پاورپوینت کامل شیخ طوسی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شیخ طوسی (مقاله‌دوم) دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شیخ طوسی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شیخ طوسی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل شیخ طوسی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: شیخ طوسی (مقالات مرتبط).

شیخ طوسی (۳۸۵ ـ ۴۶۰ هـ.ق) عالم بزرگ امامیه در قرن پنجم هجری، فقیه، اصولی، متکلم و ادیب بود.
او در سال ۴۰۸ (هجری قمری) به بغداد مهاجرت کرد و از محضر شیخ مفید و سید مرتضی بهره‌مند شد.
پس از درگذشت سید مرتضی، مرجعیت شیعه به او رسید.
در سال ۴۴۹ (هجری قمری)، در پی حمله طغرل‌بیگ سلجوقی به کرخ، خانه او مورد تهاجم قرار گرفت و کتاب‌هایش به آتش کشیده شد.
ایشان در سال ۴۴۷ (هجری قمری) به نجف هجرت کرد و حوزه علمیه نجف را بنیان نهاد.
او شاگردان بسیاری تربیت کرد و آثار ارزشمندی در زمینه‌های مختلف از جمله فقه، اصول، تفسیر، رجال و کلام به جا گذاشت.
از جمله آثار وی می‌توان به تهذیب الاحکام، الاستبصار، الامالی، رجال، فهرست، التبیان فی تفسیر القرآن، النهایه، المبسوط، الخلاف، العده فی الاصول و مصباح المتهجد اشاره کرد.
ایشان در سال ۴۶۰ (هجری قمری) در نجف درگذشت و در خانه‌اش به خاک سپرده شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی شیخ طوسی
۲ – جایگاه علمی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – آثار
۶ – وفات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معرفی شیخ طوسی

ابوجعفر محمد بن حسن بن علی طوسی

[۱] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۰۷.

[۲] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۵.

[۳] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۱۵۱.

[۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۳۴.

[۵] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۹۷.

[۶] ابن داوود حلی، حسن بن علی، کتاب الرجال، ص۱۶۹.

[۷] قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ج۷، ص۱۸.

[۸] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۶.

[۹] مجلسی، محمدباقر، الوجیزه، ص۱۵۶.

[۱۰] حلبی، عبدالعزیز، جواهر الفقه، ص۲۴۴.

[۱۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۱۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۲۸۶.

[۱۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۲.

[۱۴] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

[۱۵] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

معروف به شیخ الطایفه و شیخ طوسی عالم بزرگ امامیه در قرن پنجم (هجری قمری) و دانشمندی جلیل القدر، ثقه، عالم به اخبار، رجال، فقه، اصول، کلام و ادب بود.

[۱۶] علامه حلی، حسن بن یوسف، خلاصه الاقوال، ص۲۴۹.

[۱۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

[۱۸] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

[۱۹] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۲.

[۲۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۲۱] مجلسی، محمدباقر، الوجیزه، ص۱۵۶.

[۲۲] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۶.

[۲۳] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۵.

[۲۴] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۰۹.

او در ماه رمضان سال ۳۸۵ (هجری قمری) در طوس به دنیا آمد و تا ۲۳ سالگی در همان‌جا به تحصیل علم و دانش پرداخت.

[۲۵] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۰۷.

[۲۶] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۵.

[۲۷] ابن داوود حلی، حسن بن علی، کتاب الرجال، ص۱۶۹.

[۲۸] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۶.

[۲۹] حلبی، عبدالعزیز، جواهر الفقه، ص۲۴۴.

[۳۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۳۱] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

[۳۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۲.

[۳۳] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

در سال ۴۰۸ به عراق سفر کرده و در بغداد ساکن شد.

[۳۴] علامه حلی، حسن بن یوسف، خلاصه الاقوال، ص۲۴۹.

[۳۵] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

[۳۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۳۷] ابن داوود حلی، حسن بن علی، کتاب الرجال، ص۱۶۹.

[۳۸] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۵.

[۳۹] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۰۷.

[۴۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

[۴۱] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۷.

در سال ۴۴۹ (هجری قمری) با حمله طغرل‌بیگ سلجوقی به کرخ و اوج گرفتن منازعات شیعه و سنی، خانه شیخ طوسی مورد تهاجم قرار گرفت و چون او را نیافتند، خانه‌اش را غارت کرده، کرسی درس کلام، کتاب‌ها و سه پرچم سفید رنگی را که به رسم آن زمان هنگام زیارت حرم امیرالمؤمنین با خود حمل می‌کردند، به آتش کشیدند.

[۴۲] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۱۶.

[۴۳] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۰۹.

[۴۴] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۷.

[۴۵] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۴۶] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

ابن حجر آتش زده شدن کتاب‌های شیخ را در چند مرحله در مقابل مسجد نصر و در ملأ عام دانسته است.
شیخ بر اثر این واقعه و برای حفظ جان خود،

[۴۷] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۳۵.

و به قول برخی مدت‌ها قبل از این واقعه، در سال ۴۴۷ (هجری قمری) به نجف هجرت کرد.

[۴۸] دوانی، علی، هزاره شیخ طوسی، ص۶۳.

[۴۹] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۵۰] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۲.

[۵۱] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

۲ – جایگاه علمی

محمد بن حسن را پایه‌گذار حوزه علمیه نجف و از پیشوایان اجتهاد در فقه و اصول دانسته‌اند؛ به طوری که تا قرن‌ها پس از او بر خلاف آرای وی فتوا داده نمی‌شد.

[۵۲] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۳، ص۱۰۵.

برخی را اعتقاد بر این است که هنگام ورود به بغداد شافعی مذهب بود؛ اما در ملازمت شیخ مفید و تحت تأثیر او به شیعه گرایید.

[۵۳] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۴، ص۱۲۶.

[۵۴] سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۹۳.

[۵۵] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۴۹۱.

[۵۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

۳ – اساتید

ابوجعفر در بغداد از علم و دانش شیخ مفید (م ۴۱۳ هـ.ق) بهره‌مند گشت.

[۵۷] ابن فهد حلی، احمد بن محمد، المهذب البارع، ج۲، ص۲.

[۵۸] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۱۳۵.

[۵۹] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۹۵.

[۶۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

[۶۱] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۷.

وی در بغداد به تحصیل و تدریس علم اشتغال داشت.
به گفته خودش همه تألیفات شیخ مفید را به طریق قرائت و سماع به طور مکرر شنید.

[۶۲] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۱۵۹-۱۶۰.

پس از درگذشت شیخ مفید در مجلس درس سید مرتضی (م ۴۳۶ هـ.ق) شرکت کرد و در مدرسه علمیه او درس خواند.

[۶۳] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۷.

او در این مدرسه ماهی دوازده دینار به عنوان مقرری دریافت می‌کرد.

[۶۴] ابن فهد حلی، احمد بن محمد، المهذب البارع، ج۱، ص۲۳.

[۶۵] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۷.

به جز شیخ مفید و سید مرتضی از استادانی چون ابن غضایری،

[۶۶] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۸، ص۲۷۷.

[۶۷] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۱۷.

ابن صلت اهوازی (م پس از ۴۰۸ هـ.ق) حسن بن اشناس،

[۶۸] حسینی تفرشی، سید مصطفی، نقد الرجال، ص۱۷۲.

سید ابوالفتح هلال بن محمد حفار (م ۴۱۴ هـ.ق)،

[۶۹] طوسی، محمد بن حسن، النهایه، ج۰، ص۳۴.

ابوالحسن محمد بن احمد بن شاذان، محمد بن صدقه عنبری،

[۷۰] بحرانی، سید هاشم، مدینه المعاجز، ج۱، ص۴۵.

[۷۱] بحرانی، سید هاشم، مدینه المعاجز، ج۳، ص۱۷۳.

احمد بن عبدون (م ۴۲۳ هـ.ق)

[۷۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۴، ص۳۴۸.

و بسیاری دیگر بهره برد که تا ۳۷ استاد برای او برشمرده‌اند.

[۷۳] نوری، حسین بن محمدتقی، مستدرک الوسایل، ج۳، ص۵۰۹.

۴ – شاگردان

شیخ طوسی پس از وفات سید مرتضی مرجعیت شیعه بر دوشش قرار گرفت و خانه وی محل مراجعه افراد برای حل مسائل و استفاده از علم و دانش او شد.

[۷۴] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۵.

به گفته برخی، شاگردان شیخ افزون بر سیصد دانشمند مجتهد بود.

[۷۵] دوانی، علی، هزاره شیخ طوسی، ص۲۳.

شاگردان بسیاری نیز داشته است از جمله: پسرش ابوعلی طوسی که از علما بود.

[۷۶] حلی، یحیی بن احمد، الجامع للشرایع، ص۶۰۶.

ابوالخیز برکه بن محمد اسدی، محیی‌الدین حسین بن مظفر حمدانی، حسن بن عبداللّه لعزیز جیهانی،

[۷۷] منتخب‌الدین رازی، علی بن عبدالله، فهرست منتجب‌الدین، ص۴۷.

اسحاق بن محمد بابویه قمی و برادرش اسماعیل (نوه‌های شیخ صدوق)، ابوالقاسم عبیداللّه بن بابویه، شمس‌الدین حسن بن بابویه (برادرزاده‌های شیخ صدوق)، شهر آشوب مازندرانی (جد ابن شهرآشوب).

[۷۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، زندگی نامه و آثار شیخ طوسی، ص۷۳ ـ ۷۷.

۵ – آثار

محمد آثار بسیاری در موضوعات گوناگون رجال، تراجم، تفسیر، فقه، اصول، کلام، تاریخ و غیره از او به جای مانده که به صورت پراکنده در منابع آمده است.

[۷۹] نجاشی، احمد بن علی، رجال نجاشی، ج۱، ص۴۰۳.

[۸۰] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۲۴۰.

[۸۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۰، ص۴۹۰.

[۸۲] کشی، محمد بن عمر، رجال کشی، ص۱۰۶.

[۸۳] ابن طاووس، علی بن موسی، فلاح السائل، ص۷.

[۸۴] ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۱۱۴.

[۸۵] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۰۸.

• تهذیب الاحکام که شرح کتاب مقنعه مفید و از کتب اربعه شیعه است؛

[۸۶] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۲۲.

[۸۷] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۵.

[۸۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۷۲.

[۸۹] سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیه، ج۲، ص۱۲۴۸.

[۹۰] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۰۲.

• الاستبصار فیما اختلف من الاخبار از کتب اربعه شیعه است؛

[۹۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۸۴.

[۹۲] بغدادی، اسماعیل