پاورپوینت کامل سُعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سُعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سُعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سُعْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سُعْر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سُعْر (مفردات‌قرآن)، سُعُر (لغات‌قرآن).

سُعْر (به ضم سین و سکون عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای افروختن آتش و افروخته شدن است. این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:
سَعیر (به فتح سین و کسر عین) به معنای آتش افروخته و آن از نام‌های جهنّم است. چهار مورد از این واژه در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در ملامت یاران، وصف آتش جهنّم و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سُعْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – سُعْرُ – خطبه ۳۴ (در ملامت یاران)
۲.۲ – سَعیرها – خطبه ۱۹۰ (در وصف آتش جهنّم)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سُعْر

سُعْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۳۳.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۳، ص۳۳۱.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۱۱.

به معنای افروختن آتش و افروخته شدن آمده است. «سعر النار و الحرب: او قدهما و اشعلهما».

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ج۲، ص۶۶۷.

سَعیر به معنای آتش افروخته و آن از نام‌های جهنّم است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – سُعْرُ – خطبه ۳۴ (در ملامت یاران)

امام علی (علیه‌السلام) در ملامت یاران فرموده:
«لَبِئْسَ ـ لَعَمْرُ اللهِ ـ سُعْرُ نَارِ الْحَرْبِ أَنْتُمْ! تُکادونَ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۹۴، خطبه ۳۴.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۷۹، خطبه ۳۴.

صبحی