پاورپوینت کامل عَدْل (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَدْل (مفردات‌قرآن) دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَدْل (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَدْل (مفردات‌قرآن) :

منبع: عَدْل (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: عدل (لغات‌قرآن)، عَدْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عدل.

عَدْل (به فتح عین و سکون دال) از واژگان قرآن کریم به معنای برابری است.
عدل و عدول به معنی میل کردن و ظلم آمده است.
برخی معتقدند که فرق بین عِدل (به کسر عین) و عَدل (به فتح عین) آن است که اولی مثل شی‌ء از جنس آن است و دومی بدل آن است؛ هر چند از غیر جنس باشد.
برخی دیگر معتقدند که اولی در محسوس به حاسّه است؛ مثل: موزون، مکیل و معدود، اما دومی در محسوس به بصیرت است.
مشتقات عَدْل که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

عَدْلُ‌ (به فتح عین و سکون دال) به معنای معادل و عوض،

تَعْدِلُوا (به فتح تاء، سکون عین و کسر دال) به معنای به عدالت رفتار کنید؛

یَعْدِلُونَ‌ (به فتح یاء، سکون عین و کسر دال) به معنای همتا قرار می‌دهید، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَدْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – عَدْلُ‌ (آیه ۹۵ سوره مائده)
۲.۲ – تَعْدِلُوا (آیه ۳ سوره نساء)
۲.۳ – تَعْدِلُوا (آیه ۱۲۹ سوره نساء)
۲.۴ – عَدْلٌ‌ (آیه ۴۸ سوره بقره)
۲.۵ – عَدْلٍ‌ (آیه ۷۰ سوره انعام)
۲.۶ – یَعْدِلُونَ‌ (آیه سوره انعام)
۲.۷ – تَعْدِلُوا (آیه ۱۳۵ سوره نساء)
۲.۸ – یَعْدِلُونَ‌ (آیه ۱۸۱ سوره اعراف)
۲.۹ – یَعْدِلُونَ‌ (آیه ۱۵۹ سوره اعراف)
۲.۹.۱ – تفسیر آیه
۲.۱۰ – بِالْعَدْلِ‌ ( آیه ۹۰ سوره نحل)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای عَدْل

عَدْل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۳۰۱-۳۰۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۴۲۰.

به معنای برابری است.
آن‌چه گفته‌اند از قبیل: مثل، فدیه و ضدّ جور همه از مصادیق معنی اول‌ هستند.
در اقرب الموارد آمده است: «عَدَلَ‌ فُلَاناً: وَازَنَهُ- عَدَلَ‌ القَاضِی‌ عَدْلًا: اَنْصَفَ»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۹۳.

عدل مصدر و اسم هر دو آمده است.
عدل و عدول به معنی میل کردن و ظلم آمده است.
در تفسیر صافی ذیل آیه‌:

(وَ وَضَعَ الْمِیزانَ)

[۵] رحمن/سوره۵۵، آیه۷.

و در مفردات از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نقل شده است:
«بِالْعَدْلِ قَامَتْ السَّمَوَاتُ وَ الْاَرْضُ»

[۶] فیض کاشانی، ملا محسن، تفسیر صافی، ج۵، ص۱۰۷.

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۱.

«با موازنه، برابری اجزاء عالم، آسمان‌ها و زمین ایستاده‌اند.»
در مجمع البیان آمده است: فرق بین عِدل (به کسر عین) و عَدل (به فتح عین) آن است که اولی مثل شی‌ء از جنس آن است، دومی بدل آن است؛ هر چند از غیر جنس باشد، چنان‌که قرآن فرمود:

(اَوْ عَدْلُ‌ ذلِکَ صِیاماً)

[۸] مائده/سوره۵، آیه۹۵.

راغب اصفهانی گوید: اولی در محسوس به حاسّه است، مثل: موزون، مکیل و معدود. دومی در محسوس به بصیرت است.

[۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از عَدْل که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – عَدْلُ‌ (آیه ۹۵ سوره مائده)

(اَوْ عَدْلُ‌ ذلِکَ صِیاماً)

[۱۰] مائده/سوره۵، آیه۹۵.

(یا معادل آن، روزه بگیرد)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۳.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۲۰۶.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۱۴۰.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۸۱.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۷۹.

۲.۲ – تَعْدِلُوا (آیه ۳ سوره نساء)

(فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَهً)

[۱۶] نساء/سوره۴، آیه۳.

«اگر بیم آن داشتید که میان زنان به عدالت رفتار نکنید، فقط یکی را تزویج کنید.»

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۲۶۸.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۱۶۸.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۹.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۱.

۲.۳ – تَعْدِلُوا (آیه ۱۲۹ سوره نساء)

(وَ لَنْ تَسْتَطِیعُوا اَنْ‌ تَعْدِلُوا بَیْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ)

[۲۱] نساء/سوره۴، آیه۱۲۹.

(شما هرگز نمى‌توانید از نظر محبّت قلبى در میان زنان خود، عدالت برقرار کنید، هر چند کوشش نمایید.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۹.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۱۷۲.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۰۶.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۸۱.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۸۵.

از ائمه (علیهم‌السّلام) نقل شده است که مراد از آن عدالت در محبت و علاقه قلبی است، یعنی: آن از اختیار شخص خارج است.

راغب اصفهانی نیز چنین گفته است.

[۲۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۲.

۲.۴ – عَدْلٌ‌ (آیه ۴۸ سوره بقره)

(وَ لا یُقْبَلُ مِنْها شَفاعَهٌ وَ لا یُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ‌)

[۲۸] بقره/سوره۲، آیه۴۸.

(و شفاعتى از کسى پذیرفته نمى‌شود و غرامتى از او قبول نخواهد شد.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۴۷۷.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۰۴.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۶۲.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۲۴.

مراد از عدل فدیه است، به این معنا که برابر گناه چیزی از شخص گرفته نمی‌شود، بلکه عذاب فقط بر وجود آدمی است، مانند آن‌چه در آیه ذیل آمده است.

۲.۵ – عَدْلٍ‌ (آیه ۷۰ سوره انعام)

(وَ اِنْ‌ تَعْدِلْ‌ کُلَ‌ عَدْلٍ‌ لا یُؤْخَذْ مِنْها)

[۳۴] انعام/سوره۶، آیه۷۰.

(چنین کسانى هرگونه عوضى بپردازند، از آن‌ها پذیرفته نخواهد شد.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳۶.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۱۵۹.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۴۳.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۴۱.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۹۲.

۲.۶ – یَعْدِلُونَ‌ (آیه سوره انعام)

(ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ‌ یَعْدِلُونَ‌)

[۴۰] انعام/سوره۶، آیه۱.

(امّا کافران براى پروردگار خود، همتا و شبیه قرار مى‌دهند.)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۸.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۶.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۷.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۸.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۲۳.

شاید مراد از

(یَعْدِلُونَ‌)

عدول باشد، یعنی آنان‌که به خدایشان کفر ورزیده‌اند، از حق عدول می‌کنند، شاید

(بِرَبِّهِمْ)

مفعول‌

(یَعْدِلُونَ‌)

باشد، یعنی به خدایشان مثل و نظیر قرار می‌دهند.

۲.۷ – تَعْدِلُوا (آیه ۱۳۵ سوره نساء)

ایضا

(فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوی‌ اَنْ‌ تَعْدِلُوا)

[۴۶] نساء/سوره۴، آیه۱۳۵.

(از هوا و هوس پیروى نکنید؛ که منحرف خواهید شد.)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۰.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۱۷۸.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۰۹.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۹۲.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۹۰.

ممکن است از عدول یا از عدل باشد یعنی تابع هوای نفس نشوید تا از حق عدول و میل کنید، یا تابع هوای نفس نشوید تا عدالت کنید. در مجمع البیان از فرّاء نقل شده است: این مثل آن است که گو