پاورپوینت کامل فلسفه قانونگذاری (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فلسفه قانونگذاری (فقه سیاسی) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فلسفه قانونگذاری (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فلسفه قانونگذاری (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل فلسفه قانونگذاری (فقه سیاسی)

فلسفه قانونگذاری در اندیشه اسلامی، قانون‌گذاری و حاکمیت منحصر به خداوند است و هیچ انسانی صلاحیت تشریع عمومی ندارد.
قانون در اسلام بر پایه ربوبیت و قیومیت الهی استوار است و هدف آن پرورش انسان در چارچوب اراده الهی است.
قرآن با نفی سلطه انسان بر انسان، نظام الهی را تنها راه تحقق عدالت، قسط و سعادت واقعی بشر معرفی می‌کند.
ارسال پیامبران و نزول کتاب و میزان در این چارچوب، برای هدایت انسان به سوی نظم الهی و هماهنگی با نظام تکوین صورت گرفته است.
فلسفه قانون‌گذاری در اسلام، تحقق آموزه‌های فقهی در قالب قوانین اجرایی و سازگار با مقتضیات زمان است.

فهرست مندرجات

۱ – قانون‌گذاری در دیدگاه اسلام
۲ – مفهوم قانون و ابعاد آن
۳ – حاکمیت الهى و نفى قانون بشرى
۴ – ناتوانى انسان از قانون‌گذارى الهى
۵ – شاهد قرآنی بر حاکمیت الهى
۶ – بعثت پیامبران و فلسفه آن
۷ – دعوت قرآن به پیروى از احکام الهى
۸ – هماهنگى زندگى با نظام الهى
۹ – آیات الهى در خلقت انسان و هستى
۱۰ – خدا؛ تنها منبع قانون‌گذارى بشر
۱۱ – دعوت به توحید و نفى طاغوت
۱۲ – منصب قانون‌گذارى در نظام اسلامى
۱۳ – پیامد انکار حاکمیت الهى
۱۴ – فلسفه قانون‌گذارى در نظام اسلامى
۱۵ – شیوه‌هاى قانون‌گذارى اسلامى
۱۶ – پانویس
۱۷ – منبع

۱ – قانون‌گذاری در دیدگاه اسلام

از دید اسلام قانون‌گذارى و تنظیم برنامه زندگى بشر فقط شایسته ذات پروردگار است.

۲ – مفهوم قانون و ابعاد آن

مفهوم قانون در بردارنده دو بعد است

• یکى حاکمیت و قیومیت؛
• دیگرى ربوبیت.

در حقیقت این دو وصف به قانونگذار برمى‌شود.

۳ – حاکمیت الهى و نفى قانون بشرى

به این مفهوم که حق حاکمیت و صفت ربوبیت از آن قانون‌گذار است و این اراده اوست که از راه وضع قانون اراده انسان‌ها را به تسخیر خود در مى‌آورد.
جوامع انسانى را مطابق آن مى‌پروراند و او است که رب، مربى، حاکم و قیوم است.
دیگران عبد، مربوب، محکوم به تبعیت از قانونند، زیرا در اطاعت از قانون تسلیم بدون قید، شرط و پذیرش مطلق نهفته است.

۴ – ناتوانى انسان از قانون‌گذارى الهى

به دلایل روشن، انسان کوچک‌تر از آن است که صلاحیت قانون‌گذارى و مقام قیومیت و ربوبیت براى دیگر انسان‌ها را داشته باشد، آن هم قانونى جامع، به بلنداى زندگى، خواسته‌ها و استعدادهاى بى‌حد و حصر انسان و به دور از هر پیرایه‌اى که سبب تفرقه، جدایى، دشمنى، جنگ و ستیز از قبیل نژاد، ملیت، وطن، طبقه، حزب و… باشد.
آرى، ربوبیت و قیومیت بر زندگى وسیع انسان کجا و این همه ضعف، جهل، خودخواهى، غرور و خود برتربینى – که سرتاسر وجود انسان را در خود فرو برده – کجا؟
کوتاه سخن این‌که قانون‌گذارى و برنامه‌ریزى براى زندگى بشر، تنها حق آن قدرتى است که این جهان پهناور را با نظام دقیق و حکیمانه بر پا داشته و رهبری مى‌کند، که پیدایش و بقاى وجود انسان نیز جزء همین نظام کلى است.

۵ – شاهد قرآنی بر حاکمیت الهى

وجه نیکو و ظریف در قرآن مى‌فرماید:

(أَفَغَیْرَ دِینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ طَوْعًا وَ کَرْهًا وَإِلَیْهِ یُرْجَعُونَ)

[۱] آل‌عمران/سوره۳، آیه۸۳.

«آیا کافران، دینى غیر دین خدا مى‌طلبیدند و حال‌ آن‌که هرکه در آسمان‌ها و زمین است لاجرم فرمانبردار خدا است و همه به سوى او باز خواهند گشت.»
پس قرآن کریم با بیان شیوا و رسا مى‌کوشد، تا بشر را آگاه و حاکمیت الهى را با پذیرش انسان‌ها برقرار کند.
اربابان زر و زور را از حاکمیت بر جوامع آن‌ها بزداید و تنها راه اصلاح زندگى بشر را برقرارى حاکمیت و ربوبیت الله و زدودن سلطه انسان‌ها بر یکدیگر مى‌داند.

۶ – بعثت پیامبران و فلسفه آن

خداوند بشر را براى رحمت و زندگى جاودان آفریده، براى سیر تکاملى او به سوى هدف نهایى‌اش برنامه و نظام جامعى مقرر فرموده است.
انسان‌هایى را از میان آنان به عنوان پیامبر برانگیخته، تا به وسیله آنان برنامه و قانون خود را ارسال و ابلاغ کند، تا زندگى در سایه عدالت و قسط براى افراد بشر فراهم شود.
خداوند در سوره حدید مى‌فرماید:

(لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَ أَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَ الْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ وَ مَنَافِعُ لِلنَّاسِ)

[۲] حدید/سوره۵۷، آیه۲۵.

«همانا پیامبران خود را با ادله و معجزات (به خلق) فرستادیم و برایشان کتاب و میزان عدل نازل کردیم، تا مردم به راستى و عدالت گردآیند و آهن (و دیگر فلزات) را که در آن هم سختى و کارزار و نیز منافع بسیار بر مردم است براى حفظ عدالت آفریدیم.»

۷ – دعوت قرآن به پیروى از احکام الهى

قرآن با تعبیرات و بیانات گوناگون انسان را دعوت مى‌کند که اساس زندگى خود را مطابق احکام دین و مقررات الهى بنا کند.
از پیروان اسلام مؤکدا مى‌خواهد براى دفاع از دین و مقررات الهى به پا خیزند.
با آن‌هایى که قصد دارند زندگى انسان‌ها را به فساد بکشند، خود را قیم، مربى و مصلح جلوه دهند و جوامع انسانى را براى نیل به اهداف پست و پلید خود استثمار کنند، مبارزه کنند.

۸ – هماهنگى زندگى با نظام الهى

چنان‌چه انسان نظام زندگى اختیارى خود را با نظام تکوینى وجودش هماهنگ کند، یعنى در زندگى فردى و اجتماعى تابع نظام و مقررات همان ناظم و خالق حقیقى‌اش باشد، به طور کامل به اهداف وجودى و کمالات انسانیش نائل مى‌شود.

۹ – آیات الهى در خلقت انسان و هستى

قرآن مجید براى جلب توجه انسان به این نکته حیاتى مى‌فرماید:

(وَ هُوَ الَّذِی أَنشَأَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصَارَ وَ الْأَفْئِدَهَ)

[۳] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۷۸.

«و او است خدایى که براى شما بندگان گوش و چشم و قلب آفرید.»
یعنى ابزار حیات و ادامه آن را که دستگاه شنوایى، بینایى، نیروى فکر و ادراک است، به تو عطا فرمود.