پاورپوینت کامل فَطْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فَطْر (مفردات‌قرآن) دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فَطْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فَطْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: فَطْر (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: فَطَر (لغات‌قرآن)، فَطْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، فطر (مقالات مرتبط).

فَطْر (به فتح فاء و سکون طاء) از واژگان قرآن کریم به معنای شکافتن و شکاف است.
مشتقات فَطْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

یَتَفَطَّرْنَ‌ (به فتح یاء، تاء و فاء) به معنای بشکافد؛

انْفَطَرَتْ‌ (به کسر الف، سکون نون و فتح فاء) به معنای بشکافد؛

فَطَرَ (به فتح فاء و طاء) به معنای آفریده؛

فاطِر (به کسر طاء) به معنای آفریننده؛

فَطَرَنا (به فتح فاء و طاء) به معنای ما را آفریده؛

فَطَرَنِی‌ (به فتح فاء و طاء) به معنای من را آفریده؛

فُطُورٍ (به ضم فاء و طاء) به معنای شکاف‌ها؛

مُنْفَطِرٌ (به ضم میم، سکون نون و فتح فاء) به معنای شکافته شده؛

فِطْرَتَ‌ (به کسر فاء و سکون طاء) به معنای پیروی کن، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای فَطْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَتَفَطَّرْنَ‌ (آیه ۹۰ سوره مریم)
۲.۲ – انْفَطَرَتْ‌ (آیه ۱ سوره انفطار)
۲.۳ – فَطَرَ (آیه ۷۹ سوره انعام)
۲.۴ – فاطر
۲.۴.۱ – فاطِر (آیه ۱۴ سوره انعام)
۲.۴.۲ – شکفتن در موجودات
۲.۴.۳ – فَطَرَنا (آیه ۷۲ سوره طه)
۲.۴.۴ – فَطَرَنِی‌ (آیه ۲۲ سوره یس)
۲.۵ – فطور
۲.۵.۱ – فُطُورٍ (آیه ۳ سوره ملک)
۲.۶ – انفطار
۲.۶.۱ – مُنْفَطِرٌ (آیه ۱۸ سوره مزمل)
۲.۶.۲ – یَتَفَطَّرْنَ‌ (آیه ۵ سوره شوری)
۲.۷ – فطرت
۲.۷.۱ – فِطْرَتَ‌ (آیه ۳۰ سوره روم)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای فَطْر

فَطْر

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۹۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۳۸.

به معنای شکافتن و شکاف است.
تَفَطُّر و اِنْفِطار به معنی شکافته شدن است.
طبرسی فرموده: «اصل‌ الْفَطْرِ: الشق.»

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۳۳.

راغب شکافتن طولى گفته است.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۰.

۲ – کاربردها

به مواردی از فَطْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یَتَفَطَّرْنَ‌ (آیه ۹۰ سوره مریم)

(تَکادُ السَّماواتُ‌ یَتَفَطَّرْنَ‌ مِنْهُ.)

[۶] مریم/سوره۱۹، آیه۹۰.

«نزدیک است آسمان‌ها از آن نسبت بشکافد.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۵۳.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۱۱.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۲۰۸.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۸۲۱.

۲.۲ – انْفَطَرَتْ‌ (آیه ۱ سوره انفطار)

(إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ‌)

[۱۱] انفطار/سوره۸۲، آیه۱.

«آن‌گاه که آسمان بشکافد.»

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۶۵.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۶۵.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۴۶.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۸۱.

(إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ‌)

[۱۶] انشقاق/سوره۸۴، آیه۱.

(آن هنگام که کرات آسمان شکافته شود.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۹.

۲.۳ – فَطَرَ (آیه ۷۹ سوره انعام)

در بسیارى از آیات فَطْر به معنى آفریدن و فاطِر به معنى آفریننده آمده، مثل‌:

(وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی‌ فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ‌)

[۱۸] انعام/سوره۶، آیه۷۹.

(من روى خود رابه سوى کسى متوجه کردم که آسمان‌ها و زمین را آفریده.)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳۷.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۲۶۷.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۹۰.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۵۷.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۰۱.

۲.۴ – فاطر

فاطِر

[۲۴] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۹۳.

[۲۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۰.

[۲۶] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۳۸.

به معنای شکافنده و آفریننده است.
ممکن است فطر به معنى ابداع و اختراع و ایجاد ابتکارى باشد، که در «بدع» گذشت.

(ببینید: بدع (مفردات‌قرآن))

در اقرب الموارد آمده: «فَطَرَ الامْرَ: اخْتَرَعَهُ وَ ابْتَدَأَهُ وَ انْشَأَهُ.»

[۲۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۱۷۹.

۲.۴.۱ – فاطِر (آیه ۱۴ سوره انعام)

در بسیارى از آیات فاطِر به معنى آفریننده آمده، مثل‌:

(قُلْ أَ غَیْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِیًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ)

[۲۸] انعام/سوره۶، آیه۱۴.

(بگو: «آیا غیر خدا را ولىّ خود انتخاب کنم؟! خدایى که آفریننده آسمان‌ها و زمین است.»)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۹.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۱.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۱.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۷.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۳۳.

با در نظر گرفتن معناى اولى فَطر، آفریدن است. از آن فطر نامیده شده، که خداوند موجودات را با شکافتن می‌آفریند.
تخم مرغ و تخم جنبندگان دیگر شکافته شده، بچه‌هاى آن‌ها به دنیا می‌آیند، حبوبات در زیر خاک شکافته شده و روییده، مبدّل به ساقه‌ها، برگ‌ها و حبوبات دیگر می‌شوند.

(إِنَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوى‌)

[۳۴] انعام/سوره۶، آیه۹۵.

(خداوند، شکافنده دانه و هسته است.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۰.

تخم‌هاى ریز علف‌ها شکافته شده و علف‌ها از آنها بوجود می‌آیند.
در اقرب الموارد و نهایه از ابن عباس نقل شده که معنى،

(فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌)

را نمی‌دانستم تا دو نفر عرب بیابانى درباره چاهى براى قضاوت پیش من آمدند، یکى از آن‌ دو گفت: «انا فَطَرْتُهَا» یعنى حفر آن‌ را من شروع کرده‌ام.

[۳۶] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۴، ص۱۷۹.

[۳۷] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، ج۳، ص۴۵۷.

در این صورت‌

(فاطِرِ السَّماواتِ)

به معنى‌

(بَدِیعُ السَّماواتِ‌)

[۳۸] بقره/سوره۲، آیه۱۱۷.

(پدید آورنده آسمان‌ها)

[۳۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸.

است، ولى معناى شکافتن صحیح‌تر است، که آن به تصریح طبرسی و راغب معناى اولى کلمه است.
بهتر است مراد از

(بَدِیعُ السَّماواتِ)

خلقت ابتکارى،

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۶۲.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۹۵.

و از

(فاطِرِ السَّماواتِ)

خلقت به واسطه شکافتن باشد.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۶.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴.

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۰، ص۲۸۷.

۲.۴.۲ – شکفتن در موجودات

یک هسته زردآلو را در نظر بگیریم، هسته در زیر خاک شکافته شده جوانه از آن خارج می‌شود، جوانه شکافته شده، شاخه‌ها و برگ‌ها از آن خارج می‌شوند، شاخه‌ها شکافته شده گل‌ها بوجود می‌آیند، از گل‌ها میوه و از میوه‌ها، هسته‌ها و همچنین تا می‌رسیم به آسمان‌ها و زمین،

(فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ)

که شش بار در قرآن آمده‌ است.
در آیه دیگر فرموده:

(أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ کانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما.)

[۴۵] انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۰.

(آسمان‌ها و زمین به هم پیوسته بودند، و ما آن‌ها را از یکدیگر جدا ساختیم.)

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۴.

که ما انسان‌ها نیز در ابتدا یک سلول و یاخته ساده بوده، در اثر شکافته شدن به انسان تبدیل شده‌ایم.<