پاورپوینت کامل عَصَب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَصَب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَصَب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَصَب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل عَصَب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: عَصَب (مفردات‌قرآن)، عُصْبَه (لغات‌قرآن)، عصب.

عَصَب (به فتح عین و صاد) از واژگان نهج البلاغه به معنای رگ است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• مَعْصُوب (به فتح میم و ضم صاد) به معنای بسته شده با رگ است.

• عُصْبَه (به ضم عین و فتح باء) به معنای جماعت فشرده در کمک همدیگر است.

حضرت علی (علیه‌السلام) درباره تکلیف و وظائف و عثمان و … از این واژه استفاده نموده است.

از این ماده مواردی زیادی در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَصَب
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَصَبَهُ – خطبه ۲۴ (درباره تکلیف و وظائف)
۲.۲ – عَصَبْتَهُ – نامه ۵۵ (درباره خون عثمان)
۲.۳ – تَتَعَصَّبُونَ و الْعَصَبیَّهِ – خطبه ۱۹۲ (درباره تکبّر)
۲.۴ – الْمُتَعَصِّبینَ و الْعَصَبیَّهِ – خطبه ۱۹۲ (درباره شیطان)
۲.۵ – عَصْبِ – خطبه ۱۶۵ (درباره خلقت طاووس)
۲.۶ – فَالْعَصَبَهُ – غریب ۴ (درباره خویشاوندان پدرى)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَصَب

عَصَب

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۷۲۱.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۲، ص ۱۲۲.

(بر وزن شرف) به معنای رگ آمده است.
مَعْصُوب به معنای بسته شده با رگ آمده است، آن گاه به هر بستن عَصَب گفته‌اند.
«یوم عَصیب» روز شدید، گویی با مشکلات جمع و بسته شده است.
عُصْبَه به معنای جماعت فشرده در کمک همدیگر است. (مفردات راغب)

[۳] راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ج ۱، ص ۵۶۸.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۲، ص ۱۲۳.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عَصَبَهُ – خطبه ۲۴ (درباره تکلیف و وظائف)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره تکلیف و وظائف فرموده است: «فَاتَّقُوا اللهَ عِبادَ اللهِ… وَ قُومُوا بِما عَصَبَهُ بِکُمْ»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۷۲، خطبه ۲۴.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۱، ص ۵۹، خطبه ۲۴.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۶۶، خطبه ۲۴.

«و به آنچه از وظایف براى شما تعیین کرده است قیام نمایید.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۶۹.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۲، ص ۲۸.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۲، ص ۳۳.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۲، ص ۷۳.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۳، ص ۳۴۵.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۳۳۱.

)

«عَصَبَه لکم» یعنی بر شما بسته و الزام کرده است، از وجوب به بسته شدن تعبیر آورده است.

۲.۲ – عَصَبْتَهُ – نامه ۵۵ (درباره خون عثمان)

درباره خون عثمان به معاویه می‌نویسد: «فَطَلَبْتَنی بِما لَمْ تَجْنِ یَدی وَ لا لِسانی، وَ عَصَبْتَهُ أَنْتَ و أَهْلُ الشّامِ بی»

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۷۳۲، نامه ۵۵.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۱۲۳، نامه ۵۵.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۴۴۶، نامه ۵۵.

«مطالبه کردی از من آنچه را که نه دستم جنایت کرده و نه زبانم و بستی خون عثمان را به من تو و اهل شام.»

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۶۹۷.

[۱۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۳۱۶.

(شرح‌های نامه:

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص ۳۱۷.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۱۱، ص ۱۷۵.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۲۰، ص ۳۳۰.

[۲۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۲۰۷.

)

۲.۳ – تَتَعَصَّبُونَ و الْعَصَبیَّهِ – خطبه ۱۹۲ (درباره تکبّر)

درباره تکبّر فرموده است: «فَإِنَّکُمْ تَتَعَصَّبُونَ لاَِمْر ما یُعْرَفُ لَهُ سَبَبٌ وَ لا عِلَّهٌ. أَمّا إِبْلیسُ فَتَعَصَّبَ عَلَى آدَمَ لاَِصْلِهِ… فَإنْ کانَ لا بُدَّ مِنَ الْعَصَبیَّهِ، فَلْیَکُنْ تَعَصُّبُهُمْ لِمَکارِمِ الْخِصالِ، وَ مَحامِدِ الاَْفْعالِ»

[۲۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۴۶۵، خطبه ۱۹۲.

[۲۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۱۷۴، خطبه ۱۸۷.

[۲۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۲۹۵، خطبه ۱۹۲.

«شما تعصّب می‌کنید برای کاری که نه سببی بر آن شناخته شده است و نه علّتی، امّا ابلیس بر آدم تعصّب کرد و سجده ننمود برای اصل و ماده خلقتش، و اگر لا بدّ باید تعصّب داشته باشید پس در اخلاق پسندیده و کارهای خوب داشته باشید.»

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۴۵۹.

[۲۷] ب