پاورپوینت کامل طَوْق (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل طَوْق (مفردات‌قرآن) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل طَوْق (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل طَوْق (مفردات‌قرآن) :

منبع: طَوْق (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: یُطیقُونَهُ (لغات‌قرآن)، طَوْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)، طاقت (مقالات مرتبط).

طَوْق (به فتح طاء و سکون واو) و طاقَه (به فتح طاء و قاف)، از واژگان قرآن کریم، به معنای قدرت است، همچنین آنچه را که به گردن انداخته می‌شود طوق گویند مانند طوق طلا و نقره، که در قرآن درباره انسان‌های بخیل به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای طَوْق و طاقَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – طاقَهَ (آیه ۲۴۹ سوره بقره)
۲.۲ – طاقَهَ (آیه ۲۸۶ سوره بقره)
۲.۳ – یُطِیقُونَهُ‌ (آیه ۱۸۴ سوره بقره)
۲.۴ – سَیُطَوَّقُونَ‌ (آیه ۱۸۰ سوره آل عمران)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای طَوْق و طاقَه

طَوْق، طاقت و طاقه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۲۵۵-۲۵۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۲.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۲۰۹.

هر دو به معنی قدرت است «طاق طوقا و طاقه: قدر»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۳، ص۴۰۴.

هنچنین طوق آن است که در گردن گذاشته شود، خلقتا مثل طوق کبوتر یا صنعتا مثل طوق طلا و نقره.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۳۲.

۲ – کاربردها

به مواردی از طَوْق و طاقَه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – طاقَهَ (آیه ۲۴۹ سوره بقره)

(قالُوا لا طاقَهَ لَنَا الْیَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ)

[۶] بقره/سوره۲، آیه۲۴۹.

«گفتند ما را امروز قدرت مقابله با جالوت و لشکریانش نیست.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۴۵۱.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۸۴.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۹۱.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۱۴۸.

۲.۲ – طاقَهَ (آیه ۲۸۶ سوره بقره)

(رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا اِصْراً کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَهَ لَنا بِهِ)

[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۲۸۶.

(…پروردگارا! تکلیف سنگینى بر ما قرار مده، آن‌چنان که به خاطر گناه و طغیان، بر کسانى که پیش از ما بودند، قرار دادى. پروردگارا! آنچه طاقت تحمّل آن را نداریم، بر ما مقرّر مدار…)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۹.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۸۶.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۴۴۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۲۰.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۳۳۰.

احتمالا مراد از اصر و تکلیف شاق همان است که در اثر نافرمانی به بنی اسرائیل آمد، چنانکه فرموده:

(فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِینَ‌ هادُوا حَرَّمْنا عَلَیْهِمْ طَیِّباتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ)

[۱۷] نساء/سوره۴، آیه۱۶۰.

(به خاطر ظلمى که از یهود صادر شد، و نیز به خاطر بازداشتن فراوان آنها از راه خدا، بخشى از چیزها و خوراکى‌هاى پاکیزه را که براى آنها حلال شده بود، بر آنان حرام کردیم.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۳.

و نظیر قتل نفس در توبه از عبادت گوساله که حضرت موسی فرمود

(فَتُوبُوا اِلی‌ بارِئِکُمْ فَاقْتُلُوا اَنْفُسَکُمْ)

[۱۹] بقره/سوره۲، آیه۵۴.

(…توبه کنید؛ و به سوى آفریننده خود بازگردید؛ و خود را [یکدیگر را] به قتل برسانید…)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸.

و ظاهرا مراد از «ما لا طاقَهَ لَنا بِهِ» عقوبات معاصی است که بر گذشتگان رسید، چنانکه در جوامع الجامع فرموده‌ یعنی گفتند: خدایا تکلیف شاقّ بر ما نفرما چنانکه بر گذشتگان فرموده‌ای و نیز عقوباتی را که قدرت آنها را نداریم بر ما تحمیل نکن،

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، جوامع الجامع، ج۱، ص۲۶۱.

وگرنه در صدر آیه فرموده‌ «لا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً اِلَّا وُسْعَها.»
در بعضی از تفاسیر شیعه و سنّی از قبیل جوامع الجامع و الکشّاف در تفسیر این آیه نقل شده که در شریعت پیشینیان اگر به بدن یا لباس کسی نجاستی می‌رسید لازم بود آن محل را قطع کنند.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، جوامع الجامع، ج۱، ص۲۶۱.

[۲۳] زمخشری، الکشّاف، ج۱، ص۳۳۳.

در وسائل الشیعه از امام صادق (علیه‌السّلام) نقل شده: «قَالَ کَانَ بَنُو اِسْرَائِیلَ اِذَا اَصَابَ اَحَدَهُمْ قَطْرَهٌ مِنَ الْبَوْلِ قَرَضُوا لُحُومَهُمْ بِالْمَقَارِیضِ وَ قَدْ وَسَّعَ اللَّهُ عَلَیْکُمْ بِاَوْسَعِ مَا بَیْنَ السَّمَاءِ وَ الْاَرْضِ وَ جَعَلَ لَکُمُ الْمَاءَ طَهُوراً فَانْظُرُوا کَیْفَ تَکُونُونَ.»

[۲۴] شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱، ص۱۰۰.

این سخن در ضمن حدیثی در تفسیر برهان