پاورپوینت کامل سُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سُکْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سُکْر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سُکْر (مفردات‌قرآن)، سُکْر (لغات‌قرآن)، شراب، غفلت.

سُکر از واژگان نهج البلاغه (بر وزن قفل) به معنای مستی است.
سَکر (بر وزن فرس) به معنای شراب و چیز مست کننده و چون غفلت و بی‌خبری نوعی از مستی است لذا به غفلت سکرت گفته‌اند.
سکره الموت یعنی مستی مرگ و شدت آن که بر عقل و هوش غالب آید. نه مورد از این واژه در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره آدم بدکار، حالت احتضار و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سُکر و سَکر
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَکِرَ – حکمت ۲۷ (درباره آدم بدکار)
۲.۲ – سَکْرَهُ – خطبه ۱۰۸ (درباره حال احتضار)
۲.۳ – سَکَرَاتِ – خطبه ۱۵۱ (درباره غفلت)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سُکر و سَکر

سُکر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۴۱.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۳۳۴.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۱۶.

به معنای مستی آمده است.
سَکر (بر وزن فرس) به معنای شراب و چیز مست کننده و چون غفلت و بی‌خبری نوعی از مستی است لذا به غفلت سکرت گفته‌اند.
«سکره الموت» یعنی مستی مرگ و شدت آن که بر عقل و هوش غالب آید.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – سَکِرَ – حکمت ۲۷ (درباره آدم بدکار)

امام علی (علیه‌السلام) درباره آدم بدکار فرموده است:
«وَ مَنْ زاغَ ساءَتْ عِنْدَهُ الْحَسَنَهُ وَ حَسُنَتْ عِنْدَهُ السَّیِّئَهُ وَ سَکِرَ سُکْرَ الضَّلالَهِ»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۷۷۶، حکمت ۲۷.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۵۸، حکمت ۳۱.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۴۷۴، حکمت ۳۱.

«هر که قلبش منحرف شود، شی‌ء خوب در نزد او بد می‌شود و بد خوب می‌گردد، و مست می‌شود، مستی گمراهی».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۳۹، حکمت ۳۱.

[۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۳۱.

(شرح‌های حکمت:

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۳۸.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۲، ص۲۱۲.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۶۱.

[۱۲] ابن ابی