پاورپوینت کامل عَجَم (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عَجَم (مفردات‌قرآن) دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عَجَم (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل عَجَم (مفردات‌قرآن) :

منبع: عَجَم (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: عُجمَه (لغات‌قرآن)، عَجَم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، عجم.

عَجَم (به فتح عین و جیم) از واژگان قرآن کریم به غیر عرب گفته می‌شود.
مشتقات عَجَم که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

اَعْجَمِیًّا (به فتح الف و سکون عین) به معنای غیر فصیح؛

اَعْجَمِیٌ‌ (به فتح الف و سکون عین) به معنای غیر فصیح؛

الْاَعْجَمِینَ‌ (به فتح الف و سکون عین) به معنای غیر عرب؛

اَعْجَمِیٌ‌ (به فتح الف و سکون عین) به معنای غیر فصیح است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای عَجَم
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَعْجَمِیًّا – اَعْجَمِیٌ‌ (آیه ۴۴ سوره فصلت)
۲.۲ – الْاَعْجَمِینَ‌ (آیه ۱۹۸ سوره شعراء)
۲.۳ – اَعْجَمِیٌ‌ (آیه ۱۰۳ سوره نحل)
۳ – عجم‌ در روایات
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای عَجَم

عَجَم

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۲۹۹-۲۹۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۴۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۱۱۱.

خلاف عرب است.
چنان‌که در مفردات، الصحاح، قاموس المحیط و غیره آمده است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۴۹.

[۵] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۵، ص۱۹۸۰.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۱۱۳۵.

عجمیّ منسوب به عجم است، خواه فصیح باشد یا غیر فصیح.
عُجْمَه به معنی لکنت در زبان و عدم فصاحت است، «عَجُمَ‌ عُجْمَهً: وجد فی لسانه لکنه و عدم فصاحه.»

[۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۸۷.

اَعْجَم به معنای غیر فصیح است، یعنی آن‌که نمی‌تواند مطلوب خویش را بهتر بیان دارد.
راغب اصفهانی می‌گوید: «الْاَعْجَمُ مَن کَانَ فِی لِسَانِهِ عُجْمَهٌ عَرَبِیّاً کَانَ اَوْ غَیْرَ عَرَبِیٍّ.»

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۴۹.

جوهری گفته: «و الْاَعْجَمُ‌ الَّذِی لَا یُفْصِح و لا یبیّن کلامه و لو کان من العرب.»

[۹] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۵، ص۱۹۸۱.

عبارت اقرب الموارد نیز عین همین است.

[۱۰] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۸۸.

جوهری و ابن اثیر گویند: علّت تسمیه حیوان به عجماء عدم تکلم آن است و هر آن‌که قدرت تکلم نداشته باشد، اعجم است.

[۱۱] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۵، ص۱۹۸۰.

[۱۲] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه فی غریب الحدیث والاثر، ج۳، ص۱۸۷.

راغب اصفهانی گفته: نماز ظهر و عصر را «صَلَوهٌ عَجْمَاءُ» گویند که قرائتش آهسته خوانده می‌شود.

[۱۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۴۹.

۲ – کاربردها

به مواردی از عَجَم که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَعْجَمِیًّا – اَعْجَمِیٌ‌ (آیه ۴۴ سوره فصلت)

(وَ لَوْ جَعَلْناهُ قُرْآناً اَعْجَمِیًّا لَقالُوا لَوْ لا فُصِّلَتْ آیاتُهُ ءَ اَعْجَمِیٌ‌ وَ عَرَبِیٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِینَ آمَنُوا هُدیً وَ شِفاءٌ)

[۱۴] فصلت/سوره۴۱، آیه۴۴.

«اگر قرآن را غیر فصیح نازل می‌کردیم، الفاظ و معانیش منظم نمی‌شد، می‌گفتند: چرا آیاتش مفصّل و روشن نشده. آیا می‌شود که: کتاب اعجمی (غیر فصیح) و پیغمبر یا مخاطبین عربی (فصیح) باشد.»

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۶۰۶.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۹۹.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۷۵.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۵.

گفته شد اعجم به معنی غیر فصیح است، خواه عرب باشد یا غیر عرب، بنابراین اعجمی در آیه غیر فصیح است نه لغت غیر عرب.
از «عربیّ» در آیه فصاحت اراده شده است.
راغب اصفهانی گوید: «العربیّ: المفصح»

[۱۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۷.

شیخ طبرسی (رحمهاللّه) اعجمی را در آیه لغت غیر عربی معنا کرده است،

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۷۱.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۴.

ولی ظاهرا غیر فصیح مراد است، چنان‌که در تفسیر المیزان و تفسیر کشّاف بیان شده است.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۶۰۶.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۹۹.

[۲۴] زمخشری، جارالله، الکشّاف، ج۴، ص۲۰۲.

۲.۲ – الْاَعْجَمِینَ‌ (آیه ۱۹۸ سوره شعراء)

(وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلی‌ بَعْضِ‌ الْاَعْجَمِینَ‌. فَقَرَاَهُ عَلَیْهِمْ ما کانُوا بِهِ مُؤْمِنِینَ)

[۲۵] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۹۸ و ۱۹۹.

«اگر قرآن را به بعضی از غیر عرب به لغت آن‌ها نازل می‌کردیم و او بر عرب‌ها می‌خواند ایمان نمی‌آوردند.»

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۵۴.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۲۱.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۶۲.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۲۰.

به عقیده راغب اصفهانی اصل اعجمین، اعجمیّین است، یاء نسبت حذف شده است.

[۳۰] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۴۹.

بیضاوی نیز آن‌ را جمع اعجمی گرفته به حذف یاء نسبت،

[۳۱] بیضاوی، عبدالله بن عمر، تفسیر بیضاوی، ج۴، ص۲۵۳.

ولی ظاهرا آن جمع اعجم است، چنان‌که در الصحاح، اقرب الموارد و تفسیر جلالین آمده است.

[۳۲] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۵، ص۱۹۸۱.

[۳۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۸۸.

[۳۴] سیوطی، جلال‌الدین، تفسیر جلا