پاورپوینت کامل قَلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قَلّ (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: قَلیل (مفردات‌قرآن)، قلیل (لغات‌قرآن).

قَلّ و قَلیل (به فتح قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای کم، مقابل زیاد و کنایه از بی‌مقدار و مقابل عزیز است.
اِقلال (به کسر الف) به معنای کم، حمل و برداشتن و کم کردن است.
اِستِقلال (به کسر الف) نیز همان معنا است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره اموات از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَلّ و قَلیل
۲ – کاربردها
۲.۱ – ثِقَلَ – خطبه ۲۲۱ (درباره اموات)
۲.۲ – قَلاَّ – خطبه ۲۳۴ (درباره مصیبت حضرت زهرا)
۳ – تعداد کاربرد‌ها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قَلّ و قَلیل

قَلّ و قَلیل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۷۷.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۵، ص۴۵۳.

به معنای کم، مقابل زیاد و کنایه از بی‌مقدار و مقابل عزیز است.
اِقلال (به کسر الف) به معنای کم، حمل و برداشتن و کم کردن است.
اِستِقلال (به کسر الف) نیز بدان معنا است. «اسْتَقَلَّ‌ الشیءَ: حملهُ‌ و رفعهُ‌».

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۴۰۵.

«تقلّل» در «وسل» خواهد آمد.

(ببینید: وسل (مفردات‌نهج‌البلاغه))

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – ثِقَلَ – خطبه ۲۲۱ (درباره اموات)

امام علی (علیه‌السلام) درباره اموات فرموده است:
«وَ حَمَّلُوا ثِقَلَ أَوْزارِهِمْ ظُهُورَهُمْ، فَضَعُفُوا عَنِ الاْسْتِقلاَلِ بِها، فَنَشَجُوا نَشِیجاً»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۴۷، خطبه ۲۲۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مط