پاورپوینت کامل سلار (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سلار (فقه سیاسی) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سلار (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سلار (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل سلار (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: ابویعلی دیلمی.

ابو یعلی حمزه بن عبدالعزیز دیلمی، معروف به سلار (درگذشت ۴۶۳ هـ.ق)، فقیه شیعه و معاصر شیخ طوسی بود.
وی در کتاب «المراسم العلویه» امر به معروف و نهی از منکر را در مواردی که به قتل منجر می‌شود، منوط به نظر سلطان یا نماینده او دانست.
اجرای حدود و قضاوت میان مردم را به فقها واگذار کرد و تأکید نمود شیعیان موظف به یاری فقها هستند.
سلار استقلال قضایی خانواده و لزوم رعایت تَقیه در موارد اضطراری را پذیرفت.
وی نظریه «دولت در دولت» را بیان کرد و تصریح نمود مسئولان حکومتی موظف به اجرای حق و رفع نیازهای شیعه هستند، اما از برپایی نماز جمعه خودداری کنند.
در زمینه جهاد، سلار جهاد را مشروط به نظر سلطان دانست، مگر در موارد دفاعی که فرمان سلطان لازم نیست.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی سلار
۲ – نظرش درباره امر به معروف و نهی از منکر
۳ – دیدگاهش در اداره امور در عصر غیبت
۴ – نظرش درباره مسئولیت‌های حکومتی
۵ – دیدگاهش درباره جهاد
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی سلار

ابو یعلى حمزه بن عبد العزیز دیلمى مشهور به سلار (م ۴۶۳ هـ.ق) که از فقیهان معاصر شیخ طوسى است.

۲ – نظرش درباره امر به معروف و نهی از منکر

دیلمى از آن جمله فقیهان معاصر شیخ طوسى است که در کتاب فقهى خود: «المراسم العلویه» راه علمى شیخ الطایفه را پیموده است.
در باب امر به معروف و نهى از منکر، انجام این دو فریضه را در شرایطى که به قتل منجر مى‌شود، موکول به نظر سلطان یا شخص مأمور از جانب سلطان دانسته است.

۳ – دیدگاهش در اداره امور در عصر غیبت

وى به اتکا قرائن به تفسیر صریح سلطان پرداخته و حتى از آوردن کلمه عادل نیز خوددارى کرده است و اما با افزودن جمله‌اى به طور