پاورپوینت کامل قَرْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قَرْض (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قَرْض (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قَرْض (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: قَرْض (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: قَرْض (مفردات‌قرآن)، قَرْض (لغات‌قرآن)، قرض.

قَرْض (به فتح قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای نوعی از بریدن و بریدن با دندان و به معنای وام است. این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند: قُراضِه (به ضم قاف) به معنای چیزهای کوچکی که بریده و ریخته می‌شود.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره زهد و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای قَرْض و قُراضِه
۲ – کاربردها
۲.۱ – قَرَضوا – حکمت ۹۹ (درباره زاهدان)
۲.۲ – قَرَضْتَ – خطبه ۱۳۰ (خطاب به ابوذر)
۲.۳ – یَتَقَارَضُونَ – خطبه ۱۹۴ (خطاب به ابوذر)
۲.۴ – قُرَاضَهِ – خطبه ۱۲۹ (موعظه)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای قَرْض و قُراضِه

قَرْض

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۸۵۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۲۲۶.

نوعی است از بریدن، قطع مکان و گذشتن از آن را قطع مکان و قرض مکان گویند چنانکه راغب گفته است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۶۶۶.

طبرسی گوید: اصل آن بریدن با دندان است و وام را قرض گویند که شخص مقداری از مال خویش بریده و به دیگری می‌دهد.
قُراضِه به معنای چیزهای کوچکی که بریده و ریخته می‌شود.

[۴] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۲۲۷.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – قَرَضوا – حکمت ۹۹ (درباره زاهدان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره زاهدان به نوف بکالی فرموده است:
«طُوبَى لِلزَّاهِدِینَ … ثُمَّ قَرَضوا الدُّنْیَا قَرْضاً عَلَى مِنْهَاجِ الْمَسِیحِ »؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۹۴، حکمت ۹۹.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۷۴، حکمت ۱۰۴.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۸۶، حکمت ۱۰۴.

«یعنی دنیا را قطع کرده و از آن گذشتند مانند عیسای مسیح که سنگی روی سنگی نگذاشت».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۵۷، حکمت ۱۰۴.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۹۷.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۹۸.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۲، ص۶۱۵.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۱۵۷.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۲۶۵.

)

۲.۲ – قَرَضْتَ – خطبه ۱۳۰ (خطاب به ابوذر)

حضرت (صلوات‌الله‌علیه) به اباذر فرموده است:
«فَلَوْ قَبِلْتَ دُنْیَاهُمْ لاََحَبُّوکَ، وَلَوْ قَرَضْتَ مِنْهَا لاََمَّنُوکَ»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۹۲، خطبه ۱۳۰.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۸، خطبه ۱۲۶.

[۱۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۸۸، خطبه ۱۳۰.

«یعنی اگر دنیای آنها را قبول می‌کردی تو را دوست می‌داشتند و اگر مقداری از دنیا را بریده و به خود اختصاص می‌دادی (و با آنها کنار مى‌آمدى) تو