پاورپوینت کامل صلح و جنگ (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل صلح و جنگ (فقه سیاسی) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل صلح و جنگ (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل صلح و جنگ (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل صلح و جنگ (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: صلح (مقالات مرتبط).

صلح در فطرت انسان حالتی طبیعی و مطلوب است که با اخلاق نیک و تعادل روحی پیوند دارد.
جنگ حالتی عارضی و ناشی از افراط در غرایز انسانی است و برخلاف طبیعت سالم بشر پدید می‌آید.
در فقه سیاسی اسلام، صلح و جنگ از مباحث بنیادی روابط بین‌الملل به‌ شمار می‌رود.
فقها درباره اصالت صلح یا جنگ دیدگاه‌های گوناگونی دارند؛ بیشتر آنان صلح را اصل و جنگ را استثنا دانسته‌اند.
جهاد در اسلام وسیله‌ای دفاعی و تابع ضرورت است، نه هدفی ذاتی یا دائمی.
عقد صلح در فقه اسلامی قراردادی مستقل است که برای رفع نزاع تشریع شده و حتی بدون وجود خصومت نیز مشروع است.
صلح در اسلام مبنای مشروع و فراگیر برای تنظیم روابط بین‌الملل و معاهدات با دولت‌های غیرمسلمان به‌ شمار می‌آید.

فهرست مندرجات

۱ – ماهیت فطری صلح و جنگ
۱.۱ – صلح؛ مقتضای فطرت انسان
۱.۲ – جنگ؛ برخاسته از انحراف غریزی
۱.۳ – تأیید تاریخی و عقلانی اصالت صلح
۱.۴ – دیدگاه‌های نادرست درباره اجتناب‌ناپذیری جنگ
۲ – جایگاه صلح و جنگ در فقه سیاسی
۳ – نظریه‌های اصلی درباره صلح و جنگ در اسلام
۳.۱ – نظریه اصالت جنگ
۳.۲ – نظریه استحبابی بودن جهاد
۳.۳ – نظریه ابزار بودن جنگ
۳.۴ – نظریه نسخ جهاد
۳.۵ – نظریه سه‌ مرحله‌ای
۴ – دیدگاه‌های فقها درباره ماهیت عقد صلح
۵ – پیامد فقهی در روابط بین‌الملل
۶ – دیدگاه علامه نائینی درباره استقلال عقد صلح
۷ – تعریف فقهی صلح
۸ – گستره مشروعیت عقد صلح
۹ – مستندات قرآنی و روایی
۱۰ – نتیجه و کاربرد بین‌المللی صلح
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – ماهیت فطری صلح و جنگ

ماهیت فطری صلح و جنگ را در چندین مبحث بیان کرده که در زیر به آن پرداخته می‌شود:

۱.۱ – صلح؛ مقتضای فطرت انسان

مقتضاى فطرت و طبیعت انسان در مناسبات و روابطى که در میادین مختلف زندگى اجتماعى و سیاسى با همنوعان خود پیدا مى‌کند، با قطع نظر از علل و عوامل خارجى، حالت همزیستى و صلح است.
این حالت فطرى و طبیعى با سجایاى نیک، خصایص عالیه، ملکات اکتسابى و پسندیده انسانى نیز پیوندى بس عمیق و غیرقابل تفکیک دارد.
اصولا باید آن را از مظاهر معنوى حیات و وحدت روحى انسان‌ها به شمار آورد.

۱.۲ – جنگ؛ برخاسته از انحراف غریزی

گرچه حالت ستیزه‌گرى و جنگ نیز در میان انسان‌ها از یک سلسله احساسات سرکش درونى، سرچشمه مى‌گیرد، غریزه حب ذات و غرائز ناشى از آن در زمینه‌سازى جنگ و تولید حالت ستیزه‌گرى نقش اساسى را ایفا مى‌کند.
ولى نباید از این نکته غفلت داشت که ارتباط عارضه جنگ با غرائز انسانى، تنها در صورت افراط در بهره‌بردارى از غرائز درونى قابل‌ قبول است.

۱.۳ – تأیید تاریخی و عقلانی اصالت صلح

اگر ما به نظر دقیق، عوامل درونى و علل روانى پدیده جنگ را در انسان جست‌و جو کنیم.
باید انگشت روى حالت روانى عارضى و به اصطلاح غرائز ثانوى که نامش از افراط و تفریط در بهره‌بردارى از غرائز اولیه است، بگذاریم و حالات انحرافى درونى را عامل اصلى آن بدانیم.
از طرف دیگر پیوند فطرى، طبیعى و اخلاقى مسئله همزیستى و صلح با انسان از نظر واقعیت‌هاى عینى و حقائق تاریخى نیز مورد تأیید بوده است.
اصول، قواعد عقل، فکر و دانش نیز این پیوند معنوى را بیش از پیش محکم‌تر ساخته است.

[۱] عمید زنجانی، عباس‌علی، اسلام و حقوق ملل، ص۸۶.

۱.۴ – دیدگاه‌های نادرست درباره اجتناب‌ناپذیری جنگ

گرچه برخى از نظریه‌پردازها، جنگ را در زندگى بشر اجتناب‌ناپذیر مى‌دانند، ولى دلائلى که در این زمینه ارائه مى‌دهند، نشان‌دهنده انحرافاتى است که در انتخاب شیوه‌هاى زندگى، دامنگیر ملت‌ها و یا سران آن‌ها مى‌شود.

۲ – جایگاه صلح و جنگ در فقه سیاسی

مسئله صلح و جنگ همان‌طورى‌ که اولین و مهم‌ترین مسئله حقوق بین‌الملل موضوعه است، در اسلام نیز زیربناى اصلى فقه سیاسى خارجى و بنیان حقوق بین‌الملل تلقى مى‌شود.
اما این‌که کدام اصل و کدام امر عارضى و استثنایى است، در میان فقها اختلاف نظر دیده مى‌شود.
فقها اغلب در مسائل بسیار مهم، نخست به تأسیس اصل و قاعده مى‌پردازند، به نحوى که اگر حالت استثنایى از آن قاعده وجود داشته باشد، الزاما باید با دلیل ثابت شود و در غیر این صورت قاعده بر موارد مشکوک حاکم خواهد بود.
براى مثال در مسئولیت‌ها اصل را بر برائت و در اعمال دیگران اصل را بر صحت، اصل اولى را در حکم اشیا بر اباحه گذارده‌اند و از این‌رو اثبات هر نوع مسئولیت، یا فساد در اعمال دیگران و حرمت اشیا، منوط به دلیل و نیازمند به اثبات شرعى مى‌دانند.

۳ – نظریه‌های اصلی درباره صلح و جنگ در اسلام

در مسئله صلح و جنگ نیز سه نظریه به عنوان تأسیس اصل و قاعده دیده مى‌شود.

۳.۱ – نظریه اصالت جنگ

نظریه برخى از مستشرقان

[۲] گلدتسهیر، ایگناتس، العقیده و الشریعه، ص۲۷.

و حقوق‌دانانى که در زمینه نظریه حقوق بین‌الملل اسلام به بررسى پرداخته‌اند، مبنى بر این‌که جهاد رابطه اصلى دارالسلام را با جهان خارج مشخص مى‌کند.
اسلام از آن‌جا که نتوانست خوى جنگجویى اعراب را زایل کند از این وسیله براى سرکوب غیرمسلمانان استفاده کرده است.
اگر اسلام از صلح سخن به میان آورده صرفا براى رهیابى به هدف نهایى است که توسعه اسلام در جهان است؛ و این در شرایطى است که جهاد کارساز نباشد.
روابط بین‌الملل و دیپلماسی در جهان اسلام پدیده‌اى به طور کامل بیگانه و نا آشنا است.

[۳] سودمندی، عبدالمجید، جنگ، صلح در اسلام، ص۸۲.

مستند این نظریه، آیات جهاد در قرآن است که جهاد را به عنوان یک فریضه بر همه مسلمانان واجب شمرده و کسانى را که از جهاد روى برمى‌گردانند مورد نکوهش شدید قرار داده است.
با برداشتى سطحى تصور شده است که تمامى آیات جهاد مربوط به جهاد ابتدایی و معناى جهاد ابتدایى هم شعله‌ور نگاهداشتن جنگ به طور مستمر بین جهان اسلام و جهان کفر است.

۳.۲ – نظریه استحبابی بودن جهاد

نظریه استحبابى بودن جهاد و نفى وجوب آن در اسلام که از بعضى از تابعین مانند سفیان ثوری، عبدالله بن شیرمه و عطاء بن أبی‌ریاح نقل‌شده که گفته‌اند:
جهاد امرى اختیارى، استحبابى است و واجب نیست، اوامر قرآنى به صورت ندبى و استحبابى است.
تنها در موارد ضرورت براى دفع تهاجم دشمنان واجب مى‌شود، آن گونه که از ظاهر آیه

(فَإِن قَاتَلُوکُمْ فَاقْتُلُوهُمْ)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۱۹۱.

(وَ قَاتِلُواْ الْمُشْرِکِینَ کَآفَّهً کَمَا یُقَاتِلُونَکُمْ کَآفَّهً)

[۵] توبه/سوره۹، آیه۳۶.

استفاده مى‌شود.

[۶] زحیلی دمشقی، وهبه بن مصطفى، آثار الحرب فى الاسلام، ص۸۷.

این نظریه مخالف با اجماع فقهاى اسلام است، زیرا وجوب جهاد امرى مسلم و از نظر اسلام غیر قابل تردید است.
در ظاهر نظر این عده از تابعین آن بوده که مشروعیت جهاد منوط به دلائل و مجوزهاى خاصى است که از آن جمله دفاع را ذکر کرده‌اند.

۳.۳ – نظریه ابزار بودن جنگ

جنگ (جهاد) وسیله است نه هدف، زیرا هدف از جهاد هدایت است و جنگ با کفار و کشتار آن‌ها مقصود اصلى نیست.
به همین دلیل است که اگر هدایت بدون جهاد امکان‌پذیر باشد، چنین راه‌هاى مقدم بر جهاد خواهد بود.
در جهاد به حداقل و مقدار مورد لزوم اکتفا مى‌شود و در حقیقت ضرورتى است که در مواقع خاص به میزان ضرورت، اجتناب‌ناپذیر مى‌شود.
مستند این نظریه روایاتى است که از خوى جنگجویى نهى مى‌کند و مسلمانان را به عافیت‌طلبى دعوت مى‌کند، از این قبیل است روایتى که ابو هریره نقل مى‌کند:
«ایها الناس لاتمنوا لقا الله و وسلوا اللّه العافیه»

[۷] بخاری، محمد بن اسماعیل، صحیح بخارى، ج۴، ص۶۳.

(مردم! آرزوى مرگ نکنید و از خداوند عافیت و سلامتى طلب کنید.)
این نظریه که به فقهاى شافعیه نسبت داده‌ شده است.

[۸] خطیب شربینی، محمد بن احمد، مغنى المحتاج، ج۴، ص۲۱۰.

گرچه در توجیه انگیزه جهاد قابل مناقشه است، زیرا اهداف جهاد هدایت نیست، چون جهاد به دلیل خشونت، نوعى اکراه در بر دارد که