پاورپوینت کامل تَأَوُّل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تَأَوُّل (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تَأَوُّل (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تَأَوُّل (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل تَأَوُّل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: اول – به فتح الف و سکون واو (مفردات‌قرآن)، تأویل (لغات‌قرآن)، تأویل.

تَأَوُّل (به فتح تاء) از مفردات نهج البلاغه، به معنای تاویل است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه‌ای به معاویه از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای تَأَوُّل
۲ – کاربردها
۲.۱ – فَتَأَوَّلوا – نامه ۴۸ (خطاب به معاویه)
۲.۲ – بَتَأْویلِ – نامه ۵۵ (خطاب به معاویه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای تَأَوُّل

تَأَوُّل از باب تفعّل به معنی تاویل است.

[۱] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۳۱۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۹۹.

چنان‌که در اقرب الموارد آمده است: «تَاَوَّلَ‌ الکلامَ‌ مثل اوَّلهُ‌.»

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۸۱.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – فَتَأَوَّلوا – نامه ۴۸ (خطاب به معاویه)

آن حضرت (علیه‌السلام) در ضمن نامه‌ای به معاویه می‌نویسد:
«وَ قَدْ رامَ أَقْوامٌ أَمْراً بِغَیْرِ الْحَقِّ، فَتَأَوَّلوا عَلَى اللهِ فَأَکْذَبَهُمْ، فَاحْذَرْ یَوْماً یُغْتَبطُ فیهِ مَنْ أَحْمَدَ عاقِبَهَ عَمَلِهِ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۶۹۰، نامه ۴۸.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۸۷، نامه ۴۸.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۲۳، نامه ۴۸.

«جماعتی غیر حق را قصد کرده علیه خدا و خلافت حقّه تاویل کرده و خود را محّق دانستند ولی خدا دروغ آن‌ها را آشکار نمود. (منظور اهل جمل است) بترس از روزی که غبطه می‌خورد و شاد می‌شود کسی که عاقبت، عملش را پسندیده کرده است.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۶۱، نامه ۴۸.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۲۰۸.