پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شِعْر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: شِعْر (مفردات‌قرآن)، شِعر (لغات‌قرآن).

شِعْر (به کسر شین) از واژگان نهج البلاغه به معنای دانستن، زیرکی است.
«شعور» اول علم است.
«شعار» علامت در جنگ و سفر.
«اشعار» اعلام کردن و شعار قرار دادن.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره تقوا، خوارج، وصف خدا و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شِعْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – أَشْعَرَ – خطبه ۱۳۲ (درباره تقوا)
۲.۲ – اسْتَشْعِرُوا – خطبه ۲۶ (درباره استقامت)
۲.۳ – الْمَشَاعِرَ – خطبه ۱۸۶ (وصف حق تعالی)
۲.۴ – بِمُشاعَرَه – خطبه ۱۸۵ (وصف حق تعالی)
۲.۵ – شِعَاراً – حکمت ۹۹ (درباره دعا)
۲.۶ – شِعَاراً – خطبه ۱۹۸ (درباره طاعت خدا)
۲.۷ – شِعارُهَا – خطبه ۸۸ (درباره پیامبر)
۲.۸ – الشِّعَارُ – خطبه ۱۵۴ (درباره اهل بیت)
۲.۹ – الشِّعَارِ – خطبه ۱۲۷ (درباره خوارج)
۲.۱۰ – الشَّعِیرِ – خطبه ۱۶۰ (در وصف حضرت داود)
۲.۱۱ – شَعیرَه – خطبه ۲۲۳ (در وصف خویش)
۲.۱۲ – مَشَاعِرَهُ – خطبه ۱۹۲ (درباره مناسک حجّ)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شِعْر

شِعْر: دانستن،

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۰۰.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۵۱۹.

زیرکی: «شعر شعرا: علم به شعر لکذا: فطن به».

[۳] زاوی، طاهر احمد، ترتیب القاموس، ج۲، ص.۵۹

در نزد اهل عربیّت آن کلامی است که وزن و قافیه داشته باشد.
«شعور» اول علم است از راه هشاعر به قولی شعور ادراک دقیق است که از شعر به معنی موی گرفته شده است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۲۶۲.

«شعار» علامت در جنگ و سفر.
«اشعار» اعلام کردن و شعار قرار دادن.
«استشعار»: در باطن قرار دادن و ملازم کردن.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – أَشْعَرَ – خطبه ۱۳۲ (درباره تقوا)

امام علی (علیه‌السلام) در جائی فرموده:
«فَمَنْ أَشْعَرَ التَّقْوَى قَلْبَهُ بَرَّزَ مَهَلُهُ، وَ فَازَ عَمَلُهُ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۹۵، خطبه ۱۳۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۱، خطبه ۱۲۸.

[۷] صالح، نهج البلاغه، ص۱۹۰، خطبه۱۳۲.

یعنی «هر کس تقوی را ملازم قلب خویش قرار دهد، آشکار می‌شود تقدم او در خیر، و سعادت زا می‌شود عملش».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۸۵.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۷۶.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۷۸.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۵، ص۴۴۳.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۰۱.

[۱۳] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۷۱.

)

اشعار در اینجا ملاصق و ملازم کردن است چنانکه در لغت آمده است.

۲.۲ – اسْتَشْعِرُوا – خطبه ۲۶ (درباره استقامت)

استشعار: در باطن قرار دادن، ملازم کردن و شعار کردن:
«اسْتَشْعِرُوا الصَّبْرَ فَإِنَّهُ أَدْعَی إِلَی النَّصْرِ»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۶، خطبه ۲۶.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۶۳، خطبه ۲۶.

[۱۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۶۸، خطبه ۲۶.

«استقامت را شعار خود سازید که آن داعی پیروزی است».

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۵.

[۱۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۰.

(شرح‌های خطبه:

[۱۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۳.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۲، ص۱۲۹.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۷۶.

[۲۲] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۱.

)

«مشاعر» جمع مشعر و آن به معنی شعور و محلّ شعور است.

۲.۳ – الْمَشَاعِرَ – خطبه ۱۸۶ (وصف حق تعالی)

حضزت (علیه‌السلام) در وصف حق تعالی فرموده:
«بِتَشْعِیرِهِ الْمَشَاعِرَ عُرِفَ أَنْ لاَ مَشْعَرَ لَهُ»؛

[۲۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۲۴، خطبه ۱۸۶.

[۲۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۴۳، خطبه ۱۸۱.

[۲۵] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۷۳، خطبه ۱۸۶.

یعنی «با به وجود آوردن حواسّ معلوم شد که خدا را حاسّه مخلوقات نیست».

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۲۳.

[۲۷] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۶۵.

(شرح‌های خطبه:

[۲۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۷۷.

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۷، ص۱۹۶.

[۳۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۶۷.

[۳۱] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۷۲.

)

این نظیر آنست که بگوئیم: خدا فاعل است و منفعل نیست.

۲.۴ – بِمُشاعَرَه – خطبه ۱۸۵ (وصف حق تعالی)

امام (علیه‌السلام) باز در وصف حق تعالی فرموده:
«تَتَلَقَّاهُ الاَْذْهَانُ لاَ بِمُشاعَرَه»؛

[۳۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۱۸، خطبه ۱۸۵.

[۳۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۳۸، خطبه ۱۸۰.

[۳۴] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۶۹، خطبه ۱۸۵.

مشاعره: دیدن و یا احساس چیزی است با حواس، یعنی «اذهان خدا را اخذ می‌کند و می‌شناسد ولی نه شناختن با حواس بلکه شناخت او شناخت عقلی است».

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۱۸.

[۳۶] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۲۴.

(شرح‌های خطبه:

[۳۷] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۲۹.

[۳۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۷، ص۱۴۷.

[۳۹] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۱۳.

[۴۰] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۴۸.

)

۲.۵ – شِعَاراً – حکمت ۹۹ (درباره دعا)

«شعار» هشت بار به معانی مختلف در «نهج» آمده است آنجا که حضرت (علیه‌السلام) فرموده:
«یَا نَوْفُ، طُوبَى لِلزَّاهِدِینَ … اتَّخَذُوا … الْقُرْآنَ شِعَاراً، وَ الدُّعَاءَ دِثَاراً»؛

[۴۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۹۳، حکمت ۹۹.

[۴۲] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۷۳، حکمت ۱۰۴.

[۴۳] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۸۶، حکمت ۱۰۴.

شعار لباس زیرین و دثار لباس روئین است یعنی «خوشا به حال زاهدان که قرآن را سرّی می‌خوانند برای پند گرفتن و دعا را بلند می‌کنند برای اظهار ذلّت نسبت به خداوند».

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۵۷.

[۴۵] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۹۷.

(شرح‌های خطبه:

[۴۶] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۹۷.

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۵، ص۶۱۵.

[۴۸] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۱۵۶.

[۴۹] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۲۶۵.

)

۲.۶ – شِعَاراً – خطبه ۱۹۸ (درباره طاعت خدا)

همچنین است آنجا که فرموده:
«فَاجْعَلُوا طَاعَهَ اللهِ شِعَاراً دُونَ دِثَارِکُمْ، وَ دَخِیلاً دُونَ شِعَارِکُمْ، وَ لَطِیفاً بَیْنَ أَضْلاَعِکُمْ، وَ أَمِیراً فَوْقَ أُمُورِکُمْ»؛

[۵۰] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۹۶، خطبه ۱۹۸.

[۵۱] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۹۹، خطبه ۱۹۳.

[۵۲] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۱۳، خطبه ۱۹۸.

یعنی «