پاورپوینت کامل اوحدالدین علی بن‌ اسحاق انوری

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اوحدالدین علی بن‌ اسحاق انوری دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اوحدالدین علی بن‌ اسحاق انوری،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اوحدالدین علی بن‌ اسحاق انوری :

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل اوحدالدین علی بن‌ اسحاق انوری (مقاله‌دوم).

اوحدالدین علی‌بن‌ اسحاق انوری ابیوردی از گویندگان نامبردار نیمه‌ی دوم قرن ششم هجری قمری در ابیورد که شهرکی بوده از شهرهای خراسان بین نساء و سرخس که به دشت خاوران شهرت داشته است، متولد شد.

فهرست مندرجات

۱ – تولد
۲ – دوران کودکی و جوانی
۳ – چگونگی روی‌ آوردن وی به شاعری
۴ – تخلص انوری
۵ – مذهب انوری
۶ – حوادث زندگی انوری
۶.۱ – بیماری نقرس
۶.۲ – اتهام به ساختن هجو
۶.۳ – شایعه آمدن طوفان
۷ – زبان شعر انوری
۸ – شیوه و سبک شاعری انوری
۹ – هجویات انوری
۱۰ – وفات انوری
۱۱ – نمونه‌ای از قصیده‌ی انوری
۱۲ – آثار انوری
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

۱ – تولد

اوحدالدین علی‌بن‌ اسحاق انوری ابیوردی از گویندگان نامبردار نیمه‌ی دوم قرن ششم هجری قمری در ابیورد که شهرکی بوده از شهرهای خراسان بین نساء و سرخس که به دشت خاوران شهرت داشته است، متولد شد.

[۱] دیوان انوری، مدرس رضوی، محمدتقی؛ تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۲، چهارم، ص۱۵.

۲ – دوران کودکی و جوانی

انوری در دوران کودکی و اوایل دوران جوانی به تحصیل در علوم متداول زمان خود پرداخت و در بیشتر علوم از جمله حکمت و ریاضی و نجوم توانست مایه کافی بیندوزد؛ پدرش محمد در همان اوایل عمر وی از دنیا رفت و مال بسیاری را برای بازماندگان خویش به‌جای گذاشت. انوری با آن‌که در آن وقت بهره‌ی فراوانی از دانش‌های زمان به‌دست آورده بود و بر خویشان و اطرافیان خود هم از این جهت برتری داشت، با این‌حال وی مردی خوش‌گذران بود و دیری نکشید که میراث پدر را در اندک زمانی در راه عیش و نوش و خوش‌گذرانی صرف کرد و مفلس و بی‌چیز شد. و ناچار شد برای تهیه‌ی وسایل زندگی و امرار معاش به شاعری که در آن روزگار رواج داشت بپردازد.

[۲] تاریخ ادبیات در ایران، صفا، ذبیح الله؛ تهران، انتشارات فردوس، ۱۳۷۱، یازدهم، جلد دوم، ص۱۷.

انوری هم‌چنان در نهایت تنگ‌دستی در مدرسه‌ی منصوریه‌ی طوس تحصیل می‌کرد و چنان‌که معلوم بوده و هست وی در اوقات تحصیل مخارج روزانه‌ی خویش را با سختی فراهم می‌کرده است.

۳ – چگونگی روی‌ آوردن وی به شاعری

گفته‌اند روزی انوری بر در مدرسه‌ای نشسته بود، مشاهده کرد که مرد محتشمی با غلامان بسیار از آنجا می‌گذرد. انوری از فردی که در آنجا بود پرسید: این مرد کیست؟ گفتند: شاعر سلطان سنجر است.
انوری با خود گفت: عجبا شیوه‌ی شاعری با این پستی و این شخص چنین محتشم است، و پایه‌ی علم بدین بلندی و من چنین فقیر و بی‌چیزم؛ از دیدن آن حال، بر آن شد که او هم برای امرار معاش به شاعری بپردازد و در همان شب تصمیم گرفت که قصیده‌ای بسراید که با این مطلع است:

گر دل و دست، بحر کان باشد ••• دل و دست خدایگان باشد

[۳] مفلس کیمیافروش، شفیعی کدکنی، محمدرضا؛ تهران، سخن، ۱۳۷۴، دوم، ص۳۵.

وی صبح روز دیگر برای عرض قصیده، متوجه حضور سلطان سنجر شد و آن‌ را برای وی خواند. سلطان هم از شنیدن آن قصیده بسیار خوشش آمد و او را در زمره‌ی نزدیکان درگاه خود جای داد و برای او جایگاهی معین تعیین کرد.

[۴] مفلس کیمیافروش، شفیعی کدکنی، محمدرضا؛ تهران، سخن، ۱۳۷۴، دوم، ص۳۵.

۴ – تخلص انوری

هم‌چنان‌که خود گفته و معاصرانش آورده‌اند، تخلص وی انوری است؛ اما بنا بر قول دولتشاه سمرقندی تخلص او نخست خاوری، که منسوب بوده به دشت خاوران، (شهر انوری هم یعنی ابیورد در آن دشت واقع بوده است) بوده است؛ که وی بعدها به فرمان امیر خویش “عماره” آن تخلص را رها کرده و انوری را برگزید است و این لقب را آن‌طور که گفته شد خود اختیار نکره؛ بلکه دیگران به او داده‌اند چنان‌که در قصیده‌ی زیر آمده است:
ای در هنر مقدم اعیان روزگار ••• در نظم و نثر اخطل و حسان روزگار
دادند مهتران لقبم انوری و لیک ••• چرخم همی چه خواند خاقان روزگار
و در بیت زیر انوری یکی از بزرگ‌ترین مشاهیر مرتبه‌ی اول خاوران دانسته شده است و به حق سزاوار این مرتبه است:

[۵] تاریخ ادبیات در ایران، صفا، ذبیح الله؛ تهران، انتشارات فردوس، ۱۳۷۱، یازدهم، جلد دوم، ص۶۵۶ و ۶۵۷.

تا سپهرت صیت‌گردان شد به خاک خاوران ••• تا شبانگاه آمدش چار آفتاب خاوری

۵ – مذهب انوری

قاضی نورالله شوشتری بنا بر روشی که در کتاب مجالس‌المومنین دارد او را شیعه اثنا عشری (دوازده امامی) و پیرو مذهب جعفری دانسته است. گذشته از نظر شوشتری آنچه از بیشتر اشعار وی استنباط می‌شود این است که وی شافعی مذهب و پیرو اهل سنت و جماعت بوده چون در اشعارش مکررا از خلفای چهارگانه یاد کرده و آنها را ستوده و از رافضی و خوارج بد گفته و بیزاری جسته است. احتمال اینکه وی از پیروان اهل سنت و جماعت بوده بیشتر است؛ اما در حقیقت وی به امیرالمؤمنین و خاندان مصطفی ـ علیهم‌السلام ـ بیش از دیگران معتقد بوده است و شاید علی را بر دیگران برتر می‌نهاده است.

[۶] دیوان انوری، مدرس رضوی، محمدتقی؛ تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۲، چهارم، ص۱۱۷.

۶ – حوادث زندگی انوری

۶.۱ – بیماری نقرس

از بعضی اشارات در شعر او دانسته می‌شود که او به بیماری نقرس دچار بوده و در قطعه‌ای که در طلب شراب سروده است می‌گوید:
بزرگوارا دانی کز آفت نقرس ••• ز هر ترشی من بنده می‌پرهیزم
بیماری نقرس بر طبق آنچه مشهور است، بیماری افراد مرفه و اشراف بوده است؛

[۷] مفلس کیمیافروش، شفیعی کدکنی، محمدرضا؛ تهران، سخن، ۱۳۷۴، دوم، ص۳۲.

سلطان سنجر هم دو بار به هنگام بیماری وی به ملاقاتش رفته است و این نکته نیز نشان‌دهنده‌ی دو چیز است یکی وضع مالی او که می‌توانسته است ترتیب چنین ملاقاتی را در منزل خویش فراهم کند و دیگر توجه بیش از حد پادشاهان مقتدری چون سلطان سنجر به اوست.

۶.۲ – اتهام به ساختن هجو

یکی دیگر از حوادث زندگی انوری اتهام به ساختن هجو مردم بلخ است؛ ماجرا از این قرار است که در قطعه‌ای طنزآمیز بسیار زیبا چهار شهر از شهرهای خراسان بزرگ (بلخ و مرو و نیشابور و… را) که گوینده‌ی آن، (کسی که این قطعه را سروده) مورد نقد و نظر قرار داده بود که عده‌ای از مردم این شهرها، انتشار این شعر را به انوری منسوب دانسته‌اند که این ماجرا باعث شد تا غوغایی در میان مردم بلخ برانگیزد و خشم آنها را شعله‌ور کند و شاعر را که اتفاقا در آن زمان هم در بلخ بود مخفیانه گرفتند و