پاورپوینت کامل فعل مرفوع (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فعل مرفوع (صرف و نحو) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فعل مرفوع (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فعل مرفوع (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل فعل مرفوع (صرف و نحو)

مقالات مرتبط: مرفوع (مقالات مرتبط).

فعل مرفوع از اصطلاحات ادبیات عرب، فعلی است که در حالت رفع قرار دارد و از عوامل نصب و جزم و اسباب بناء، عارى باشد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – تَفْعَلُونَ (صف/سوره۶۱، آیه۲)
۳.۲ – تَفْعَلُونَ (صف/سوره۶۱، آیه۳)
۳.۳ – تَفْعَلُونَ (انفطار/سوره۸۲، آیه۱۲)
۳.۴ – تَفْعَلُونَ (شوری/سوره۴۲، آیه۲۵)
۳.۵ – یَفْعَلُونَ (سوره مائده/سوره۵، آیه۷۹)
۳.۶ – یَکْفُرُونَ، یَقْتُلُونَ، یَعْتَدُونَ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۱۱۲)
۳.۷ – اَخْلُقُ، فَاَنفُخُ، اُبْرِئُ، اُحْیِی، تَاْکُلُونَ، تَدَّخِرُونَ (سوره آل عمران/سوره۳، آیه۴۹)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

فعل مرفوع در اصطلاح ادبیات عرب، فعلی است که در حالت رفع قرار دارد و از عوامل نصب و جزم و اسباب بناء، عارى باشد.

[۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۸.

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۰۹.

[۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۱۷۰.

[۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۶۷.

[۵] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۲۷۷.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. فعل مضارع اگر عاری از عوامل نصب و جزم و آنچه باعث مبنی شدن آن است باشد، مرفوع می‌شود.

۲. فعل مضارع با این علائم، مرفوع می‌گردد:

[۶] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۵۳۷.

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۳۸۰.

[۸] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۳۸۹.

[۹] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۵۷.

[۱۰] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۳۲۲.

(۱). با ضمه ظاهر در آخر آن، به سبب مجرد بودن از عوامل: یَفْعَلُ، تَفْعَلُ، أَفْعَلُ، نَفْعَلُ.

[۱۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۸.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۰۹.

[۱۳] شرتونی، رشید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۴، ص۱۷۰.

[۱۴] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۴۳۶.

(۲). با ضمه مقدر اگر آخر آن «الف» باشد، به سبب تعذر: «یَرَى».

[۱۵] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۸.

[۱۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۰۹.

[۱۷] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۴۳۶.

(۳). با ضمه مقدر اگر آخر آن «واو» یا «یاء» باشد، به سبب ثقیل بودن: «یَدْعُو»، «یَرْمِی».

[۱۸] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ج۲، ص۷۷۸.

[۱۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۰۹.

[۲۰] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو والتصریف، ص۴۳۶.

(۴)