پاورپوینت کامل سِراج (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سِراج (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سِراج (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سِراج (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سِراج (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سِراج (مفردات‌قرآن)، سراج منیر (لغات‌قرآن)، سراج.

سَرج (به فتح سین) و سِراج (به کسر سین) از واژگان نهج البلاغه به معنای آنچه با فتیله روشن می‌شود و از هر چیز نورانی با سراج تعبیر می‌شود. نه بار از این واژه در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در وصف رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و زهد حضرت عیسی (علیه‌السلام) و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَرج و سِراج
۲ – کاربردها
۲.۱ – سِرَاجُهُ – خطبه ۱۶۰ (درباره زهد حضرت عیسی)
۲.۲ – سِراجٌ – خطبه ۹۳ (در وصف پیامبر)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سَرج و سِراج

سَرج (به فتح سین) و سِراج (به کسر سین)

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۲۶.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۳۰۹.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۰۶.

به معنای آنچه با فتیله روشن می‌شود و از هر چیز نورانی با سراج تعبیر می‌شود.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – سِرَاجُهُ – خطبه ۱۶۰ (درباره زهد حضرت عیسی)

امام علی (علیه‌السلام) در زهد حضرت عیسی (علیه‌السلام) فرموده:
«وَ کَانَ إِدَامُهُ الْجُوعَ، وَ سِرَاجُهُ بَاللَّیْلِ الْقَمَرَ»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۴۷، خطبه ۱۶۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۷۴، خطبه ۱۵۵.

[۶] صبحی صالح، نهج ال