پاورپوینت کامل فعل لازم (صرف و نحو)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فعل لازم (صرف و نحو) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فعل لازم (صرف و نحو)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فعل لازم (صرف و نحو) :

منبع: پاورپوینت کامل فعل لازم (صرف و نحو)

فعل لازم از اصطلاحات ادبیات عرب، فعلی است که حدوث آن در وجود فاعل متوقف می‌شود و برای تکمیل معنای خود تنها به رفع فاعل اکتفا می‌کند و به مفعول نیاز ندارد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی فعل لازم
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – طَالَ (سوره انبیاء/سوره۲۱، آیه۴۴)
۳.۲ – فَرَغْتَ (سوره انشراح/سوره۹۴، آیه۷)
۳.۳ – غَضِبَ (سوره نساء/سوره۴، آیه۹۳)
۳.۴ – حَسُنَ (سوره نساء/سوره۴، آیه۶۹)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

فعل لازم در اصطلاح ادبیات عرب، فعلی است که حدوث آن در وجود فاعل متوقف می‌شود و برای تکمیل معنای خود تنها به رفع فاعل اکتفا می‌کند و به مفعول نیاز ندارد.

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۳.

«مَاتَ القَائِدُ».

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی فعل لازم

۱. اگر فعل بر موارد زیر دلالت کند، فعل لازم است:

(۱) بر غریزه یا مانند آن: «شَجُعَ» (شجاع شد)؛ «حَسُنَ» (نیکو شد).

[۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۳.

(۲) بر هیأت و شکل: «طَالَ» (بلند شد)؛ «قَصُرَ» (کوتاه شد).

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

(۳) بر رنگ، عیب یا زینت: «زَرِقَ» (آبی شد)؛ «عَوِرَ» (یک‌چشم شد)؛ «غَیِرَ» (تغییر کرد).

[۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

(۴) بر نظافت یا پلیدی: «طَهُرَ» (پاک شد)؛ «قَذِرَ» (ناپاک شد).

[۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

(۵) بر خالی بودن و پر بودن: «فَرَغَ» (خالی شد)؛ «شَبِعَ» (سیر شد).

[۶] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۳.

(۶) بر عواض طبیعی: «غَضِبَ» (خشمگین شد)؛ «مَرِضَ» (بیمار شد).

[۷] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۳.

۲. هرگاه فعل به وزن‌های زیر بیاید، فعل لازم است:

«اِنْفَعَلَ» «اِنْهَدَمَ» (ویران شد).

[۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

«تَفَعْلَلَ» «تَرَقْرَقَ» (ریزش کرد).

«اِفْعَلَّ» «اِحْمَرَّ» (سرخ شد).

[۹] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

«اِفْعَلَلَّ» «اِطْمَأَنَّ» (آرام گرفت).

[۱۰] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

«اِفْعَنْلَلَ» «اِحْرَنْجَمَ» (جمع شد).

[۱۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو والصرف والإعراب، ص۴۹۴.

«اِفْعَالَّ» «اِحْمَارَّ» (به سرخی گرایید).

۳. اما سایر اوزان:

(۱) برخی از آن‌ها غالباً متعدی‌اند:
«فَعَّلَ» «کَرَّمَ» (احترام گذاشت).
«أَفْعَلَ» «أَکْرَمَ» (احترام گذاشت).
«فَاعَلَ» «قَاتَلَ» (جنگید).
«اِسْتَ