پاورپوینت کامل عَوْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَوْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَوْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَوْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: عَوْر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: عَوْر (مفردات‌قرآن)، عَوْرَه (لغات‌قرآن)، عورت.

عَوْر (به فتح عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای گرفتن و رفتن است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

عَوَر (به فتح عین و واو) به معنای رفتن نور یک چشم است.
مُعَاوَره (به ضم میم و فتح عین و واو) به معنای عاریه دادن است.
تَعاور (به فتح عین) به معنای تعاطی و تناول است.
عَوره (به قتح عین) به معنای هر چیزی است که آشکار شدن آن انسان را ناراحت می‌کند.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره خداوند و الطافش و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَور
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَعْوَرْتُمْ – خطبه ۱۸۸ (الطاف خدا)
۲.۲ – أَعارَتْهُ – حکمت ۵ (درباره دنیا)
۲.۳ – یَتَعاوَرْهُ – خطبه ۱۸۲ (درباره خداوند)
۲.۴ – أَعِرِ – خطبه ۱۱ (توصیه به محمدبه‌حنفیه)
۲.۵ – عَوْراتِها – حکمت ۳۸۱ (درباره دنیا)
۲.۶ – عَوار – نامه ۲۵ (زکات)
۲.۷ – مُعْوِراً – نامه ۱۴ (توصیه به یارانش)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَور

عَور

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۷۶۲.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۴۱۶.

به معنای گرفتن و رفتن آمده است.
«عار الشَی‌ء عَوْراً: اَخَذَهُ و ذَهَبَ»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۶۷۳.

عَوَر بر وزن شرف رفتن نور یک چشم «اعور و عوراء» یک چشم و «مُعَاوَره» عاریه دادن آمده است.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۶۷۳.

عَوره هر چیزی که آشکار شدن آن انسان را ناراحت می‌کند.

[۵] راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ج۱، ص۵۹۵.

«تَعَاور و اعْتَوَار» به معنای تعاطی و تناول آمده است.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۶۷۳.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَعْوَرْتُمْ – خطبه ۱۸۸ (الطاف خدا)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در رابطه با الطاف خدا فرموده است:
«أَعْوَرْتُمْ لَهُ، وَ تَعَرَّضْتُمْ لاَِخْذِهِ فَأَمْهَلَکُمْ!.»

[۷] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۳۳، خطبه ۱۸۸.

[۸] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۵۱، خطبه ۱۸۳.

[۹] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۷۸، خطبه ۱۸۸.

یعنی «عورات و عیوب خود را بر او ظاهر کردید و او پرده‌پوشی کرد.»

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۳۳.

[۱۱] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۳۲۹.

(شرح‌های خطبه:

[۱۲] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۳۳۰.

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۷، ص۲۶۴.

[۱۴] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۱۵۱.

[۱۵] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۹۹.

)

فرمود: در معرض انتقام او قرار گرفتید و او شما را مهلت داد.

۲.۲ – أَعارَتْهُ – حکمت ۵ (درباره دنیا)

در حکمت ۵ فرموده است:
«إِذا أَقْبَلَتِ الدُّنْیا عَلَى أحَد أَعارَتْهُ مَحاسِنَ غَیْرِهِ، وَ إِذا أَدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحاسِنَ نَفْسِهِ.»

[۱۶] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۷۰، حکمت ۵.

[۱۷] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۵۳، حکمت ۸.

[۱۸] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۷۰، حکمت ۹.

یعنی «چون دنیا به کسی رو آورد خوبی‌های دیگران را به او عاریه می‌دهد (خوبی‌های دیگران را به او نسبت می‌دهند) و چون از او روی گرداند، خوبی‌های او را می‌برد یعنی مردم حتی خوبی‌های او را نیز به زبان نمی‌آورند.»

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۳۵.

[۲۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۱۳.

(شرح‌های حکمت:

[۲۱] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۱۳.

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۲، ص۷۹.

[۲۳] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۲۳.

[۲۴] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۱۰۵.

)

۲.۳ – یَتَعاوَرْهُ – خطبه ۱۸۲ (درباره خداوند)

«تَعَاوَر – اعْتَوَار» تعاطی و تناول و به هم دیگر دادن است، درباره خداوند فرموده است:
«لَمْ یَتَقَدَّمْهُ وَقْتٌ وَ لا زَمانٌ، و لَمْ یَتَعاوَرْهُ زِیادَهٌ وَ لا نُقْصانٌ.»

[۲۵] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص، خطبه ۱۸۲.