پاورپوینت کامل عِرْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عِرْق (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عِرْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عِرْق (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عِرْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عرق.

عِرْق (به کسر عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای اصل و ریشه هر شی و زمین شوره زار است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• عَراق (به فتح عین) به معنای استخوانی که گوشت آن خورده شده است.
• عَرَق (به فتح عین و راء) به معنای عرق بدن انسان است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره انسان، قیامت و مذمّت یاران از این واژه استفاده نموده است.

موارد زیادی از این ماده در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عِرق
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَعْرُقُ – خطبه ۳۴ (در مذمت یاران حضرت)
۲.۲ – عِرَاقِ – حکمت ۲۲۷ (حقیقت دنیا در نظر حضرت)
۲.۳ – الْعَرْقَهُ – حکمت ۴۰۹ (انسان)
۲.۴ – بِالعِرَاقِ – خطبه ۳۱ (در مذمت عهدشکنان)
۲.۵ – الْعَرَقُ – خطبه ۱۰۱ (قیامت)
۲.۶ – عُرُوقِی – خطبه ۲۱۵ (ستایش خداوند)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عِرق

عِرْق

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۱۳.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۵، ص ۲۱۲.

به معنای اصل و ریشه هر شی و زمین شوره‌زار آمده است.
«العِرْق: اصل کلّ شی و الارض الملح…»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۵۲۷.

جمع آن عُروق است.
عَراق (بر وزن شراب) به معنای استخوانی که گوشت آن خورده شده است.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۵، ص ۲۱۳.

عَرَق به معنای عرق بدن انسان و غیره است.

[۵] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۵، ص ۲۱۴.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج ۳، ص ۵۲۸.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یَعْرُقُ – خطبه ۳۴ (در مذمت یاران حضرت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در مذمّت یاران فرموده است: «وَ اللهِ إِنَّ امْرَأً یُمَکِّنُ عَدُوَّهُ مِنْ نَفْسِهِ یَعْرُقُ لَحْمَه، وَ یَهْشِمُ عَظْمَهُ…»

[۷] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۹۵، خطبه ۳۴.

[۸] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۱، ص ۷۹، خطبه ۳۴.

[۹] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۷۸، خطبه ۳۴.

«به خدا قسم آن کس که به دشمن خویش امکان می‌دهد گوشت خود را می‌خورد که در استخوان چیزی نماید و استخوان خویش را می‌شکند.»

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۹۳.

[۱۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۲، ص ۱۶۵.

(شرح‌های خطبه:

[۱۲] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۲، ص ۱۷۳.

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۲، ص ۳۳۶.

[۱۴] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۷۶.

[۱۵] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۲، ص ۱۸۹.

)

۲.۲ – عِرَاقِ – حکمت ۲۲۷ (حقیقت دنیا در نظر حضرت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در حکمت ۲۲۷ فرموده است: «وَ اللهِ لَدُنْیاکُمْ هذِهِ أَهْوَنُ فی عَیْنی مِنْ عِرَاقِ خِنْزیر.»

[۱۶] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۸۲۸، حکمت ۲۲۷.

[۱۷] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۲۰۵، حکمت ۲۳۶.

[۱۸] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۵۱۰، حکمت ۲۳۶.

«به خدا سوگند! این دنیاى شما در نظر من، از استخوان خنزیرى که در دست شخص جذامى باشد پست‌تر است.»

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۷۹۱.

[۲۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۶۱۲.

(شرح‌های حکمت:

[۲۱] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۶۱۲.

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۱۳، ص ۷۹۵.

[۲۳] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۲۱، ص ۳۰۶.

[۲۴] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱۹، ص ۶۷.

)
«عِرَاقِ» یعنی روده بزرگ.

۲.۳ – الْعَرْقَهُ – حکمت ۴۰۹ (انسان)

درباره انسان فرموده است: «مِسْکینٌ ابْنُ آدَمَ:.. تَؤْلِمُهُ الْبَقَّهُ، وَ تَقْتُلُهُ الشَّرْقَهُ، وَ تُنْتِنُهُ الْعَرْقَهُ»

[۲۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۸۸۱، حکمت ۴۰۹.

[۲۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۳، ص ۲۵۳، حکمت ۴۱۹.

[۲۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۵۵۰، حکمت ۴۱۹.

«بیچاره فرزند آدم! سرآمد زندگیش نامعلوم، علل بیماریش ناپیدا، کردارش در جایى محفوظ، پشه او را مى‌آزارد، گلوگیرى آب و یا غذایى او را مى‌کشد و عرق، او را متعفّن و بدبو مى‌سازد.»

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۸۴۱.

[۲۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه