پاورپوینت کامل عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌ (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌ (مقاله‌دوم) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌ (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌ (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌ (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌.

ابوبکر عبداللّه بن سلیمان بن اشعث سجستانی أزدی (۲۳۰ق ـ ۳۱۶ق)، در سیستان متولد شد.
برای فراگیری علم حدیث به بسیاری از مناطق اسلامی سفر کرد و از علمای بزرگی چون علی بن خشرم مروزی و ابوداوود حدیث شنید.
او به تألیف و تدریس پرداخت و سی هزار حدیث از حفظ نوشت.
ابوبکر را محدثی حافظ و فقیه بزرگ دانسته‌اند، گرچه پدرش او را کذاب می‌خواند.
او در سال ۳۱۶ هجری در بغداد وفات یافت و آثار زیادی همچون «التفسیر» و «المصابیح الحدیث» از خود به جا گذاشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی عبدالله‌ بن‌ سلیمان‌ سجستانی‌

ابوبکر عبداللّه بن سلیمان بن اشعث سجستانی أزدی در سال ۲۳۰ هجری متولد شد.
سپس برای فراگیری علوم به همراه پدرش از سیستان، به بیشتر سرزمین های شرق و غرب جهان اسلام، همانند خراسان، جبال، اصفهان، فارس، بصره، کوفه، بغداد، مدینه، مکه، شام، مصر، جزیره و ثغور مسافرت کرد.
او سی هزار حدیث را از حفظ نوشت. بیشتر علمای رجال، او را محدثی حافظ، ثقه، عالم، دیندار، فاضل و فقیه بزرگ اهل عراق دانسته‌اند؛ ولی از پدرش روایت کرده‌اند که فرزندش عبداللّه را محدثی کذاب می‌خوانده است.

۲ – اساتید

ابوبکر پس از شنیدن حدیث از علمای آن زمان همچون علی بن خشرم مروزی، ابوداوود سلیمان بن معبد سنجی، سلمه بن شبیب و محمد بن یحیی ذهلی در بغداد سکونت گزید و به تألیف و تدریس مشغول شد.

[