پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی دارای ۸۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی :

پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۳۲ و قیام ۱۵ خرداد ۴۲، شیوه‌های برخورد مسالمت آمیز و اصلاحی با حکومت پهلوی در بین بعضی از نیروهای سیاسی، به شیوه‌های براندازی و مبارزه مسلحانه تبدیل شد، لذا پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به رهبری امام‌خمینی، با اعتقاد به مبارزه مسلحانه با رژیم شاهنشاهی تشکیل شد. این گروه‌ها تحت عناوین: امت واحده، توحیدی خلق «در خارج از کشور»، توحیدی فلق، بدر، موحدین «در خوزستان و کرمان»، صف «در اصفهان و تهران» و منصورون «در سراسر کشور» به فعالیت مخفی مشغول بودند.

[۱] پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، تاریخچه گروه‌های تشکیل دهنده پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، تهران، پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، ۱۳۵۹.

فهرست مندرجات

۱ – گروههای مختلف سازمان
۲ – اعلام موجودیت سازمان
۳ – اعضای اصلی
۴ – مرامنامه‌ی سازمان مجاهدین
۵ – عملکرد سازمان مجاهدین
۶ – اختلافات در سازمان
۶.۱ – مخالفت با نماینده امام
۷ – انحلال سازمان
۸ – تجدید حیات سازمان
۹ – گرایش سیاسی
۱۰ – دیدگاه سازمان در مورد قانون اساسی
۱۱ – دیدگاه سازمان درمورد جایگاه دولت
۱۲ – دیدگاه سازمان در مورد اقتصاد
۱۳ – دیدگاه سازمان در مورد فرهنگ
۱۴ – دیدگاه سازمان در مورد سیاست خارجی
۱۵ – تغییر عقیده و دیدگاه
۱۵.۱ – دیدگاه دیروزی
۱۵.۲ – دیدگاه امروزی
۱۶ – پانویس
۱۷ – منبع

۱ – گروههای مختلف سازمان

۱. گروه منصورون: از سال ۱۳۴۹ چند هسته مبارزاتی در شهرهای اهواز، خرمشهر و دزفول تشکیل شد. پس از بروز اختلاف در سازمان مجاهدین خلق در سال ۵۴، این هسته‌ها با هم متحد شدند و گروه منصورون را تشکیل دادند. از جمله بنیانگذاران این گروه، شهید غلامحسین صفاتی دزفولی، آقایان محسن رضایی، ذوالقدر و شمخانی می‌باشند.

[۲] روزنامه کیهان، ۱۹/۱۱/۱۳۷۸.

۲. گروه امت واحده: بنیانگذار این گروه، بهزاد نبوی بود که از نیروهای ارشد آموزش سازمان مجاهدین خلق محسوب می‌شد. وی پس از اعلام تغییر ایدئولوژی سازمان در سال ۵۴، به تدریج ارتباط خود را با آن سازمان قطع کرد و در اوایل سال ۵۵ سازمان مسلح جدیدی را مخفیانه بنیان نهاد که بعدها امت واحده نام گرفت. آقایان محمد سلامتی، محسن مخملباف، فریدون وردی نژاد، و… از اعضای مشهور این سازمان می‌باشند.

[۳] نشریه شاهد، شماره ۱۲، ۱۵/۸/۶۰، ص۲۶.

این گروه فعالیت خود را در زندان متمرکز کرده بود. آقای محمد سلامتی می‌گوید: «گروه امت واحده از نیروهای داخل زندان بودند که من، آقای مهندس نبوی و تعداد دیگری از برادران که در داخل زندان بودند، تشکیل داده بودیم.»

[۴] روزنامه صبح امروز، ۱۶ تیر ۷۸، مصاحبه با سلامتی.

۳ تا ۷ – از جمله گروه‌های جدید، می‌توان به گروه‌هایی چون موحدین، فلاح، بدر، توحیدی صف و توحیدی خلق اشاره کرد.
گروه‌های هفتگانه فوق، در عین پراکنده بودن و عدم ارتباط تشکیلاتی مستمر، در ایران و خارج از کشور فعالیت می‌کردند. آنها خواسته‌های مشترکی داشتند که عمده‌ترین این خواسته‌ها عبارت از موارد زیر بود:
۱. تشکیل حکومت اسلامی
۲. رهبری امام خمینی (رحمهالله‌علیه)
۳. مبارزه مسلحانه
۴. مخالفت با سازمان مجاهدین خلق، به دلیل تغییر ایدئولوژی.

۲ – اعلام موجودیت سازمان

حضرت امام خمینی (رحمهالله‌علیه) در اواخر مهرماه سال ۵۷ مسئله وحدت گروه‌های مبارز را مطرح فرمودند. بر این اساس شهید مطهری (رحمهالله‌علیه)، شهید مطهری، محمد منتظری (رحمهالله‌علیه) و آقای جلال‌الدین فارسی و تعدادی از یاران و اطرافیان امام، نظر معظم له را به گروه‌ها انتقال دادند، تا زمینه گفتگو و اتحاد هموار گردد. سرانجام در هفتم تیر ۵۸، هفت گروه مورد بحث با صدور بیانیه‌ای با نام جدید «پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی» اعلام موجودیت کردند.

[۵] میر سلیم، سیدمصطفی، جریان شناسی فرهنگی بعد از انقلاب اسلامی ایران، ص۱۵۱، تهران، انتشارات باز، ۱۳۸۴.

سران این سازمان، بیشترین نیروی خود را صرف فعالیت‌های نظامی و سیاسی می‌کردند و از جمله در شکل‌گیری نهادهایی چون «کمیته انقلاب اسلامی» و «سپاه پاسداران» نقش قابل ملاحظه‌ای داشتند و در دولت شهید رجایی، دو عضو برجسته این سازمان بعنوان وزیر کار و سخنگوی دولت انجام وظیفه کردند.
شرط لازم برای عضویت در این تشکل، تبعیت و پذیرش قطعی ولایت فقیه و رهبری امام‌ خمینی بود.

[۶] الویری، مرتضی، خاطرات مرتضی الویری، ص۷۸، تهران، سازمان تبلیغات اسلامی حوزه هنری، ۱۳۷۵.

۳ – اعضای اصلی

اعضای اصلی پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی عبارت بودند از: مرتضی الویری، محسن رضایی، ذوالقدر، حسین فدائی، عبدالحسین روح‌الامینی، محمد بروجردی، علی عسگری، بهزاد نبوی، محسن آرمین، محمد سلامتی،‌ هاشم آغاجری، سیدمصطفی تاج‌زاده، محسن سازگار، بصیرزاده، نوروزی، عرب، مشایخی و…

[۷] شادلو، عباس، احزاب و جناح‌های سیاسی ایران امروز، ص۲۲۹، تهران، نشر گستره، ۱۳۷۹.

۴ – مرامنامه‌ی سازمان مجاهدین

پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران تشکیلات عقیدتی – سیاسی علنی است که با اعتقاد به مکتب حیات‌بخش و ضرورت اجتهاد زنده و زمان‌شناس در تطبیق خلاق مکتب با نیازهای هر مرحله از زمان و مقتضیات آن و با تاکید بر معارف اسلامی و منبعث از وحی که نمایندگان آن فقها، حکما، و عرفای بزرگ اسلامی می‌باشند، بر اساس اصول مندرج در مرامنامه و در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با پذیرش اصل ولایت فقیه برای تحقق اهداف زیر تلاش می‌کنند:
الف: پاسداری از اصول، ارزش‌ها، آرمان‌ها و دستاوردهای انقلاب اسلامی که از جمله‌ی آن نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی می‌باشد.
ب: تداوم، گسترش و تعمیق انقلاب اسلامی در ایران و جهان.
ج: رشد و ارتقاء سطح آگاهی‌های عقیدتی_سیاسی و تعالی اخلاقی و معنوی توده‌های مردم و سازماندهی و بسیج آنها به منظور شرکت فعال و واقعی در امور انقلاب، جامعه و سرنوشت خویش.
د: تحقق جامعه‌ای آباد، آزاد، مستقل و عاری از ستم، استثمار، استضعاف، شرک و نفاق.

[۸] نوذری، عزت‌الله، تاریخ احزاب سیاسی در ایران، ص۲۶۶، شیراز، نوید شیراز، ۱۳۸۰.

[۹] شادلو، عباس، احزاب و جناح‌های سیاسی ایران امروز، ص۲۳۰، تهران، نشر گستره، ۱۳۷۹.

۵ – عملکرد سازمان مجاهدین

این سازمان نقش زیادی در راه‌اندازی و سازمان‌دهی کمیته‌های انقلاب اسلامی ایفا کرد و تعدادی از آنها به‌عنوان اعضای شورای مرکزی کمیته‌ها فعال بودند و همچنین این سازمان اقدام به راه‌اندازی نیروهای مسلحی تحت عنوان «پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی» کرد که هدف آن مبارزه با تهدیدات احتمالی برای انقلاب و دفاع از انقلاب بود و بعدها این نیروها با نیروهای نظامی دیگر موجود در تهران یعنی «سپاه سلطنت‌آباد به سرپرستی آقای لاهوتی، سپاه تحت سرپرستی محمد منتظری و سپاه تحت‌نظر آقای دانش» درهم ادغام شدند و شواری فرماندهی سپاه پاسداران که در آن برخی از اعضای سازمان مجاهدین نیز حضور داشتند، شکل گرفت. این سازمان بعدها در تحولات مختلف کشور از جمله بحران‌های قومی منطقه‌ای و مبارزه با گروه‌های معارض با انقلاب نقش مهمی را ایفا می‌کند که از جمله می‌توان به اعزام برخی نیروهای سازمان به کردستان و مبارزه با ضدانقلاب اشاره کرد. و همچنین رخنه در گروه فرقان و شناسایی، و انهدام این گروه (که اقدام به ترور شخصیت‌های مهم انقلاب می‌کرد) و یا خنثی‌سازی کودتای نوژه، عملیات مهمی را در حفظ و حراست از انقلاب انجام دادند. در سال‌های بعد این سازمان نقش زیادی در مبارزه با جریان لیبرال در کشور داشت و در مجلس و صحنه اجتماع از خط امام دفاع می‌کرد. در جریان اوج ترورهای سازمان مجاهدین، نیروهای این سازمان نقش زیادی را در مبارزه با این جریان ایفا کردند.

[۱۰] فوزی تویسرکانی، یحیی، تحولات سیاسی اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی در ایران، ج۱، ص۳۹۶، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۴.

[۱۱] الویری، مرتضی، خاطرات مرتضی الویری، ص۷۸_ ۹۴، تهران، سازمان تبلیغات اسلامی حوزه هنری، ۱۳۷۵.

۶ – اختلافات در سازمان

اولین جرقه‌ی اختلاف بلافاصله پس از تشکیل سازمان بروز کرد که مهم‌ترین آنها در مورد انتشار اطلاعیه‌ای به‌ مناسبت روز کارگر و صدور بیانیه به‌ مناسبت شهادت دکتر علی شریعتی بود. عده‌ای در سازمان، هر نوع توجه به کارگر را ملهم از‌ اندیشه‌های مارکیستی و در نتیجه التقاط می‌دانستند و با دادن اطلاعیه برای روز کارگر مخالف بودند. یک ماه پس از آن با صدور بیانیه به‌ مناسبت شهادت دکترشریعتی، دومین اختلاف‌ نظر بوجود آمد. عده‌ای مرحوم شریعتی را التقاطی، منحرف و بدعت‌کار می‌دانستند که اکنون در آتش می‌سوزد و عده‌ای دیگر، وی را متفکری دردمند و مصلحی روشن‌بین معرفی می‌کردند.

[۱۲] مجله راه نو، مصاحبه با محسن آرمین، سال اول، شماره اول، (۴/۶/۱۳۷۷) ص۱۸.

اما در کنار این مسائل، مهم‌ترین اختلافی که منجر به شفافیت جناح‌ها (راست و چپ) در درون سازمان گردید و سپس به عرصه‌های اقتصادی هم کشیده شد مساله نماینده‌ی امام در سازمان بود. در بهار۱۳۵۸، امام‌ خمینی با بروز اختلافات و با درخواست خود سازمان، دو نماینده برای حل اختلافات در سازمان معرفی نمود. یکی استاد مطهری بود که مسائل سیاسی سازمان با وی بود و دیگر آقای حسین راستی کاشانی که مسائل فقهی با وی مشورت می‌شد. پس از شهادت استاد مطهری، تنها نماینده‌ی امام در سازمان راستی کاشانی گردید. وی با افکار روشن‌بین مطهری و دکتر بهشتی موافق نبود و نوآوری را ناشی از محافل روشنفکری در سازمان می‌دانست و آن‌را خطرناک معرفی می‌کرد. اختلاف بین افراد روشنفکر سازمان با راستی کاشانی در برخی مسائل از جمله، حکم حزبی و حکم فقهی بالا گرفت، عده‌ای بر این اعتقاد بودند که حکم حزبی و سازمانی بالاتر از حرف و عقیده راستی کاشانی است.

[۱۳] ظریفی‌نیا، حمیدرضا، کالبد شکافی جناح‌های سیاسی ایران، ص۶۱، تهران، آزادی‌اندیشه، ۱۳۷۸.

۶.۱ – مخالفت با نماینده امام

در این زمان ۳گروه در مقابل نماینده‌ی امام صف‌آرایی کردند:
گروه اول: ‌ گروهی که برای آیت‌الله راستی کاشانی ولایت تام قائل، و معتقد به تبعیت کامل از ایشان بودند. در حقیقت محافظه‌کاران سنتی که بعدا به راست موسوم گردیدند؛ این گروه تمایلات سنت‌گرایانه و محافظه‌کارانه اجتماعی – اقتصادی داشتند.
گروه دوم: گروهی که خود را موظف به تبعیت از نظریات شخصی آیت‌الله راستی کاشانی نمی‌دانستند و معتقد به ارجحیت دادن حکم حزبی و سازمانی بجای عقیده‌ی نماینده‌ی امام بودند. بهزاد نبوی، محسن آرمین، سعید حجاریان،‌ هاشم آغاجری، مصطفی تاج‌زاده از این گروه بودند (طیف چپ) این گروه در مسائل اقتصادی دیدگاه‌های رادیکال داشتند.
گروه سوم: گروهی ممتنع و بی‌طرف هم معتقد بودند که برخورد گروه بیش از حد خصمانه است و هیچ منابع بنیادی برای تفاهم و پذیرش اختلاف سلیقه‌ها و تداوم فعالیت وجود ندارد از این رو خواستار انحلال سازمان بودند.

[۱۴] دارابی، علی، سیاستمداران اهل فیضیه، ص۸۱، تهران، سیاست، ۱۳۷۹.

۷ – انحلال سازمان

اختلافات در این زمان به اوج خود رسید، آیت‌الله راستی کاشانی، ‌مخالفین خود را به عدم التزام شرعی و داشتن افکار التقاطی متهم کرد.

[۱۵] ظریفی‌نیا، حمیدرضا، کالبد شکافی جناح‌های سیاسی ایران، ص۶۲، تهران، آزادی‌اندیشه، ۱۳۷۸.

گفتگوهای درون سازمان نیز نه تنها موجب حل اختلافات نشد بلکه اختلافات را تشدید نمود. سه جناح در حضور آیت‌الله موسوی‌ اردبیلی نیز نظرات خود را مطرح نمودند و ایشان نیز مباحث را به امام منعکس کردند. در تاریخ۲۵/۱/۱۳۶۱ آیت‌الله راستی کاشانی شوراهای سازمان را لغو کرد و شورای موقتی را در تاریخ۱/۲/۱۳۶۱ برای اداره‌ی سازمان به ریاست خود تعیین نمود. سرانجام پس از انعکاس مطالب به امام (رحمه‌الله‌علیه) ایشان فرمودند: آقای راستی و کسانی که با ایشان می‌توانند همکاری داشته باشند در سازمان بمانند و هرکس تمایل ندارد با ایشان کار کند می‌تواند از سازمان استعفا دهد.

[۱۶] دارابی، علی، سیاستمداران اهل فیضیه، ص۸۱، تهران، سیاست، ۱۳۷۹.

در این مقطع (حدود دی‌ماه۱۳۶۱) و به‌دنبال درخواست امام، ۳۷نفر از اعضای سازمان (مخالفان راستی) استعفا دادند.

[۱۷] میر سلیم، سیدمصطفی، جریان شناسی فرهنگی بعد از انقلاب اسلامی ایران، ص۲۲۳، تهران، انتشارات باز، ۱۳۸۴.

از این زمان به بعد سازمان اعلام کرد که برخلاف گذشته نیمه مخفی، نیمه علنی نبوده و به‌ صورت علنی فعالیت می‌نماید و به‌علاوه بعد نظامی سازمان را حذف کرده و به‌ صورت یک تشکیلات عقیدتی – سیاسی به فعالیت خود ادامه داد. در فاصله میان سال۱۳۶۱ الی۱۳۶۵ فعالیت‌های سازمان به شدت افول کرد. تا این‌که بالاخره آیت‌الله راستی کاشانی در مهرماه سال۱۳۶۵ طی نامه‌ای ضمن اعلام داشتن مشغله فراوان و نامساعد بودن حال مزاجی خود تقاضای موافقت با استعفای خویش و انحلال پاورپوینت کامل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را نمودند

[۱۸] ظریفی‌نیا، حمیدرضا، کال