پاورپوینت کامل شَرْع (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَرْع (مفردات‌قرآن) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَرْع (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَرْع (مفردات‌قرآن) :

منبع: شَرْع (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: شریعت (لغات‌قرآن)، شَرْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شرع (مقالات مرتبط).

شَرْع (به فتح شین و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای راه آشکار است.
مشتقات واژه شَرْع در آیات قرآن عبارتند از:

شَرَع (به فتح شین و راء) اسم مصدر به معنای راه روشن؛

شریعت (به فتح شین)ب ه معنای راه روشن؛

شُرَّع (به ضم شین و فتح راء مشدد) جمع شارع به معنای آشکار؛

شِرْعَهً (به کسر شین و سکون راء) به معنای راه روشن، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَرْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – شَرِیعَهٍ (آیه ۱۸ سوره جاثیه)
۲.۲ – شَرَعَ‌ (آیه ۱۳سوره شوری)
۲.۳ – شُرَّعاً (آیه ۱۶۳ سوره اعراف)
۲.۴ – شِرْعَهً (آیه ۴۸ سوره مائده )
۳ – معنای شریعت و منهاج
۴ – مقایسه ملت با دین
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای شَرْع

شَرْع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۵-۱۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۵۲..

به معنای راه آشکارا است.
«شَرَعْتُ‌ لَهُ طَرِیقاً.»

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۰.

یعنی راهی به او نمودم و آشکار کردم.
شرع در اصل مصدر بوده، سپس اسم به معنای راه آشکار گردیده است.
به آن شرع (به فتح و کسر اول) و شریعت گفته شده و به طور استعاره به طریقه خدائی اطلاق شده است.

[۵] راغب اصفهانی،حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۰.

در مجمع البیان فرموده: شرعه و شریعت هر دو یکی است و آن طریقه واضحه است و اصل آن به معنی ظهور می‌باشد.

[۶] طبرسی،فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۰.

۲ – کاربردها

به مواردی از شَرْع که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – شَرِیعَهٍ (آیه ۱۸ سوره جاثیه)

(ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلی‌ شَرِیعَهٍ مِنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْها وَ لا تَتَّبِعْ اَهْواءَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ‌)

[۷] جاثیه/سوره۴۵، آیه۱۸.

«سپس تو را در راه آشکاری از امر دین قرار دادیم، از آن پیروی کن و از هواهای نادانان پیروی نکن.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۵۳.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۶۶.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۵۱

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان،ج۹، ص۱۲۶

۲.۲ – شَرَعَ‌ (آیه ۱۳سوره شوری)

(شَرَعَ‌ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی اَوْحَیْنا اِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ اِبْراهِیمَ وَ مُوسی‌ وَ عِیسی‌ اَنْ اَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ‌)

[۱۲] شوری/سوره۴۲، آیه۱۳.

«برای شما از دین آن‌چه به نوح‌ توصیه کرده آشکار و روشن کرده است و آن‌چه را که به تو وحی کرده‌ایم و آن‌چه را که به ابراهیم و موسی و عیسی وصیت کرده‌ایم. دین را با حفظ و عمل بپا دارید و در آن فرقه فرقه نشوید.»

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۷

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۸.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۰۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۱.

ظاهر سیاق آن است که‌

(لَکُمْ)

خطاب به حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و امّتش است و چون‌

(اَوْحَیْنا اِلَیْکَ)

با شرع نوح مقابل آمده، ظاهر مراد از آن مختصات اسلام است.
روشن می‌شود که اولوالعزم این پنج نفر هستند و شریعت اسلام جامع تمام شریعت‌هاست و تمام شریعت‌ها، شریعت این پنج نفر است.
لازمه این سخن آن است که پیش از حضرت نوح شریعتی که شامل قوانین اجتماعی و رافع اختلافات اجتماع بوده باشد، وجود نداشته است.

۲.۳ – شُرَّعاً (آیه ۱۶۳ سوره اعراف)

(اِذْ تَاْتِیهِمْ حِیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ‌ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَاْتِیهِمْ)

[۱۷] اعراف/سوره۷، آیه۱۶۳.

«در روز سبت ماهیان آن‌ها آشکار می‌آمدند و روی آب ظاهر می‌شدند و در غیر سبت آشکار نمی‌شدند.»

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۳۸۳.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۹۴.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۹۳.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۳۸۰.

شرع به صورت لازم و متعدی هر دو