پاورپوینت کامل سَواد (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سَواد (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَواد (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سَواد (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سَواد (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سود (مفردات‌قرآن)، سُود (لغات‌قرآن)، سیاهی.

سَواد (به فتح سین) از ماده «سود» و از واژگان نهج‌البلاغه، به معنای سیاهی است.
از دیگر مشتقات آن سَیِّد (به فتح سین و تشدید یاء) به معنای رئیس و آقا است و جمع آن سادات می‌باشد. موارد زیادی از این مادّه در نهج‌البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره پیروى از بزرگان متکبّر، طاووس و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَود
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَوَادُ – خطبه ۱۳۲ (موعظه)
۲.۲ – السَّوَادَ – خطبه ۱۲۷ (خطاب به خوارج)
۲.۳ – السَّوَادِ – خطبه ۶۶ (خطاب به یاران)
۲.۴ – السَّادَهِ – خطبه ۴۴ (درباره مصقله)
۲.۵ – سَوَادِ – خطبه ۱۶۵ (در وصف طاووس)
۲.۶ – سَادَاتِکُمْ – خطبه ۱۹۲ (درباره پیروى از بزرگان متکبّر)
۲.۷ – السُّؤْدَدُ – حکمت ۲۱۴ (موعظه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سَود

سَود

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۶۱.

به معنای سیاهى است‌.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۳۲.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۷۲.

راغب گوید: به جماعت کثیره سواد گویند مثل علیکم بالسواد الاعظم. سید آن است که متولى سواد اعظم باشد مثل سیّد القوم و چون شرط متولى پاک نفس بودن است لذا به هر فاضل سیّد گفته شده است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۳۲.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» آمده است به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – سَوَادُ – خطبه ۱۳۲ (موعظه)

حضرت (علیه‌السلام) در مقام موعظه فرموده:
«فَلاَ یَغُرَّنَّکَ سَوَادُ النَّاسِ مِنْ نَفْسِکَ وَ قَدْ رَأَیْتَ مَنْ کَانَ قَبْلَکَ مِمَّنْ جَمَعَ الْمَالَ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ج۱، ص۲۹۴.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۰.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۹۰، خطبه ۱۳۲.

«انبوه زندگان هرگز تو را فریب ندهند (و از خویشتن غافل نسازند) با این که افرادى پیش از خویش را به چشم دیدى همان‌ها که ثروت‌ها را جمع‌آورى کردند».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۸۵.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۷۶.

(شرح های خطبه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۷۷.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۵، ص۴۳۹.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۹۷.

[۱۳] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۷۰.

)

۲.۲ – السَّوَادَ – خطبه ۱۲۷ (خطاب به خوارج)

امام (علیه‌السلام) به خوارج فرمود:
«وَ خَیْرُ النَّاسِ فیَّ حَالاً الَّنمَطُ الاَْوْسَطُ فَالْزَمُوهُ، وَ الْزَمُوا السَّوَادَ الاَعْظَم فَإِنَّ یَدَ اللهِ مَعَ الْجَمَاعَهِ»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ج۱، ص۲۸۷.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۱.

[۱۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۸۴، خطبه ۱۲۷.

«بهترین مردم درباره من گروه میانه‌رو هستند از آن‌ها جدا نشوید! و همواره همراه بزرگترین جمعیّت‌ها (اکثریّتهاى طرفدار حق) باشید که دست خدا با جمعیّت است».

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۷۵.

[۱۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۴۳.

(شرح های خطبه:

[۱۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۴۶.

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۵، ص۳۳۱.

[۲۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۲۰۰.

[۲۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۱۲۲.

)

۲.۳ – السَّوَادِ – خطبه ۶۶ (خطاب به یاران)

امیرالمومنین علی (علیه‌السلام) خطاب به یاران خود می‌فرمایند:
«وَ عَلَیْکُمْ بِهذَا السَّوَادِ الاَْعْظَمِ، وَ الرِّوَاقِ المُطَنَّبِ»؛

[۲۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ج۱، ص۱۲۶.

[۲۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۱۱۱.

[۲۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۹۷، خطبه ۶۶.

«به آن گروه انبوه و سراپرده پر زرق و برق (معاویه) به سختى حمله برید».

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۲۹.

[۲۷] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳۸۴.

(شرح های خطبه:

[۲۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۳