پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری :

منبع: پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری

پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری (حدود ۴۱۵ ـ ۴۸۸ هـ.ق) نابینای مادرزاد، در قیروان متولد شد.
او در قرائت قرآن و ادبیات عرب مهارت یافت و از شاعران مشهور عصر خود بود.
در سال ۴۴۹ (هجری قمری) قیروان را ترک کرد و در سبته و طنجه به تدریس پرداخت.
او به اندلس سفر کرد و حاکمان آن‌جا را مدح گفت.
وی آثاری در زمینه ادبیات و قرائت قرآن از خود به جای گذاشت.
او در سال ۴۸۸ (هجری قمری) در طنجه درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری
۲ – فعالیت‌ها
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری

ابوالحسن پاورپوینت کامل علی بن عبدالغنی حصری فهری قیروانی در حدود سال ۴۱۵ (هجری قمری) در شهر قیروان به دنیا آمد

[۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۲۵.

[۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۳۰۱.

و از کودکی نابینا بود.

[۳] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۳۰۱.

[۴] صفدی، خلیل بن ایبک، نکت الهمیان، ج۱، ص۱۹۸.

[۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۲۵.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۸۰۸.

[۷] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۱۷۶.

در رشته قرائت قرآن و فنون مختلف آن به تحصیل علم پرداخت از استادان قرائت قیروان استفاده کرد.
او از پژوهشگران عرصه قرائت بود و به سمت استادی قاریان درآمد.

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، المشتبه فی الرجال، ص۲۳۸.

[۹] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۲۰۸.

[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۷.

[۱۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۱۱۰.

[۱۲] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۲۵.

[۱۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۱۷۶.

[۱۴] ابن بشکوال، ابوالقاسم، کتاب الصله، ج۱، ص۴۱۰.

[۱۵] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۳۲.

وی در ادبیات عرب نیز مهارت داشت

[۱۶] ابن عمیره، احمد بن یحیی، بغیه الملتمس، ج۱، ص۴۲۵.

[۱۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۲۵.

[۱۸] حمیدی، محمد بن فتوح، جذوه المقتبس، ج۱، ص۳۱۴.

[۱۹] جزری، محمد بن محمد، غایه النهایه فی طبقات القراء، ج۱، ص۵۵۰.

[۲۰] ابن بشکوال، ابوالقاسم، کتاب الصله، ج۱، ص۴۱۰.

و عالم به علم نحو بود.

[۲۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۸۰۸.

[۲۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۱۷۶.

او هم‌چنین از شاعران پرآوازه آن عصر به شمار می‌رفت.

[۲۳] حمیدی، محمد بن فتوح، جذوه المقتبس، ج۱، ص۳۱۴.

[۲۴] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۲۰۸.

[۲۵] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲۱، ص۱۶۴.

[۲۶] ذهبی، محمد بن احمد، تذکره الحفاظ، ج۴، ص۷.

[۲۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۳۰۱.

[۲۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۱۱۰.

[۲۹] صفدی، خلیل بن ایبک، نکت الهمیان، ج۱، ص۱۹۸.

[۳۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۲۵.

[۳۱] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۸۰۸.

[۳۲] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیه الوعاه، ج۲، ص۱۷۶.

[۳۳] ابن بشکوال، ابوالقاسم، کتاب الصله، ج۱، ص۴۱۰.

[۳۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۳۱.

اطلاعات او از علم لغت، او را در سرایش اشعار کمک می‌کرد؛ لذا نیکو می‌سرود و اشعار شیوایی داشت.
وی از الفاظ نامأنوس در شعر خود بسیار به کار می‌برد.

[۳۵] محفوظ، محمد، تراجم المؤلفین التونسیین، ج۲، ص۱۵۳-۱۵۵.

[۳۶] ابن عمیره، احمد بن یحیی، بغیه الملتمس، ج۱، ص۴۲۵.

اشعار او از نظر وزن و محتوای موعظه گرایانه‌اش، به معرّی دانشمند آن عصر شباهت داشت؛

[۳۷] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۷، ص۲۵۹.

لذا می توان او را از ایفاگران نقش در عصر شکوفایی ادبی آن عصر دانست.

[۳۸] محفوظ، محمد، تراجم المؤلفین التونسیین، ج۲، ص۱۵۳-۱۵۵.

۲ – فعالیت‌ها

فهری در سال ۴۴۹ (هجری قمری) قیروان را ترک

[۳۹] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۳۰۱.

و در شهر سبته سکونت گزید

[۴۰] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۷، ص۴۰۱.

و در آن شهر و هم‌چنین شهر طنجه مراکش به تدریس قرائت و ادبیات پرداخت.

[۴۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۷، ص۱۲۵.

او با آن‌که نابینا بود، در پاسخ به دعوت معتمد حاکم اشبیلیه به اندلس رفت.

[۴۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۳۳۳.

[۴۳] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۲۰۸.

[۴۴] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲۱، ص۱۶۴.