پاورپوینت کامل فَثَبَّتَنِیَ اللّهُ أبداً ما حَییتُ عَلی مَوالاتِکُمْ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَثَبَّتَنِیَ اللّهُ أبداً ما حَییتُ عَلی مَوالاتِکُمْ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَثَبَّتَنِیَ اللّهُ أبداً ما حَییتُ عَلی مَوالاتِکُمْ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَثَبَّتَنِیَ اللّهُ أبداً ما حَییتُ عَلی مَوالاتِکُمْ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل فَثَبَّتَنِیَ اللّهُ أبداً ما حَییتُ عَلی مَوالاتِکُمْ (زیارت جامعه کبیره)

فَثَبَّتَنِیَ اللّه ُ ابدا ما حَییتُ عَلی مَوالاتِکُمْ وَ مُحَبَّتِکُمْ وَ دینَکُْم، وَ وفَّقَنی لِطاعَتِکُمْ، وَ رَزَقَنی شَفاعَتَکُمْ، وَ جَعَلَنی مِنْ خیارِ مَوالیکُم، التّابِعینَ لِما دَعَوتُمْ الَیهِ، وَ جَعَلَنی مِمَّنْ یَقْتَصُّ آثارَکُمْ وَ یَسْلُکُ سَبِیلَکُمْ وَ یَهْتَدی بِهُداکُم وَ یُحْشَرُ فی زُمْرَتِکُمْ وَ یُکَرُّ فی رَجْعَتِکُم وَ یُمَلَّکُ فی دَوْلتِکُمْ وَ یُشَرَّفُ فی عافِیَتِکُمْ وَ یُمَکَّنُ فی اَیّامِکُمْ وَ تَقِرُّ عَیْنُهُ غَدَا بِرُؤْیَتِکُمْ

پس خداوند، همیشه تا زنده ام، بر موالات و دوستی شما و آیین شما، پا بر جایم بدارد و مرا در اطاعت شما، موفّق بدارد و شفاعت شما را روزی‌ام کند و مرا از بهترین دوستانتان (که پیرو آنچه باشند که شما بِدان دعوت می‌کنید)، قرار دهد؛ و مرا از آنانی که آثار شما را نقل کرده، به راه شما می‌رود و به هدایت شما، رهبری می‌شود و در گروه شما، محشور می‌شود و در زمان بازگشتِ شما، باز می‌گردد و در دولت شما، به فرمان روایی می‌رسد و در عافیت (حُسنِ عاقبت) شما، بلندمرتبه می‌شود و در روزگار شما، پا بر جا می‌گردد و چشم او، فردا به دیدار شما روشن می‌شود، قرار دهد….

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – بهترین دعاها در حرم امامان
۳.۱ – پایداری در دوستی اهل بیت
۳.۲ – توفیق فرمان‌بُرداری از اهل‌بیت
۳.۳ – بهره‌مندی از شفاعت
۳.۴ – بهترین دوستان اهل‌بیت
۳.۵ – محشور شدن با اهل بیت
۳.۶ – بازگشت در رجعت
۳.۷ – رسیدن به شادمانی‌ای بزرگ
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

ثَبَّتَ: استوار کرد، محکم کرد، مبیّن کرد. «ثَبَتَ الشیء و اثبته و ثَبّتَهُ بمعنیً، فهو ثابت اذا اقام به، اثبته: اذا لم یفارقه، اثبت حجّته: اقامها و اوضحها».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۲، ص۱۹.

یَقْتَصُّ: دنبال می‌کند، در پیِ چیزی یا کسی می‌رود. «القصّ: اتّباع الاثر. قصّ آثارهم: تتبّع الاثر ایّ وقت کان».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۷، ص۷۵.

زُمْرَه: دسته، جماعت، گروه. «الزمره: فوج من الناس»

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۷، ص۳۶۵.

«و الجماعه من الناس».

[۴] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۳۲۹.

یُشَرَّفُ: بلندمرتبه می‌شود، ارج نهاده می‌شود. «تَشَرفت: علوت»

[۵] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۹، ص۱۷۲.

«الشرفه: اعلی الشیء».

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۹، ص۱۷۰.

قَرَّ عَیْنُهُ بِـ: به … شادمان شد، چشمش از … روشن شد. «اقرّ اللّه عینک‌ ای صادفت ما یرضیک فتقرّ عینک من النظر الی غیره».

[۷] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۵، ص۸۶.

در برخی نسخه‌ها «عاقبتکم» به جای واژه «عافیتکم» آمده است.

۲ – شرح فراز

پیروان خاندان رسالت، پس از اظهار ایمانِ مطلق به مقام‌های ظاهری و باطنی آنان، خطاب به ایشان، از خداوند منّان می‌خواهند که آنان را در مسیری که انتخاب کرده‌اند، ثابت قدم و استوار بدارد، و اگر مرگ آنها، پیش از حکومت جهانی اهل بیت (علیهم‌السّلام)، فرا رسید، هنگام رجعت، زنده شوند و در دولت اهل بیت (علیهم‌السّلام)، خدمترگزار آنان باشند.

۳ – بهترین دعاها در حرم امامان

آنچه در این بخش از «زیارت جامعه» آمده است، در واقع، رهنمود اهل بیت (علیهم‌السّلام) برای قرائت بهترین دعاها در محضر آنان و نیز در حرم مطهّرشان است. اینک، توضیح کوتاهی درباره این دعاها:

۳.۱ – پایداری در دوستی اهل بیت

نخستین دعا، پایداری در دوستی با اهل بیت (علیهم‌السّلام) و ثابت قدم بودن در دین آنهاست؛ زیرا پایداری در مسیر دوستی خاندان رسالت و پایبندی به ارزش‌های اعتقادی، اخلاقی و عملی آنان، کاری بس دشوار است و تنها کسانی می‌توانند این راه را تا آخر ادامه دهند که علاوه بر تلاش پیگیر، از عنایت‌ها و امدادهای الهی برخوردار باشند:

(یُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِینَ ءَامَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فی الْحَیَوهِ الدُّنْیَا وَ فِی الْاَخِرَهِ وَ یُضِلُّ اللَّهُ الظَّــلِمِینَ وَ یَفْعَلُ اللَّهُ مَا یَشَآءُ)

[۸] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۷.

«خداوند، کسانی را که ایمان آورده‌اند، با گفتار استوار در زندگیِ این جهان، و در آن جهان بر جای و استوار می‌دارد؛ و خداوند، ستمکاران را گمراه می‌سازد، و خدا هر چه بخواهد، انجام می‌دهد».
در نگرش دینی، ایمان، همواره در معرض آسیب‌های مختلف، قرار دارد و مؤمنان، همه در دینداری یکسان نیستند؛ بلکه برخی دین خود را عاریتی می‌پندارند و به باور خود، پایبند نیستند. بر پایه روایتی امام صادق (علیه‌السّلام)، رنگ به رنگ شدن دسته‌ای از مردم را چنین بیان می‌فرماید:
«انَّ العَبدَ یُصبِحُ مُؤمِنَا وَ یُمسِی کافِرَا وَ یُصبِحُ کافِرَا وَ یُمسِی مُؤمِنا، وَ قَومٌ یُعارونَ الایمانَ ثُمَّ یُسلَبونَهُ وَ یُسَمُّونَ المُعارِینَ»

[۹] شیخ کلینی، الکافی، ج۲، ص۴۱۸، ح۲.

بی گمان، بنده‌ای بامدادان، مؤمن و شامگاهان کافر می‌شود و [یا بر عکس] بامدادان، کافر و شامگاهان، مؤمن می‌شود؛ و گروهی، ایمان را به عاریت می‌گیرند و سپس، از ایشان گرفته می‌شود و اینان، عاریت داده شدگان، نامیده می‌شوند.
ایمان عاریتی، در مرزِ بی ایمانی قرار دارد. امام معصوم، در تبیینِ علّت بی ایمانیِ شخصی، به یارانش فرمود:
«انَّ فُلانَا کانَ مُستَودَعَا ایمانُهُ، فَلَمَّا کَذِبَ عَلَینا سُلِبَ ایمانُهُ ذلِکَ»

[۱۰] شیخ کلینی، الکافی، ج۲، ص۴۱۸، ح۴.

فلانی، ایمانش عاریتی بود. پس چون بر ما دروغ بست، همان ایمانش هم از او گرفته شد. توجّه به آسیب‌های دینداری، سبب می‌شود که زائر از خدا بخواهد تا ایمان او را تا لحظه مرگ، نگه دارد و او را بر محبّت اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ثابت قدم بدارد.

۳.۲ – توفیق فرمان‌بُرداری از اهل‌بیت

جمله «وفّقنی لطاعتکم»، درخواست توفیقِ فرمان‌برداری از اهل بیت (علیهم‌السّلام) است. توفیق، یعنی این که خداوند، اسباب کار را چنان فراهم آورد که انسان، به خواسته نیکویش برسد.

[۱۱] ر. ک:طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۲۴۷.

اطاعت از پیشوای معصوم، نیکوترین خواسته مؤمنان است؛ امّا شرایط و حوادث روزگار، پیروی محض از امام را دشوار می‌کند. از این رو، انسان، نیازمندِ راه گشایی خداوند است تا بر پیروی از معصوم، همّت گمارد.

۳.۳ – بهره‌مندی از شفاعت

در عبارت‌های پیشین، شفاعت را میانجیگری در بارگاه الهی دانستیم

(ببینید: و شفعاء دار البقاء)

[۱۲] ر. ک:محمدی ری شهری، محمد، تفسیر قرآن ناطق، ص۴۸۹، «و شفعاء دار البقاء».

و اینک، یافتن بهترین میانجی، یعنی خاندان رسالت، آرزوی هر مؤمنی است.
در سرای تنهایی، معتبرترین میانجی، مایه آرامش است و تنها خداوند می‌تواند چنین آرزویی را برآورده سازد. برای همین، زائر، شفاعتِ اهل بیت (علیهم‌السّلام) را به عنوان روزیِ معنوی خود، از او درخواست می‌کند و از او می‌خواهد تا از شفاعت آن بزرگواران، بهره‌مند شود: «وَ رَزَقَنی شَفَاعَتَکُم»؛ یعنی: « [خداوند] شفاعت شما را روزیِ من گرداند!».

۳.۴ – بهترین دوستان اهل‌بیت

زائر، فرصتی یافته است تا فهرستی از نیازهای خویش را به درگاه خداوند متعال، عرضه دارد و اینک، درخواست بزرگ‌تری را طلب می‌کند و می‌گوید: ««وَ جَعَلن