پاورپوینت کامل ضِعْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ضِعْف (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ضِعْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ضِعْف (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل ضِعْف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: ضِعْف (لغات‌قرآن).

ضِعْف (به کسر ضاد) از واژگان نهج البلاغه در اصل به معنای زیادت نامعین است یک برابر دو برابر و بیشتر.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:
مُضَاعَف (به ضم میم و فتح ضاد) به معنای بیشتر.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره پاداش بندگان مطیع و… از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ضِعْف
۲ – کاربردها
۲.۱ – مُضاعَفَهَ – خطبه ۱۹۲ (پاداش بندگان)
۲.۲ – أَضْعافاً – خطبه ۱۶۶ (خبری از آینده)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ضِعْف

ضِعْف

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۶۲.

در اصل به معنای زیادت نامعین آمده است یک برابر دو برابر و بیشتر.

[۲] طریحی نجفی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۸۶.

[۳] فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۱، ص۲۸۲.

مُضَاعَف به معنای بیشتر آمده است. جمع ضعف اضعاف است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – مُضاعَفَهَ – خطبه ۱۹۲ (پاداش بندگان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) دریاره پاداش بندگان مطیع فرموده است:
«وَ جَعَلَ جَزاءَهُمْ عَلَیْهِ مُضاعَفَهَ الثَّوابِ تَفَضُّلاً مِنْهُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۲۷، خطبه ۱۹۲.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ص۲۲۴، خطبه ۲۱۱.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۵.

«در برابر، پاداش آنان را حقّى بر خود به طور تفضل چن