲۹.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۱۹.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۳۸.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۹۸.

۲.۷ – الْاَقْرَبُونَ‌ (آیه ۷ سوره نساء)

(لِلرِّجالِ نَصِیبٌ‌ مِمَّا تَرَکَ الْوالِدانِ وَ الْاَقْرَبُونَ‌)

[۴۶] نساء/سوره۴، آیه۷.

(براى مردان، از آن‌چه پدر و مادر و خویشاوندان، برجاى مى‌گذارند، سهمى است.)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۸.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۳۱۳.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۱۹۹.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۳۲.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۴.

۲.۸ – مَقْرَبَهٍ (آیه ۱۵ سوره بلد)

(یَتِیماً ذا مَقْرَبَهٍ)

[۵۲] بلد/سوره۹۰، آیه۱۵.

(یتیمى از خویشاوندان.)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۴.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۹۱.

[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۹۳.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۰۵.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۵۱.

۲.۹ – الْمُقَرَّبُونَ‌ (آیه ۱۰ سوره واقعه)

(وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ • اُولئِکَ‌ الْمُقَرَّبُونَ‌)

[۵۸] واقعه/سوره۵۶، آیه۱۰-۱۱.

(و سوّمین گروه پیشگامان پیشگامند، آن‌ها مقربان‌اند.)

[۵۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۴.

[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۰۶.

[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۲۰.

[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۳۷.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۲۵.

۲.۱۰ – الْمُقَرَّبُونَ‌ (آیه ۱۷۲ سوره نساء)

(وَ لَا الْمَلائِکَهُ الْمُقَرَّبُونَ‌)

[۶۴] نساء/سوره۴، آیه۱۷۲.

(و نه فرشتگان مقرّب.)

[۶۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۵.

[۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۴۶.

[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۵۱.

[۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۶۷.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۲۵.

۲.۱۱ – الْمُقَرَّبِینَ‌ (آیه ۴۲ سوره شعراء)

مثل قول فرعون که به ساحران گفت:

(نَعَمْ وَ اِنَّکُمْ اِذاً لَمِنَ‌ الْمُقَرَّبِینَ‌)

[۷۰] شعراء/سوره۲۶، آیه۴۲.

(گفت: آرى، و در آن صورت مسلماً شما از مقرّبان خواهید بود.)

[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۹.

[۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۸۳.

[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۷۵.

[۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۹.

[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۹۶.

۲.۱۲ – قَرِیبٌ‌ (آیه ۵۶ سوره اعراف)

(اِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ‌ قَرِیبٌ‌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ‌)

[۷۶] اعراف/سوره۷، آیه۵۶.

(زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.)

[۷۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۷.

[۷۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۹۹.

[۷۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۶۰.

[۸۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع ال