پاورپوینت کامل عقد صلح (حقوق خصوصی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عقد صلح (حقوق خصوصی) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عقد صلح (حقوق خصوصی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عقد صلح (حقوق خصوصی) :

مقالات مرتبط: صلح (فقه).

عقد صلح از اصطلاحات علم حقوق بوده و به معنای عهد بستن بر سازش و توافق است. عقد صلح در اصطلاح به معنای تراضی و تسالم بر امری است، خواه تملیک عین و یا تملیک منفعت و یا اسقاط دین و یا اسقاط حق و یا غیر آن باشد. این عقد، دو طرف دارد که عبارتند از: مُصالح و متصالح.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – شرایط
۲.۱ – اهلیت طرفین
۲.۲ – مشروعیت و منفعت عقلائی داشتن مورد صلح
۲.۳ – موضوع صلح
۲.۴ – قصد و رضا
۳ – اقسام
۳.۱ – صلح بر دعوی
۳.۲ – صلح بدوی
۴ – احکام و آثار
۴.۱ – لازم بودن
۴.۲ – قلمرو
۴.۳ – بطلان صلح دعوی مبتنی بر معامله باطل
۴.۴ – دارای عوض بودن
۴.۵ – شفعه
۵ – فسخ
۵.۱ – فسخ به خیار
۵.۲ – فسخ به اقاله
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – تعریف

عقد در لغت به معنای گره بستن، استوار کردن پیمان، عهد بستن، پیمان ازدواج بستن و توافق دو یا چند تن برای ایجاد یا انتفاء حقی است.
صلح در لغت به معنای سازش کردن، آشتی کردن، توافق کردن، پیمانی که بر حسب آن دعوایی را حل و فصل کردن و پیمان تسلیم است.

[۱] معین، محمد، فرهنگ فارسی، ص۲۱۶۰ و ۲۳۲۳، تهران، انتشارات امیر کبیر، ۱۳۷۶، چاپ ۱۱، جلد دوم.

عقد صلح در اصطلاح به معنای تراضی و تسالم بر امری است، خواه تملیک عین و یا تملیک منفعت و یا اسقاط دین و یا اسقاط حق و یا غیر آن باشد.
بنابر ماده ۷۵۲ قانون مدنی: «صلح ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود.» از واژه صلح در قانون مدنی و مواد مربوطه این‌طور استناد می‌شود: در مواردی که میان دو یا چند نفر، اختلاف یا اختلافاتی موجود باشد و یا امکان دارد که در آینده اختلافاتی بروز کند، که طرفین می‌توانند از طریق آشتی و گذشت متقابل اختلافات خود را حل نمایند. پس در مفهوم عقد صلح نوعی گذشت و مسامحه در اصل دعوا و رسیدن به نقطه مشترکی به چشم می‌خورد.

[۲] نوین، پروز و خواجه پیری، عباس، حقوق مدنی ۶، ص۲۳۷، تهران، انتشارات کتابخانه گنج دانش، ۱۳۸۲، چاپ دوم.

عقد صلح دو طرف دارد: یکی مُصالح و دیگری متصالح، کسی که مالی را به عنوان عقد صلح به دیگری می‌دهد اصطلاحا مصالح و طرف دیگر که این انشاء را قبول می‌کند، متصالح گفته می‌شود.
از جهت تاریخی، صلح در ابتدا وسیله‌ای برای حل اختلاف و رفع نزاع موجود، مورد استفاده قرار می‌گرفته و تدریجا از عقد صلح برای انجام مبادلات و نقل و انتقال اموال استفاده گردیده است. به همین دلیل ماده ۷۵۲ قانون مدنی می‌گوید: «صلح ممکن است یا در مورد رفع تنازع موجود و یا جلوگیری از تنازع احتمالی در مورد معامله و غیر آن واقع شود.»

[۳] شهیدی، مهدی، حقوق مدنی ۶، ص۱۲۶، تهران، انتشارات مجد، ۱۳۸۴، چاپ سوم.

۲ – شرایط

برای این که عقد صلح صحیح باشد، باید دارای شرایطی باشد. این شرایط عبارتند از:

۲.۱ – اهلیت طرفین

بنابر ماده ۷۵۳ قانون مدنی «طرفین صلح باید دارای اهلیت باشند.» بنابراین صلح مجنون و صغیر غیرممیز، باطل است و صلح سفیه و صغیر ممیز، غیرنافذ است و با تنفیذ سرپرست ایشان نافذ و معتبر است.

۲.۲ – مشروعیت و منفعت عقلائی داشتن مورد صلح

بنابراین صلح نسبت به مالی که مالیت ندارد یا منفعت عقلائی و مشروع ندارد، باطل است.

۲.۳ – موضوع صلح

جهت عقد صلح که درهنگام عقد مورد تصریح قرار می‌گیرد، حتما باید مشروع باشد و الا عقد صلح صحیح نیست.

۲.۴ – قصد و رضا

طرفین عقد صلح باید دارای قصد انشاء باشند. فقدان قصد در هر یک از دو طرف باعث بطلان عقد خواهد بود و فقدان رضا بنابر ماده ۷۶۳ قانون مدنی که می‌گوید: «صلح به اکراه، نافذ نیست.» سبب عدم نفوذ معامله می‌باشد.

[۴] شهیدی، مهدی، حقوق مدنی ۶، ۱۳۸۴، ص۱۲۶.

۳ – اقسام

صلح بر دو قسم است: صلح بر دعوی و صلح بَدَوی:

۳.۱ – صلح بر دعوی

صلح ممکن است در مورد رفع تنازع موجود واقع شود، مانند این که کسی پس از اقامه دعوا مالکیت، نسبت به زمینی بر دیگری، دعوا را با او صلح می‌کند و مبلغی به عنوان مال‌الصلح دریافت می‌کند و ممکن است برای جلوگیری از تنازع احتمالی منعقد گردد، مانند این که کسی ملکی را از دیگری می‌خرد و کلیه حقوق فرضیه و احتمالیه خود را از هر جهت نسبت به مورد معامله با بایع به یک سیر نبات صلح می‌کند. فرقی نمی‌کند که منشاء تنازع معامله باشد یا غیر آن مانند اختلاف راجع‌به شرکت در اموال یا ارث، چنان‌که یکی از ورثه با ورثه دیگر در نصیب خود از ترکه مورث، اختلاف داشته باشد و آن را در مقابل مقدار معینی صلح کند.

۳.۲ – صلح بدوی

صلح بدوی، معامله‌ی مستقلی است که مبتنی بر تسالم می‌باشد و در ردیف بیع، هبه و اجاره یکی از عقود معینه است. به‌خاطر همین ماده ۷۵۸ قانون مدنی می‌گوید: «صلح در مقام معاملات، هرچ