پاورپوینت کامل شُکْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شُکْر (مفردات‌قرآن) دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شُکْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شُکْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: شُکْر (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: شُکْر (لغات‌قرآن)، شُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شکر.

شُکْر ( به ضم شین و سکون کاف) از واژگان قرآن کریم به معنای ثناگویی در مقابل نعمت است.
شَکور صیغه مبالغه است که در وصف خدا و بنده هر دو آمده است.
مشتقات شُکْر در آیات قرآن عبارتند از:

شاکِراً (به کسر کاف) به معنای شکر گزار،

یَشْکُرُونَ‌ (به فتح یاء، سکون شین و ضم کاف) به معنای شکر به جای آورند،

اشْکُرُوا (به ضم همزه، سکون شین و ضم کاف) به معنای شکر آورید،

اشْکُرُوا (به سکون شین و ضم کاف) به معنای شکر به جای آورید،

شَکُورٌ (به سکون شین و ضم کاف) به معنای شکر گزار،

مَشْکُوراً (به فتح میم، سکون شین و ضم کاف) به معنای مورد قدردانی،

شَکَرْتُمْ‌ (به فتح شین و کاف) به معنای شکر گذاری کنید،

شَکَرَ (به فتح شین و کاف) به معنای شکر گذاری کند،

اشْکُرْ (به ضم همزه، سکون شین و ضم کاف) به معنای شکر به جاآور، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شُکْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – شاکِراً (آیه ۱۲۱ سوره نحل)
۲.۲ – یَشْکُرُونَ‌ (آیه ۳۷ سوره ابراهیم)
۲.۳ – اشْکُرُوا (آیه ۱۱۴ سوره نحل)
۲.۴ – شَکُورٌ (آیه ۳۴ سوره فاطر)
۲.۵ – شَکُورٌ (آیه ۱۷ سوره تغابن)
۲.۶ – شَکُورٍ (آیه ۱۴ سوره ابراهیم)
۲.۷ – شَکُوراً (آیه ۳ سوره اسراء)
۲.۸ – شُکُوراً (آیه ۹ سوره انسان)
۲.۹ – اشْکُرُوا (آیه ۱۱۴ سوره نحل)
۲.۱۰ – الشَّکُورُ (آیه ۱۳ سوره سبا)
۲.۱۱ – شَکُورٌ (آیه ۳۰ سوره فاطر)
۲.۱۲ – شاکِرٌ (آیه ۱۵۸ سوره بقره)
۲.۱۳ – مَشْکُوراً (آیه ۲۲ سوره انسان )
۲.۱۴ – شَکَرْتُمْ‌ (آیه ۷ سوره ابراهیم)
۲.۱۵ – شَکَرَ (آیه ۴۰ سوره نمل)
۲.۱۶ – اشْکُرْ (آیه ۱۲ سوره لقمان)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای شُکْر

شُکْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۶۲-۶۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۶۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۲۷۶.

به معنای ثناگویی در مقابل نعمت است.
در مجمع البیان فرموده: شکر اعتراف به نعمت است توام با نوعی تعظیم است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۵۵.

رمّانی گفته: شکر اظهار نعمت است.
راغب اصفهانی می‌گوید: شکر یادآوردی نعمت و اظهار آن است.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۶۱.

ضد آن کفر به معنی نسیان و پوشاندن نعمت است.
شکر بر سه نوع است: شکر قلب و آن یادآوری نعمت است. شکر زبان و آن ثناگویی در مقابل نعمت است. شکر سایر جوارح و آن مکافات نعمت به قدر قدرت است.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۶۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از شُکْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – شاکِراً (آیه ۱۲۱ سوره نحل)

(شاکِراً لِاَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ)

[۷] نحل/سوره۱۶، آیه۱۲۱.

(شکرگزار نعمت‌هاى او بود؛ خدا او را برگزید؛ و به راهى راست هدایت نمود.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۱.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۵۳۰.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۶۸.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۶۸.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۲۰۸.

شکر فقط در مقابل نعمت و بذل است.

۲.۲ – یَشْکُرُونَ‌ (آیه ۳۷ سوره ابراهیم)

(وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ‌ یَشْکُرُونَ‌)

[۱۳] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۷.

(از ثمرات به آنها روزى ده؛ شاید آنان شکر تو را به جاى آورند.)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۰.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۱۱۲.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۷۷.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۴۴.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۸۵.

۲.۳ – اشْکُرُوا (آیه ۱۱۴ سوره نحل)

(وَ اشْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ)

[۱۹] نحل/سوره۱۶، آیه۱۱۴.

(و شکر نعمت خدا را به جا آورید اگر او را مى‌پرستید.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۰.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۵۲۴.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۶۳.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۶۳.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۲۰۶.

۲.۴ – شَکُورٌ (آیه ۳۴ سوره فاطر)

(اِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَکُورٌ)

[۲۵] فاطر/سوره۳۵، آیه۳۴.

(پروردگار ما آمرزنده و شکرگزار و قدردان است.)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۶۷.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۶۷.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۴۲.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۲۴۷.

شکور صیغه مبالغه است و آن وصف خدا و بنده هر دو آمده است.

۲.۵ – شَکُورٌ (آیه ۱۷ سوره تغابن)

(وَ اللَّهُ‌ شَکُورٌ حَلِیمٌ)

[۳۱] تغابن/سوره۶۴، آیه۱۷.

(خداوند قدردان و داراى حلم است.)

[۳۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۵۷.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۱۹.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۵۱۹.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۷۹.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۵.

۲.۶ – شَکُورٍ (آیه ۱۴ سوره ابراهیم)

(لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ)

[۳۷] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۵.

(در این، نشانه‌هایى است براى هر شکیباى شکرگزار.)

[۳۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۵.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۲.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۸.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۹۹.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۹.

۲.۷ – شَکُوراً (آیه ۳ سوره اسراء)

(اِنَّهُ کانَ عَبْداً شَکُوراً)

[۴۳] اسراء/سوره۱۷، آیه۳.

(او بنده شکرگزارى بود)

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۲.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۷.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۷.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۸۵.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۲۱۸.

این آیه در وصف حضرت نوح است.

۲.۸ – شُکُوراً (آیه ۹ سوره انسان)

(لا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً)

[۴۹] انسان/سوره۷۶، آیه۹.

(و هیچ پاداش و سپاسى از شما نمى‌خواهیم. )

[۵۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۹.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۰۴.

[۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۲۷.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۶۲.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۱۶.

شکور به ضم (شین) مصدر است ب