پاورپوینت کامل عَلا (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَلا (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَلا (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَلا (مفردات‌قرآن) :

منبع: عَلا (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: تعالی (لغات‌قرآن)، عَلا (مفردات‌نهج‌البلاغه)، علو (مقالات مرتبط).

عَلا و عَلاء (به فتح عین) از واژگان قرآن کریم به معنای بلندى، برترى و رفعت شأن است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَلا و عَلاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – لَعَلا (آیه ۹۱ سوره مؤمنون)
۲.۲ – عَلا (آیه ۴ سوره قصص)
۲.۳ – عَلَوْا (آیه ۷ سوره اسراء)
۲.۴ – عُلُوًّا (آیه ۴ سوره اسراء)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای عَلا و عَلاء

عَلا

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۸۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۰۴.

عُلْو (بر وزن قُفْل) بلندى است.
عَلاء: برترى و رفعت شأن است.
عَلا، از نَصَرَ یَنْصُرُ آید مثل «عَلَا الشَّىْ‌ءُ وَ النَّهارُ یَعْلُوا عُلُوّاً: ارْتَفَعَ.»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۶۳۴.

عَلاء، از باب عَلِمَ یَعْلَمُ آید «عَلى‌ فُلَانٌ فِى المَکارِمِ‌ یَعْلى‌ عَلاءً: شَرُفَ.»

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۶۳۴.

این خلاصه فرق آن دو است و گرنه در جاى همدیگر نیز به کار می‌روند.
علو به مناسبت معنى اولى در قهر ، غلبه و تکبّر نیز استعمال می‌شود.

۲ – کاربردها

به مواردی از عَلا که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – لَعَلا (آیه ۹۱ سوره مؤمنون)

(إِذاً لَذَهَبَ کُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ‌)

[۶] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۹۱.

«آن‌گاه هر خدا مخلوق خویش تصاحب می‌کرد و یکى بر دیگرى غلبه و برترى می‌کرد.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۸۶.

[۸] طباطبایی،