پاورپوینت کامل شَرط (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَرط (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَرط (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَرط (مفردات‌قرآن) :

منبع: شَرط (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: أَشْراط (لغات‌قرآن)، شَرْط (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شرط.

شَرَط (به فتح شین و راء) از واژگان قرآن کریم به معنای علامت است.
شَرْط‌ (بر وزن فلس) جمع آن شروط و شرایط است.
شَرْط‌ (بر وزن فلس) چیزی است که وجود چیزی بر آن بسته است.
تحقق شرط علامت تحقق مشروط است.
در شَرَط (بر وزن فرس) نیز معنای اصلی ملحوظ است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَرَط
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَشْراطُها (آیه ۱۰ سوره محمد)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای شَرَط

شَرَط

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۴و۱۵.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۴، ص۲۵۷.

به معنای علامت است.
جمع آن اشراط است. چنان‌که در مجمع البیان، اقرب، قاموس المحیط و الصحاح‌ آمده است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۶۹.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۶.

[۶] فیروز آبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۲، ص۳۶۸.

[۷] جوهری، ابونصر، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۳، ص۱۱۳۶.

شَرْط‌ (بر وزن فلس) جمع آن شروط و شرایط است.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۰.

شَرْط‌ (بر وزن فلس) چیزی است که وجود چیزی بر آن بسته است.
تحقق شرط علامت تحقق مشروط است.

[۹] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۶.

در شَرَط (بر وزن فرس) نیز معنای اصلی ملحوظ است.

[۱۰] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۴۶.